Intermezzo. De apotheek is open, de kroeg is dicht


Ik weet het, ik weet het… Het is te gek voor woorden, maar dit weekeinde loop ik thuis in een boerenkiel. Nee, geen geknoopte zakdoek om m’n nek, je moet ’t ook weer niet overdrijven. Gewoon een boerenkiel, het traditionele tenue van de Brabantse carnaval. Ik zet zo af en toe wat carnavalsmuziek op en ik zou morgen, op Rosenmontag, op de tv naar de optocht in Keulen hebben gekeken; Kölle, zoals de Keulenaren hun stad noemen. Maar Corona is een grenzeloze spelbreker, dus ook in het Rijnland staat carnaval dit jaar op een laag pitje. Niks carnavalsoptochten, Elfstedentocht, Vierdaagse en wie weet nog hoeveel méér ook niet. 2021 wordt opnieuw een bijzonder jaar, voor zover het dat al niet is.

Dat het de afgelopen week ècht koud was realiseerde ik me eens te meer toen ik las dat de verzorgers van Ouwehands Dierenpark, bij ons om de hoek in Rhenen, vijftien zwartvoetpinguïns naar binnen hebben gehaald. Het was buiten te koud voor die beestjes… ??? Pinguïns voor de kachel zetten is de omgekeerde wereld, leek me. Maar het ging om pinguïns die langs de kusten van Zuid-Afrika en Namibië leven waar zulke extreme kou niet voorkomt. Bovendien waren het jonge, nog partner-loze dieren. Precies de doelgroep die zo af en toe wel wat warmte kan gebruiken. Diezelfde doelgroep hebben we trouwens ook in de mensenwereld.

Wonen op loopafstand van de winkels is normaal gesproken een pluspunt. Afgelopen week even niet. Alleen voor de winkels die open mogen zijn was de stoep sneeuwvrij gemaakt. De apotheek is open, de kroeg is dicht. Ik had het liever andersom gezien… Af en toe loop ik een middenstandswinkel binnen waar ze kaas of fruit en groenten verkopen. Net als bij Appie Happie, de Jumbo, Hoogvliet en nog een paar. In die supermarkten kan ik heel even praten – nou ja, wat heet praten – met de cassière. Voor de rest doe ik er zwijgend m’n boodschappen.

Bij de groentejuwelier en de bakker met een eigen oven is dat anders. ‘Wat mag het zijn?’, ‘Waarmee mag ik u helpen?’, ‘Hebt u onze specialiteit-van-de-week al eens geproefd?’. Het zijn de klassieke vragen van elk soort middenstander. Ik ken langzamerhand ook hun standaardgrapjes: ‘In onze krentenbollen hoeft u niet naar de krenten te zoeken…’; ‘Contant of pinnen?; het is hoe dan ook botertje bij de vis…’. Als ik bij m’n kaas’boer’ om een stukje Tynjetaler vraag – een smakelijke Friese gatenkaas – weet ik dat ‘ie guitig gaat kijken en dan zegt: ‘Ik verkoop u niet graag de gaten…’. En dan lachen we samen wat af.

Frans Wijnands, Kroeg, Intermezzo, Apotheek
Kroeglopen iets van ver verleden…. Foto op Sikkom.nl

Het is lang geleden dat ik een café van binnen heb gezien en ben intussen stamgast geworden in onze apotheek. Kroeglopen is iets van het verre verleden; sweet memories. En dweilen doe ik niet in de apotheek, maar heel af en toe binnenshuis.

Ik las dat wijlen de dichter Willem Wilmink zijn versjes en gedichten ook wel eens in café ’t Bolwerk, in Enschede, schreef. Hij kwam er graag (en vaak) en noteerde er zijn laatste wens in dichtvorm:

Begraaf mij onder
’t Bolwerk,
want al is crematie
netter,
ik wil boven stappen
horen en het lied van
Stormy Weather

Ook op Trefpunt Azië: Een kroegverhaal van klasse


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Frans Wijnands
Over Frans Wijnands 20 Artikelen
Frans Wijnands is journalist. Voor regionale dagbladcombinaties werkte hij als correspondent in Rome, Praag en Bonn. In de jaren tachtig was hij tien jaar hoofdredacteur van dagblad De Limburger. Na zijn pensionering woonde hij in Italië en België (Gent) alvorens naar Nederland terug te keren.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*