Het InterCulturele Huwelijk

Roger Stassen, Interculturele, Huwelijk

Babyloniē enkele duizenden jaar later

 

Lang lang geleden,

toen er nog geen sprake was van klimaatopwarming en ijsberen nog vast ijs onder hun poten voelden,

toen Amerikanen nog presidenten verkozen die een zweem van waardigheid, intellect (…alhoewel) en kunde uitstraalden,

toen kantoorklerken typen konden of tenminste handig waren in de omgang met Tipp-Ex,

toen mensen brieven naar elkaar stuurden (stel je voor!),

toen er snoeren bevestigd waren aan telefoontoestellen,

toen men nog fotografeerde met een fotocamera,

toen er gezamenlijk naar tv-programma’s werd gekeken en er naar de radio in de woonkamer werd geluisterd,

toen… heel lang geleden dus… huwde ik met een jonge vrouw uit Thailand.

Het zaaien van twijfels, het stoken van onrust

Dat vond niet iedereen in haar familie een goed idee.

Roger Stassen, Interculturele, Huwelijk

Zelfs haar bloedeigen moeder had bezwaren en twijfels. De dag voor ons huwelijk had een buurvrouw haar in het oor gefluisterd dat farangs, hoe braaf en engelachtig ze ook mochten lijken (in mijn geval dan toch), eenmaal in hun thuisland daarginds ver weg, zich ontpopten tot gemene perverselingen. Ja, er waren gevallen bekend waarbij Thaise vrouwen niet enkel bij hun gehuwde man dienden te slapen maar ook de lakens moesten delen met zijn vrienden.

Uiteraard werd er ook in mijn familie gefluisterd en onrust gestookt.

Vlak voor ik naar ginds vertrok om er te huwen bezocht een heel nauw familielid mijn moeder (vanzelfsprekend in mijn afwezigheid).

Roger stond op het punt om een grote stommiteit te begaan. Wist mijn moeder dan niet dat hij een bruidsschat zal moeten betalen? Wist mijn moeder dan niet dat zijn toekomstige hoogstwaarschijnlijk een ex-bargirl was. Maar enfin, laten we vooral niet naïef zijn, welke “fatsoenlijke” Thaise vrouw zou willen huwen met een “vreemdeling”. En hoe hij dit allemaal wist?, vroeg mijn moeder. Wel iemand met kennis van zaken, die pas het land bezocht had, had hem dit toevertrouwd.

De deugdzame en enggeestigen

Straks zal het vijfentwintig jaar geleden zijn. We moesten beiden in lieslaarzen gestoken ons een weg banen door een vieze smurrie, een moeras van vooroordelen en waanideeën.

Een intercultureel huwelijk is voor de enggeestigen onder ons (een meerderheid in de samenleving) een steen des aanstoots. Wekt het jaloezie op? Dromen ze er misschien zelf stiekem van maar durfden ze niet. Verhoogt het je eigen deugdzaamheid wanneer je anderen demoniseert?

Het heeft ons niet weerhouden om met veel geduld en volharding zoals dat dan heet aan een duurzame relatie te bouwen.

LOVE language

Roger Stassen, Interculturele, Huwelijk

Op mijn werk in het stadsarchief stond steevast het Vlaams-Belgische radiostation “radio 1” aan. Op een dag had men het over het multiculturele huwelijk. Met welke moeilijkheden worden partners geconfronteerd? Welke verschillen zijn er met een doorsnee huwelijk?

Ik luisterde gefascineerd, ademloos.

Een Vlaamse vrouw vertelde over haar Cubaanse echtgenoot. Ik kan me niet alles herinneren maar weet dat het niet enkel rozengeur en maneschijn was. Ze werd geconfronteerd met grote verschillen in denken, in de wijze van hoe hij hun kinderen wilde opvoeden, welke moeite hij had zich aan te passen in Vlaanderen, de onderlinge communicatie of het gebrek er aan, het verlies van status, de heimwee die hem deed afglijden naar een depressie.

Na dit gesprek mochten luisteraars bellen om hun eigen verhalen te vertellen. En ja hoor even later hing ikzelf aan de lijn. Ik had het over hoe huwen met iemand uit een land waar amper welzijnszorg of sociale zekerheid is bepaalde consequenties heeft. Zo stuurden wij zelf elke maand een bedrag naar haar moeder. Die was weduwe en had geen eigen inkomen en bovendien te oud om te gaan werken. Vervelend misschien maar zou iemand van een vrouw kunnen houden, was mijn bedenking, die haar eigen moeder in de steek liet?

Na mij vertelde een vrouw dat haar inziens gebrekkige communicatie het welslagen van haar huwelijk in de weg stond. Zij sprak vloeiend Engels maar was in grote mate de mindere van haar man, een Amerikaan dus native speaking. Zo moest ze steeds het onderspit delven in discussies want hij goochelde met een uitgebreidere vocabulaire en een batterij aan synoniemen en spreekwoorden. Het frustreerde haar en ze begreep dat ze nooit in staat zou zijn om op gelijke voet met hem te staan.

Dit is me steeds bijgebleven. Ook al staat de leefwereld, cultuur, religie en opvoeding van een Amerikaan dicht bij ons Europeanen, het blijft moeilijk omdat één van de beide partners een groot voordeel heeft in de relatie wegens de gebruikte taal.

Begrijp dat het dus extra (tot de derde macht) moeilijk is bij een minder verwante cultuur.

Strijden met gelijke wapens?

Zo zal ik in discussies met mijn vrouw Siriwan steeds de bovenhand krijgen/hebben omdat die nu eenmaal in het Nederlands gebeuren. Niet leuk omdat ik mijn partner graag als gelijke wil behandelen. Om moedeloos van te worden. In je moedertaal kan je perfect je emoties verwoorden, je kan je betoog doorspekken met volkswijsheden en gezegden, je kan nuanceren, je kan je woorden hard of zacht, lieflijk of aanmoedigend laten klinken. In een nieuw aangeleerde taal zal je dat nooit lukken.

Communicatie, dus taal, is verschrikkelijk belangrijk in een relatie.

En hoe hard we ook ons best willen doen en het uiterste van ons zelf geven, je partner (en in het omgekeerd geval wij) zal/zullen nooit een gelijkwaardig niveau halen.

Misverstanden als gevolg van “verkeerd begrepen worden” zijn dus schering en inslag bij een intercultureel huwelijk. Ik zou het zelfs als “dagelijkse kost” willen bestempelen. Spijtig maar onoverkoombaar.

Roger Stassen, Interculturele, HuwelijkVoordat u met zijn allen gaat denken dat “het I.C. huwelijk” steeds en bij voorbaat tot mislukken gedoemd is even dit:

diegenen die bereid zijn om er ondanks alles iets moois van te maken, diegenen die bereid zijn tot verregaand aanpassen,

diegenen die zichzelf bijwijlen volledig kunnen wegcijferen,

diegenen die beseffen dat geven zoveel gelukkiger maakt dan krijgen

…krijgen zoveel terug!

Ik prijs me nog steeds gelukkig dat ik de stap gezet hebt. Ik heb een tweede thuis gevonden in de provincie Phayao en ik heb een schat van een vrouw gevonden waar ik samen heel oud met wil worden.

 

Roger Stassen
Over Roger Stassen 71 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden.

7 Comments

  1. Mooie tekening van een gemengde relatie.
    En Lieven Kattestaart hierboven heeft gelijk: jouw verhalen maken altijd iets los.
    BIj lezing vallen er zaken te bedenken, mijn invalshoek op mensen, cultuur en maatschappij moet bijgesteld, me realiseren dat we allemaal onze eigen specifieke tekortkomingen hebben.
    Maar dat daar zoveel moois van een andere cultuur tegenover staat.

  2. Dank voor je verhaal, Roger. ‘Amor omnia vincit’, liefde overwint alles – dat hadden ook de Romeinen al door. Wederzijds respect en vooral ook het elkaar als ‘gelijke’ zien (en behandelen) i.p.v. neerkijken op c.q. opkijken naar: ook onmisbare factoren voor het slagen van een interculturele relatie.

  3. ?Dat lees ik graag ,dank u wel voor een mooie verhaal ,doe maar verder,ik wacht op de volgen de verhaal,????groetjes narumon

  4. Een heel herkenbaar verhaal Roger, en het valt soms inderdaad niet mee in een IC-huwelijk. Wij zijn nu bijna twintig jaar samen, en vooroordelen hadden we ook in het begin, omdat iedereen in je omgeving er huiverig over doet. En meestal meteen de financiele kaart trekt, oftewel, die Thaise vrouwen komen alleen hierheen voor de poen. Iets waar we allemaal onze eigen ervaringen mee hebben denk ik.
    Maar zoals je zelf al aangeeft, de liefde voor elkaar moet de rode draad zijn. Anders zal het uiteindelijk fout gaan. Als je schrijft over die vrouw met haar Amerikaanse man die constant de ‘taalwedstrijd’ van haar moet winnen, dan vraag ik me af waar diezelfde liefde is gebleven in dat huwelijk. Zodra je je eigen vrouw onderuithaalt door uitdrukkingen of spreekwoorden te gaan gebruiken die zij niet kent, en haar daardoor van je vervreemdt, ben je uiteindelijk zelf de verliezer.
    Mijn gesprekken met mijn vrouw zijn beslist niet altijd pareltjes, omdat het vaak een mengelmoes is van Nederlands, Thais en Engels. Maar we laten elkaar wel in onze waarde, en gaan niet proberen de ander naar beneden te duwen. simpelweg omdat ik nooit vloeiend Thais zal leren spreken en Ooy nooit vloeiend Nederlands. ( Al heeft ze me al vaker verbaasd doen staan. )
    Jouw stukjes maken vaak veel los, beste Roger, en nu ook weer. Bedankt.

  5. Ik geloof heilig, dat de verschillen tussen man en vrouw groter zijn, dan de verschillen tussen de culturen.
    In mijn relaties, en ik had enige, viel me dit altijd op. Europeaanse of niet.

    Groetjes, Leo

  6. Mooi geschreven Roger,

    De meeste van ons die in een I.C. huwelijk leven, hebben gelijkaardige ervaringen, en het is inderdaad niet altijd gemakkelijk, de door jou aangehaalde punten treffen meestal toe. Ook de acceptatie of het ontbreken ervan door anderen is niet te onderkennen, ik denk dat ieder van ons daar een boek over kan schrijven.

    Anderzijds, mogen we ons wel eens op de borst kloppen dat onze I.C. huwelijken reeds 25 of meer jaren bestand hebben, en dat is tegenwoordig zelfs bij normale huwelijken al langzaam een rariteit….
    Een van de redenen is waarschijnlijk dat vanwege de negatieve druk van buitenaf, we een vesting rond ons opbouwen, en die ieder van zijn kant tegen de zever van buiten verdedigt, en waar het niet zo lukt, elkaars wonden zullen likken.

  7. The story of life of Siriwan and Roger, chapter 1 to chapter 26.

    Een exacte analyse van een IC-huwelijk, mijn beste Roger.
    De cocktail van de verschillende culturen, religies, talen, en ervaringen is een rijke schat die jullie bezitten en koesteren.
    Misverstanden bestaan in er in iedere relatie, ook al spreken beide partners dezelfde taal, maar bij gemengde huwelijken komt het meestal neer op verkeerd begrepen, of onjuist vertaalde uitspraken. Deze leiden achteraf meestal tot hilarische taferelen wanneer de rook der verwarring is opgestegen en je kunt er beiden nog wat van opsteken ook…
    Wederzijds respect en openstaan voor de verschillen die er wel degelijk zijn, biedt een hoge waarschijnlijkheid op een geslaagde relatie.
    De vooroordelen zijn legio en onuitroeibaar. We nemen het de mensen zelfs niet (meer) kwalijk omdat dit soort van achterklap “des mensen’s” is en wellicht ook zo zal blijven. Het zegt meer over de roddelaars dan over ons, die het aangedurfd hebben om een gemengd huwelijk aan te gaan.
    Doe zo verder. Volhardt in de mooie liefde die de rode draad is in jullie mooie en lijvig “book of life”. Hopelijk zijn er nog vele nieuwe hoofdstukken in ’t verschiet die met liefde, vreugde en plezier kunnen ingevuld worden.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*