De intelligente Thai en de eeuwige twijfel aan intelligentie

De mens heeft altijd getwijfeld aan zijn intelligentie. Dat God ons hoogstpersoonlijk heeft toevertrouwd, dat wij de Kroon der Schepping waren, streelde weliswaar ons eergevoel, maar overtuigd waren we niet. Zelfs toen Hij zei, dat Hij ons toch echt naar Zijn evenbeeld had geschapen, bleven we met een gevoel van onzekerheid zitten.

Keiharde garanties wilden we. Bewijzen moesten we zien. Ongelovige Thomassen als wij waren. En aangezien God het vertikte, om aan onze twijfels tegemoet te komen –we moesten Hem immers op Zijn Woord geloven- zijn we zelf maar op pad gegaan.

Zodra we doorkregen, dat ons verstand niet in de lever, niet in de maag, niet in ons hart, maar in ons hoofd zat, zijn we onze schedel gaan opmeten. En we vergeleken die met de schedels van kanariepietjes, huismuizen, guppies en andere Schedeldakhebbenden. Schedeldaklozen kwamen niet voor ons onderzoek in aanmerking. Neerbuigend noemden wij ze ‘De Lagere Diersoorten’. Daarmee waren we in één klap van 98 % van onze concurrenten af.

Nijlpaarden zijn heel dom

André van Leijen, Intelligente Thai
Angstaanjagend dom…

Trots kondigden we aan, dat we de grootste schedel op aarde hadden. Onze schedelinhoud was 1400 cm3, terwijl die van onze directe concurrent, de gorilla, slechts 535 cm3 was. We waren dus het intelligentste wezen op aarde. En aangezien van de rest van het heelal toch niets te vrezen was, riepen we ons gelijk maar uit tot intelligentste wezen van het Heelal. Mister Universe. Dat de schedelinhoud van Miss Universe slechts 1300 cm3 was, paste mooi in de door mannen gedomineerde maatschappij van destijds. De Heer zij geprezen.

Maar het klopte niet. Er bleken Schedeldakhebbenden te zijn, die nog grotere schedels hadden. De schedel van een potvis woog 8 kg, van een olifant 5 kg, terwijl die van een mens slechts 1,5 kg woog. Had de Heer ons bedrogen?

Al gauw vonden we er wat op. Als we nu eens het gewicht van de schedel deelden door het lichaamsgewicht? En ja hoor, alles kwam op zijn pootjes terecht. Een olifant bleek ineens een tamelijk dom beest met een waarde van slechts 0,002. Een nijlpaard was zelfs nog dommer: 0,0003 En de mens stond weer keurig boven aan de lijst met 0,025. Ook niet veel, maar het was genoeg. Hallelujah.
spitsmuis

Spitsmuizen zijn de knapste

Alles ging goed, totdat we merkten, dat we ruimschoots gepasseerd werden door een onooglijk beestje met kleine oogjes, dat in het struikgewas scharrelde op zoek naar insecten. Het bleek een gigantisch brein te hebben. De spitsmuis. Deel je zijn brein door zijn lichaamsgewicht dan krijg je een waarde van 0,1. Vier maal zo veel als bij de mens.

André van Leijen, Intelligente Thai
… tamelijk  dom….

Bovendien vloeide uit de formule voort, dat iemand met een bierbuik tamelijk dom was. En nog erger: vrouwen bleken intelligenter dan mannen. Daar moest toch echt wat aan gedaan worden. U begrijpt dat dat niet makkelijk was. Na veel plussen en minnen kwam er een formule uit, die de mens definitief bovenaan op de Scala Naturae plaatste (zie figuur). Zonder verdere uitleg geef ik de formule, alleen maar om aan te geven, dat het helemaal geen eenvoudige zaak was:formule

Zijn naam zij geprezen. (Eén klein minpuntje: vrouwen bleken nog steeds intelligenter dan mannen. Er wordt aan gewerkt.)

Oost-Aziaten zijn het intelligentst

En toen begon de ellende. Want toen eenmaal vastgesteld was, dat wij toch echt de intelligentste wezens van het universum waren, gingen we de hersens van elkaar opmeten. Hetgeen ertoe leidde, dat we andermans hersens insloegen, zodra we het geringste vermoeden hadden, dat die meer vermochten dan die van ons.

Bovendien bleek, dat niet wij Kaukasiërs de intelligenste wezens waren, maar de Chinezen, de Japanners, de Mongolen, de Thais… Voor zekerheid hebben we het nog even nagemeten met een paar I.Q-testjes. Elke keer werden we voorbijgestreefd door de Oost-Aziaten.

En als we naar de resultaten van het PISA-onderzoek kijken, kunnen we onze hersenen helemaal aan de wilgen hangen. Elk jaar worden wereldwijd ruim een half miljoen 15-jarige leerlingen getoetst op hun geestelijke vermogens. Landen als Zuid-Korea, Japan, Singapore, Taiwan, Macau (China), Shanghai (China) en Hong Kong (China) staan steevast aan de top. Nederland en België doen het niet onaardig. De VS staan ergens halverwege.

Domme intelligente Thais

André van Leijen, Intelligente Thai
Vrouw + Thai = ongenaakbare intelligentie

Ook Thailand doet mee aan het PISA-onderzoek. En wat blijkt? Van de 65 deelnemende landen eindigen de Thais doorgaans rond de 50-ste plaats. Hoe kan dat met zulke talentvolle kinderen? Scheelt er iets aan het onderwijs?

Om toegelaten te worden tot de universiteit, moeten Thaise studenten een toelatingsexamen doen. Ze worden getest in zeven vakken: Thais, Engels, sociale wetenschappen, wiskunde, natuurkunde, scheikunde en biologie. Ze kunnen maximaal 100 punten op een schaal van 0 tot 100. Op Vrijdag 20 februari werden de resultaten voor dit jaar bekendgemaakt door Samphan Phanphruk, directeur van het National Institute of Educational Testing Service.

Thais 58
Sociale wetenschappen 35
Scheikunde 31
Engels 29
Biologie 29
Natuurkunde 26
Wiskunde 20

Samphan Phanphruk constateerde dat de studenten alleen voor het vak Thais geslaagd waren.

Met ons onderwijs is niets mis, stelde Abhisit, toen hij premier was. We hebben genoeg leraren.

En inderdaad: Thailand besteedt 20% van zijn national budget aan onderwijs. Dat is relatief meer dan landen als Singapore en Japan. Het kost heel wat geld, om intelligente kinderen dom te houden.

 

Meer weten? Link kopiëren en in adresveld browser plakken.

www2.bangkokpost.com/news/general/480225/pupils-fail-6-of-7-uni-entry-test-subjects
en.wikipedia.org/wiki/Brain_size
www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3207484/
en.wikipedia.org/wiki/Encephalization_quotient
asiancorrespondent.com/77060/thai-education-failures-part-3-pisa-scores-and-a-challenge-for-the-21st-century/

©André van Leijen, maart 2015
Foto’s: ‘Nijlpaard’ van happycoffee.com
‘Bierbuik’ van ablog4guys.com
‘Thaise traditie’ van Bollywood.com

 

André van Leijen
Over André van Leijen 146 Artikelen
André van Leijen (1947), bioloog en vader van een dochter en een zoon, heeft les gegeven aan de Hogeschool Rotterdam en aan een middelbare school in Spijkenisse en in Vlaardingen. Hij ontwikkelde er lesmateriaal voor de natuurwetenschappelijke vakken en publiceerde in diverse bladen. Na zijn pensionering reisde hij met zijn Slowaakse vrouw twee jaar over de wereld, van Spitsbergen tot aan Kaap de Goede Hoop en van Vuurland tot het uiterste noorden van Canada. Daarna streken ze neer in Thailand en vervolgens in Schiedam. Van deze thuisbasis willen ze de wereld verder verkennen. Intussen werkt hij aan een boek.