Hoe de Chinezen aan hun Draken komen

De Draak is een van de meest geliefde mythologische dieren. Een plaats die hij misschien deelt met de Eenhoorn en de Zeemeermin, maar zeker niet met al die andere mythologische wezens die in onze tijd alleen nog in boeken te vinden zijn. De draak is, in tegenstelling tot veel ‘hybrids, een duidelijk dier, een voorstelbare verschijning in films, sprookjes en overleveringen, een dier waarover oneindig veel boeken zijn geschreven en die in de mythologie wereldwijd een levendige rol speelt.

Loes Modderman, Draken, Draakje

Dat laatste heeft al veel te denken gegeven. Want als een fabeldier zo universeel van betekenis is, moeten we dan niet concluderen dat hij ooit echt heeft bestaan? En dan wordt er verwezen naar dino’s. Maar in ons collectieve onbewuste stampen geen dino’s rond. Althans, voor zover wij nu weten. Die waren lang uitgestorven en zijn dat gebleven tot Jurassic Park. Ruim een eeuwtje eerder doken de eerste dinobotten op die correct geïdentificeerd werden. Pas toen zijn we 1 + 1 gaan optellen.

Enige tijd geleden was er het jonge draakje dat op sterk water was gevonden. Het was natuurlijk een hoax, maar er werd vlijtig ingetrapt. Hij leek ook vreselijk echt. We wilden maar al te graag geloven dat ze echt hebben bestaan. Hoewel toch ook het beeld dat we uit de Hobbitfilms hebben overgehouden ons niet bepaald hoopvol zal stemmen wat betreft onze overlevingskansen. Maar dan, er hangen ons erger dingen boven het hoofd.

Loes Modderman, Draken

Wie aan draken denkt  zal misschien eerder een Chinese draak op z’n netvlies hebben dan een draak à la St Joris dan die maagdenetende monsters waar onze helden en heiligen zich mee vermaakten. Draken zijn diep verbonden met de Chinese cultuur.  Ze worden geacht leven te geven en hun adem wordt ‘sheng chi’ genoemd, goddelijke energie. Ze zijn, in tegenstelling tot Westerse draken, welwillend en wijs, genereus en een zegen voor wie ze tegenkomt. En dat kan zomaar gebeuren, want Chinese draken zijn shapeshifters, en kunnen desgewenst andere vormen aannemen, waaronder die van een mens. Dat kan handig zijn, want hoe goedbedoelend een draak ook is, overweldigend is hij ook.

De fysionomie van draken

Wang Fu, een wetenschapper uit de Han Dynastie, ( 206 BCE – 220 CE) beschreef de fysionomie van de draak tot in de details. Volgens hem hebben ze negen karakteristieken: het hoofd van een kameel, de ogen van een demon, de oren van een koe, de horens van een hert, de buik van een oester, de nek van een slang, de klauwen van een arend, de poten van een tijger en 117 schubben van een karper.

En of al die details nog niet genoeg zijn vertelt Wang Fu ons dat van die 117 schubben er 81 Yang (positief)  zijn en 36 Yin (negatief), want, zegt Karl Shuker in zijn boekje ‘Dragons‘ : Chinese draken mogen dan goedmoedig zijn, hun invloed kan soms kwaadaardig zijn. Zelfs zijn stem is noch het een noch het ander, maar wordt vergeleken met het rammelen van koperen pannen.

Loes Modderman, Draken, Chinese draken

Kenmerkend voor de Chinese draak is dat hij geen vleugels heeft. Toch vliegt hij. Het schijnt dat hij een vliegblaas op de kop heeft, en de mannelijke draak heeft ook nog een grote, lichtgevende ‘drakenparel’ onder zijn kin, die verborgen is in een huidplooi. Daaraan ontleent hij zijn buitengewone wijsheid en bovennatuurlijke krachten.
Draken ondergaan een metamorphose van ei tot volwassen draak, een proces dat 3000 jaar duurt. Men kan dus aannemen dat draken hun wijsheid langzaam verwerven. Al die stadia zijn in de Chinese mythologie gedetailleerd beschreven.

Verschillende soorten draken

Draken zijn lang niet allemaal gelijk. Er zijn maar liefst negen typen, die allemaal hun eigen taken hebben. Zo is er de ‘Hemelse Draak‘die over de andere draken heerst. De ‘Spirit Draak’ gaat over het weer. De ‘Aarde Draak‘ gaat over de rivieren. Hij brengt de lente in de hemel en de herfst in de zee door. Dan is er de ‘Onderwereld Draak‘, de bewaker  van schatten die in de aarde rusten. Hij gaat ook over vulkanen. De  Gehoornde Draak is een aparte ondersoort, die geacht wordt de machtigste te zijn. De Gevleugelde Draak, de enige die met vleugels is uitgerust, was de machtige dienaar van Keizer Huang Di, de Gele Keizer, die vaak als draak wordt afgebeeld.

Nr Zeven is de opgerolde draak die zijn woning in de zee heeft. De Gele Draak is beroemd om zijn kennis en heeft het schrift geleerd aan de mensen. Dan tenslotte is er de Dragon King, die eigenlijk bestaat uit vier exemplaren die de macht hebben over de windstreken. Alleen Keizerlijke draken hebben vijf tenen, de andere hebben er allemaal vier.

Loes Modderman, Draken, Mysterious Creatures

Chinese drakenoverleveringen zijn oeroud. In George Eberhart’s ‘Mysterious Creatures’  lees ik dat er in 1993 een rotstekening  gevonden werd die gedateerd is op 8000 BCE, dat is dus 10.000 jaar geleden.

De Chinese draak wijkt aanzienlijk af van de Westerse ‘Smaug’ draak die vliegt en vuurspuwt en niets dan narigheid verspreidt. Chinese en andere Oosterse draken gedragen zich. Die draken zijn heilig, de draak is een van de vier heilige dieren, en zijn karakter is nobel. Ze hebben wel vleugels maar die worden zelden afgebeeld, misschien omdat ze kunnen vliegen zonder hun vleugels uit te klappen. In feite zijn het meer slangachtigen met schubben. Onder het lichaam zitten vier korte poten. Bij de draak op de foto is dat duidelijk te zien. Hij tooit de trap naar de tempel van de Botanical Gardens in Ho Chi Min City Vietnam.

Loes Modderman, Draken Railing met draak
Bron: fineart America

De The Ballarat Star, Victoria van 20 -05 1916 meldt de toevallige vondst van een aantal draken in een grot in de vallei van de Yangtze. Blijkbaar was daar onlangs een landverschuiving geweest waardoor de fossiele draken aan de oppervlakte waren gekomen.

Hetzelfde verhaal werd in de Scientific American (15 – 04 1916) verteld door Mr Irwin J.O’Malley, die met zijn vrouw en in gezelschap van Mr M. Hewlett, de Engelse Consul en zijn vrouw de grot bezocht. Dat verhaal wijkt hier en daar af van dat van de journalist, en omdat het uit de eerste hand wil ik het hier samenvatten.

Reptielen

De vier hierboven genoemde mensen exploreren in november 1915 een grot aan de rechteroever van de Yangtse, waar zich een enorm grottenstelsel uitstrekt, hier en daar 30 km diep, maar niemand heeft (in 1915) het eind bereikt. De Chinese naam van de grot is Shen K’an Tzu, wat ‘heiligdom’  betekent maar ook verblijfplaats van de heilige draak.

Nadat de vier Westerlingen zo’n 100 meter de grot zijn ingelopen, stappen ze over op een kronkelende richel om de plassen aan beide kanten te vermijden. Bij nadere beschouwing blijkt die richel de rug te zijn van een enorm reptiel dat zich door  de ruime grot kronkelt. Verder onderzoek onthult dat er minstens zes van zulke reptielen liggen. Ze nemen een paar losliggende schubben mee, en gaan naar huis, met de bedoeling de volgende dag terug te komen met beter licht en meetinstrumenten.

Loes Modderman, Draken,Irwin J.O'Malley
Irwin J.O’Malley

Bij hun terugkomst valt hun keuze op een van de reptielen die voor een groot deel apart van de anderen ligt. Ze meten 70 feet, dat is 23 meter. De rest van het dier, gekronkeld met de andere fossielen, meet, voor zover ze dat met zekerheid kunnen zeggen, nog eens zo veel. Dat betekent dat het dier een lengte van ongeveer 50 meter gehad zou hebben. De kop van dit dier is gedeeltelijk verdwenen in de muur van de grot, maar het lijkt een platte kop te zijn. Hij maakt foto’s, maar  waar die zijn gebleven?

Drie meter van de kop zijn twee poten te zien, en de andere twee zo’n 15 m naar achteren. De schrijver vermoedt dat de dieren misschien lang geleden door een aardverschuiving werden opgesloten en doodgehongerd zijn. Pas recent zijn ze weer aan de oppervlakte gekomen door massieve overstromingen van de grot. Hij merkt op hoe opmerkelijk de gelijkenis is van de gevonden fossielen met de voorstellingen van de Chinese draak.

Sinds de vondst wordt de grot overstroomd door nieuwsgierigen, en O’Malley hoopt dat de belangwekkende vondst door de autoriteiten beschermd zal worden, anders is de kans groot dat er weinig van overblijft.

Uit de lucht gevallen draken

Terug naar onze tijd: een zoektocht op internet en in mijn drakenboeken onthulde niets over deze vondst, dus misschien is hij door natuurgeweld of door menselijke onvoorzichtigheid verdwenen voor er werkelijk grondig onderzoek gedaan kon worden. Dat zou ongelofelijk jammer zijn.

Sindsdien zijn er vele malen berichten verschenen van drakenoverblijfselen, waaronder een in 2014 in de Karpathen. Foto’s deden de ronde maar het was allemaal een hoax. Hieronder de laatste: uit de lucht gevallen boven Tibet. De sociale media maakten er een feest van, maar natuurlijk was het een slimme hoax. Wel heel mooi en geloofwaardig gemaakt trouwens.

Loes Modderman, Draken, Video met draken

En zo blijft de herkomst van de universele drakenmythologie nog altijd in nevelen gehuld, en moeten we het doen met theorieën en legenden. Draken zullen, echt of niet, altijd tot de verbeelding blijven spreken.

Over de draak van O’malley schreef Loes Modderman eerder, zie https://www.trefpuntazie.com/chinese-draak-irwin-j-omalley-fossiel/

 

Loes Modderman
Over Loes Modderman 14 Artikelen
Loes Modderman is geboren en getogen in Amsterdam. De liefde voor boeken, taal en schrijven kreeg ze van huis uit mee. In haar tienerjaren raakte ze geïnteresseerd in wereldculturen, mythologie en religies. Loes werkte vele jaren in de gezondheidszorg en als zelfstandig micro-fotograaf, studeerde Engels en Hebreeuws. Ze schreef de boeken 'Dubbelklik' en 'Bergen stenen, korrels zand en publiceert tevens op haar eigen website scienceart.nl. Modderman is medewerkster van magazine Bres, dat het kompas richt op universele spiritualiteit.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*