Hiërarchiek duelleren op z’n Thais


 

De man die de biometrische apparatuur bedient heeft van Boeddha een chagrijnig gezicht cadeau gekregen. Het briefje dat de jonge oogarts in mijn vuistdikke dossier heeft gestoken trekt er bovendien de plooien van een onweersbui op. De man is razend. ‘Wat nou overnieuw’, sist hij. ‘Ik werk hier al 25 jaar. Geen sprake van. Ga maar terug en zeg hem dat ik geen fouten maak.’

Ik meen een kwade mee-eter op zijn neus te bespeuren. Maar dat kan ook aan de pupilverwijdende oogdruppels liggen die ik in grote hoeveelheden toegediend kreeg. Ik schud mismoedig het hoofd en sjok weer terug naar de oogarts. ‘Hij wil nie’t, zeg ik. ‘Hij maakt geen fouten, zegt hij.’ Er trekt een blos over de wangen van de arts. Ik zie hem twijfelen. ‘Ik wil geen kunstlens in m’n oor’, grap ik. Hij voelt de dubbele bodem, weet dat zijn patiënt aan onzekerheid ten prooi is.a-staarlens

Goede raad is duur. Het eindstation van een dag oogpassen en meten is zijn superieur, de specialist die mij de volgende morgen van blindering door cataract moet verlossen. Één foutje en de jonge assistent kan het schudden. En het gaat hier wel om millimeterwerk.

Dan fluistert de meeluisterende zuster, twee keer zo oud en dik als de arts, hem wat in het oor. Zijn gezicht klaart op. ‘Ga maar’, zegt hij. Ze snelt weg. Ik vermoed om biometrist Chagrijn lik op stuk te geven. Het lijkt me een dame met haar op de tanden.

Ze keert terug met een brede glimlach. ‘All OK’, zegt ze tegen me en fluistert de arts opnieuw wat in het oor. Die knikt goedkeurend en staat op. Ik word vervolgens toegesproken op de zelfverzekerde toon waar artsen in opleiding waarschijnlijk dagelijks uren voor de spiegel op oefenen. ‘Morgenochtend doen we het opnieuw. Voor de zekerheid. Half acht hier zijn’, zegt hij gebiedend en drukt me mijn dossier in handen.

Duelleren eindigt met geheime oogmeting

Dikkerdje Dapper loopt mee de kamer uit. Ze neemt mijn echtgenote apart. Beiden lachen. Wat blijkt? Zuster Dapper is naar haar vriendje gestapt die de afdeling angiografie beheert. Die heeft zich bereid verklaard de volgende morgen wat eerder te komen om in de belendende kamer de biometrische apparatuur op me los te laten. Het moet in het geheim, dus vroeg , want mr. Chagrijn begint om 0830….

Zo wordt in Thailand een hiërarchiek duel beslist, overpeins ik. Gezichtsverlies, je moet er niet aan denken. Maar stel nou dat meneer Angiograaf, die ik goed ken van maandelijkse bezoeken en minstens zo chagrijnig is als zijn collega, niet had toegestemd? Hij doet de volgende morgen zijn werk snel en handig, gooit het oude papiertje met meetcijfers weg en maakt een nieuw. Uit een paar norse opmerkingen begrijp ik dat er wel degelijk een foutje is gemaakt. Wie weet had ik een ‘’schele lens’’ ingeplant gekregen.

eyesoreDe operatie, een psychedelische happening van geluid en kleur, verloopt voorspoedig. Voor alle zekerheid moet ik een nachtje overblijven, want grijze staar is niet mijn enige oogprobleem. De lieftallige zuster Teb maakt met haar zachte handen dat verblijf bijzonder aangenaam. Ze komt om de haverklap bij me kijken, polsje voelen, armpje strelen, wangetje strijken. Ik krijg er verdraaid nog aan toe shockwaves van.

Ze spreekt twee woorden Engels en die gebruikt ze met wat aanwijzingen van mij om op m’n mobieltje een boodschap aan collega-redacteur André te tikken. Even waarschuwen dat het zicht wat langer wegblijft dan voorzien en dus mijn inzetbaarheid ook. Ik spel en spel, er komt nog een zuster bij die bezweert, I know farang keyboard. Na geruime tijd zuchten en steunen produceert het lieve stemmetje van Teb een triomfantelijk: ‘Ok Johannes, your message for friend ok.’ Die vriend is nu nog op dat sms-je aan het puzzelen….


Hans Geleijnse
Over Hans Geleijnse 345 Artikelen
Hans Geleijnse (1944, Zaandam). Voormalig beroepsmilitair en dienstweigeraar. Passie voor reizen, schrijven en muziek. Belandde in journalistiek, leerde het vak in de praktijk. Werkte twee decennia als buitenlands correspondent voor persbureau GPD en div. andere Nederlandse media. Hij woonde met partner en dochter ruim tien jaar in Thailand.

1 Comment

  1. Dit stond op het briefje:
    Sorry Sir
    Muster Hans not can see n
    Tomorrow better mst be
    Nurse

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.