Het vreemde transportmiddel. Over een zwetende Belg en dromedarispis

Stomende hitte, zo kan je het beschrijven. Mijn leesbril schuift voor de zoveelste keer van mijn neus naar beneden. Opnieuw veeg ik de beslagen glazen met een doekje schoon. Uit mijn poriën borrelt en gutst het zweet alsof het opwellende bronnen zijn. De koude douche die ik zonet nam, koelde mijn gloeiend lijf slechts enkele minuten af.
Ik drink liters water maar twijfel eraan of het ooit nieren en blaas bereikt want de kleine hoeveelheid geproduceerde urine heeft een ongezond kleurtje… en geurtje.
Nee, wees gerust, ik heb geen koorts.
En nee ik ben niet met mijn kleren aan in een sauna gestapt.

Roger Stassen. Het vreemde transportmiddel, Noord-Thailand
Wandelen in Noord-Thailand

We zijn drie dagen geleden gearriveerd in Noord-Thailand en dat is er eigenlijk om vragen, Roger. In september is het regenseizoen nog lang niet voorbij. De bijna maximale luchtvochtigheid maakt, dat je een normaal goed te verdragen temperatuur van rond 30° Celsius als loden hitte gaat aanvoelen.
Hoezo jullie hebben in de Lage Landen geleden van de warmte in juli en augustus? Een peulenschil vergeleken met de folteringen die ik hier nu onderga, geloof me.

Belgen en Nederlanders, dat is geweten, klagen graag over het weer.  Het is er nooit goed, te droog, te koud, te veel regen, te warm, te wisselvallig, te, te en te. Terwijl we feitelijk in een mild klimaat leven zonder echte extremen.
Al ooit een dag lang in een modderig rijstveld geploeterd met de brandende zon op je schedeldak in Zuid-China…  of dromedarispis gedronken bij gebrek aan water temidden van de Algerijnse woestijn?
Bent u ooit tijdens een ijskoude blizzard op Spitsbergen de weg kwijt geraakt, terwijl het snot in je neus bevroor?
Nou ik nog nooit. En u?
Karl Friedrich Hieronymus Baron von Münchhausen daarentegen…

Roger Stassen Het vreemde transportmiddel Baron von Münchhausen

 

Onze golden retriever Lateh borstelend heb ik zo mijn bedenkingen over of het wel aangewezen is dit ras in de tropen te houden. Hun dubbele vacht is er als bescherming tegen de koude. In deze hitte moet het aanvoelen als een bontjas boven een dikke trui. Het arme beest hijgt bijna voortdurend. Zweten, onze en hun afkoelingstechniek, doen ze namelijk uitsluitend via tong en voetzolen. Hij heeft dus meer reden tot klagen dan u en ik. Onderweg tijdens onze wandelingen laat ik hem afkoelen in beken en poelen. Dan kijkt hij even naar mij wachtend op mijn toestemming en hup daar gaat ie!

Roger Stassen Het vreemde transportmiddel Honden
Onderweg laat ik hem afkoelen in beken en poelen…

Enkele weken geleden in België was ik al stilletjes aan het genieten van het vooruitzicht op deze momenten. De streek in het midden van de provincie Phayao is dan ook betoverend mooi. Een milde vorm van euforie maakt zich steeds van me meester tijdens omzwervingen hier ter plaatse. Het spijtige is dat mijn actieradius vrij beperkt is. Ik wil verder, ik wil meer ontdekken, nieuwe wegen, nieuwe vergezichten. Omdat ik niet met de auto mag en kan rijden, is fietsen de enige mogelijkheid die ik wens te overwegen.

Roger heeft een idee

Op een dag kreeg ik een idee. Die komen aanwaaien zegt men. Vanuit welke windrichting komen ze dan? Ik heb geen idee.|
In een cartoon verschijnt dan meestal een brandende lamp boven het hoofd van een stripfiguur. Flauwekul als je het mij vraagt want voor de uitvinding van de lamp waren er heus ook wel ideeën. Feit is dat een bepaald segment van mijn brein in een creatieve kramp schoot en een wonderlijke gedachte tot een idee kneedde.

Roger Stassen Het vreemde transportmiddel
Een hondentaxi, zeg maar…

Ineens wist ik het, ik wilde een bakfiets hebben. Een fiets waarmee ik mezelf en de twee honden naar nieuwe oorden, nieuwe wandelgebieden kan transporteren, een hondenfietstaxi zeg maar, met mij als chauffeur, geniaal toch?!
Alleen… van bakfietsen hebben ze hier nog nooit gehoord.
Pech dus.
Nee hoor vergeet het, ik weiger dit als einde verhaal te beschouwen. Ik weet dat Thaise vaklui bijzonder handige jongens zijn. Ik vermoed dat ze die bakfiets wel ineen kunnen flansen, lassen, knutselen om deze jongen van het gewenste transportmiddel te voorzien. Een summiere technische tekening zou wel van pas komen.

De vraag

Ik zou u, moedige lezer die deze tekst tot het eind heeft willen lezen, het volgende willen vragen. Bezorg me alstublieft een technische tekening. Mijn eeuwige dankbaarheid en die van Mokka (ons Bangkaew teefje) en Lateh (de golden retriever reu met de veel te dikke pels) worden uw deel. Eeuwige roem trouwens ook, want ik zal desgewenst uw naam vermelden in het vervolg op dit verhaal.

Wordt vervolgd…

Roger Stassen
Over Roger Stassen 74 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden.

3 Comments

  1. Sawasdee khrub Khun Roger,
    Ik heb ‘n zus in Zuidafrika wonen. Die heeft ook paar honden. Dus heb ik ze jou ‘bakfietsen’-inzendingen doorgestuurd. Ze dacht éérst aan de “stint”, maar heeft genoten van jouw verhalen. En komplimenteert je met je perfekte nederlands. Ja, Belgen zijn nu eenmaal puristen, hahaaa.

  2. Hallo Roger.
    Nu heb ik het verhaal over je gewenste bakfiets gelezen,en na ons gesprek op 14-09 en het schrijven van Luc Juvens,moeten we nu een technische klusjesman
    welke goed kan lassen zien te vinden.
    en het schrijven van Luc Juvens

  3. Hallo Roger,

    Bakfietsen bestaan wel degelijk in Thailand, maar zijn niet direct herkenbaar, tenminste niet naar westerse normen.

    Er rijden er genoeg rond, meestal met een brommer als aandrijf middel.
    Vele in gebruik door wat wij “oud-ijzer handelaars” zouden noemen, die de afvalbakken afschuimen naar alles wat tegen een paar Bath verhandelbaar/recycleerbaar is. Dus je vind het wel, enkel een bredere kijk op de materie nemen. Ik heb ze nog in een hele reeks andere “applicaties” in actie gezien hier.

    Ik heb voor jou een kleine verzameling aan plannen gebundeld van een traditionele Hollandse bakfiets, maar kan dit zip file niet hier aanhangen.

    Luc

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*