Google verwijdert beledigingen aan Thais koningshuis

Antonin Cee, Kham Phaka, Dictatuur
Afb. Listaka.com

Google heeft afspraken gemaakt met de Thaise overheid om zoekresultaten te verwijderen die beledigend zijn voor het Thaise koningshuis. Dat zei de Thaise vice premier, Prajin Juntong.

Juntong zou afgelopen vrijdag een ontmoeting hebben gehad met vertegenwoordigers van Google en ten minste honderd gevallen van belediging hebben aangekaart, waaronder filmpjes op YouTube. Google belooft die zoekresultaten te verwijderen. De beledigingen zouden dan niet meer te zien zijn in Thailand, maar wel in zoekresultaten die vanaf het buitenland worden opgevraagd.

Sinds het overlijden van de Thaise koning Bhumibol, afgelopen oktober, is Thailand in diepe rouw. De autoriteiten zijn doodsbenauwd dat er slecht over Bhumibol en de zijnen wordt gesproken, en houden alle media daarom scherp in de gaten.

Het is riskant in Thailand om iets te zeggen over de koning en zijn entourage. Zelfs de BBC kreeg het aan de stok met de militairen.

Belediging van de monarchie is ten strengste verboden in het Zuid-Aziatische land. Overtreders kunnen tot vijftien jaar gevangenisstraf opgelegd krijgen. Zelfs het kleinste bericht kan verkeerd vallen, schrijft correspondent Michel Maas. De ‘lese-majeste-wet’ is zo vaag opgesteld dat niemand precies weet wat nu eigenlijk geldt als een belediging.

 

(uit Volkskrant van heden)

 

Toevoeging Trefpunt-redactie: eerder dit jaar kwam Facebook op soortgelijke wijze in het nieuws. De chat-gigant zou ‘inapproriate content’ hebben verwijderd en onzorgvuldig omspringen met de privacy van (Thaise) bezitters van een Facebook-pagina. Dat laatste is door Facebook met klem tegengesproken. Dat sommige pagina’s op verzoek van de Thaise autoriteiten dan wel preventief worden geblokkeerd of gecensureerd heeft het concern wel toegegeven.

 

 

Redactie
Over Redactie 464 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

9 Comments

    • En Khaosod schrijft:

      ‘(…)That didn’t satisfy military government spokesman Sansern Kaewkamnerd. Sansern on Tuesday dismissed the behavior as un-Thai.

      “Is the activity appropriate to our glorious Thai culture and the current mourning period?” Lt. Gen. Sansern said. “Instead of offering free hugs, youths should hold other, more appropriate activities.”

      Col. Piyapong advised youth to “give love” in other ways, such as with free food or inhalers.” ‘

      Bron: http://www.khaosodenglish.com/politics/2016/10/25/junta-condemns-free-hugs-mourners-sanam-luang/

  1. Bij de reactie van Antonin zag ik de samenhang tussen onderwerp en angst voor confrontatie/gezichtverlies niet erg duidelijk voor me. Tino’s reactie begrijp ik beter. Ik ben het er niet mee eens. Dit gaat over Thailand met een voor Thailand kenmerkende manier van met elkaar omgaan. Dat er overeenkomsten zijn met westerse samenlevingen is logisch, we zijn allemaal mensen. Het beredeneerde gedrag dat Tino demonstreert is echter niet kenmerkend voor een westerse, laat staan Nederlandse samenleving, villawijken uitgezonderd. Ik heb zowel in Nederland als in Thailand in ‘volksbuurten’ gewoond. A-sociaal, of uit de pas lopend gedrag, wordt in Thailand vanwege die angst voor confrontatie en gezichtsverlies aanzienlijk langer ‘gedoogd’ dan in een vergelijkbare Nederlandse volkswijk. Het voordeel van de Thaise ‘gewone mensen’ buurt is dat het niet tot de ergerlijke scheldpartijen en handtastelijkheden komt die in Nederland schering en inslag zijn. Het nadeel: als in Thailand de barrière van confrontatie en gezichtsverlies wegvalt, is vaak sprake van bloederig drama. Ik ben zo vrij dat te benoemen als cultuurverschil. Waarin tevens past dat wat we in rouwend Thailand waarnemen in Nederlandse context onmogelijk zou zijn. Leve het verschil, zou ik zeggen.

    • Beste Hans,
      Uit de pas lopend gedrag is in Thailand nu de straat opgaan in vrolijk gekleurde kledij. Dat wordt is Thailand niet gedoogd en gelijk afgestraft zonder angst voor confrontatie en gezichtsverlies. Herrie accepteert men wat vaker. Artsen en politici in Nederland zijn erg bang voor gezichtsverlies, geloof me. Maar laten we niet teveel twisten over de mate van cultuurverschillen want daar komen we toch niet uit.
      Ik wilde alleen laten zien dat ‘civility’, ‘beleefdheid’ in ALLE culturen een goede manier is om een ‘confrontatie’ aan te gaan zonder angst om gezichtsverlies te lijden of te veroorzaken. Kun je het met dat punt eens zijn?

      • Ben ik geheel met je eens. Alleen werkt het in de praktijk vaak niet zo. De motivatie om beleefd dan wel niet confronterend te zijn is naar mijn mening echter behoorlijk verschillend. Ik denk dat onze verschillende benaderingen zo zijn samen te vatten: jij benadrukt het feest der herkenning, ik dat van het verschil. In beide gevallen is het overigens in Thailand niet alle dagen feest!

  2. Kan de waarheid niet beledigd zijn? Ik draag haar hoog in mijn vaandel, laat daarover geen twijfel bestaan. Maar na langdurig verblijf in Muang Thai kan ik niet anders dan constateren, dat het daar toch iets anders ligt. Als waarheid niet aardig overkomt, rust er een taboe op. Is dat niet een van de kenmerken van gezichtsverlies? Ik bedoel dat heel algemeen. ; in het dagelijkse intermenselijke verkeer. Ik doel hier niet op de wet op majesteitschennis, die door andere motieven wordt ingegeven. Daar gaat het politieke manupulaties, macht en gewin. Ongeveer te vergelijken met de slogans en beloften tijdens een verkiezingscapagne in het Westen. En uiteraard daar mag iedereen zijn mond over opentrekken. Of dat veel nut heeft valt te bezien. Je schreef trouwens een heel helder stuk over de opvolging. Met dank.

    • Bedankt voor het compliment, Antonin.
      Laten we het over de waarheid hebben. Als ik de waarheid vertel (zoals ik die zie) kan ik de intentie hebben iemand te beledigen. Maar ook als ik die intentie niet heb kan het als beledigend overkomen bij de ander. Ik vind dat we daar om allelei redenen rekening mee moeten houden. We moeten het belang van de waarheid (in de openbare ruimte is dat belang erg groot) afwegen tegen de mogelijkheid dat het beledigend overkomt . Die afweging maken wij allemaal dagelijks. In Nederland heet dat beleefdheid en voorkomendheid en in Thailand noemen we het angst voor gezichtsverlies.
      Stel dat je buurman veel lawaai maakt. Het stoort mij en ik noem het ‘herrie’. Dat is subjectief en mijn waarheid want iedereen heeft een andere drempel voor ‘herrie’, voor de één is dat 10 decibel en voor een ander pas bij 20 decibel. Als je je buurman daarop wilt aanspreken, wat ik adviseer, dan doe je dat in Thailand (om geen gezichtsverlies te veroorzaken) en in Nederland (om beleefd over te komen) op exact dezelfde manier namelijk door een ik-boodschap. Dus niet: ‘Hé, vervelende herrieschopper, hou daar gvd mee op!’ maar ‘Ik heb veel last van al dat geluid, ik kan er niet van slapen. Zou het wat minder mogen, buurman?’ Zowel in Thailand als in Nederland zal niemand dat als beledigend ervaren of er aanstoot aan nemen.
      Maar goed, hier hadden we het niet over de buurman maar over een (semi)goddelijk wezen en dat ligt een klein beetje anders.

  3. Het beste boek over majesteitsschennis is van David Streckfuss getiteld ‘Truth on Trial in Thailand’ (Routledge, 2011). De titel zegt het al: verreweg de meeste veroordelingen wegens majesteitsschennis gaan niet over beledigingen, smaad of laster maar over de waarheid die niet gezegd mag worden. De waarheid kan echter nooit beledigend zijn.
    David draagt zijn boek op aan zijn leraren, zijn familie en verder aan alle mensen in de Isaan en heel Thailand met de woorden ‘For hope of a freer and more just Siam’. David woont het zijn Thaise vrouw en hun drie kinderen is de Isaan.

  4. Om in sporttermen te spreken: alleen een ernstig scheve schaats kan iets veranderen maar dan zijn de uniformen er snel bij om de schaats recht te buigen.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.