Gezondheid. Is er vaccin tegen tropenkolder?

WhatsAppje in de telefoon. Van een aardige collega-auteur, dus onmiddellijk lezen. Hij heeft een Boostrix Polio IPV laten zetten. Waarom?  Hij had gehoord dat DTP-vaccinaties die je (sinds de jaren zestig vorige eeuw) als kind in Nederland kreeg geen eeuwigheidswaarde hebben. In zijn en mijn tropische woonland zouden die om de tien jaar moeten worden herhaald. Een link naar GGD-reisvaccinaties gaf aan waarom hij de daad bij het woord had gevoegd.

Dit was onthutsend nieuws voor me, een steen in mijn gezapige tropische bestaan. Natuurlijk, ik was dankbaar voor de waarschuwing. Wat boodschapper niet kon weten is dat ik enigszins hypochondrisch ben aangelegen. Dus nestelden zich terstond virusagenten difterie, tyfus, polio, gele koorts en hepatitis van a tot z in mijn brein. Ze kregen daar gezelschap van ook zeer enge door bacteriën veroorzaakte infectieziekten.

Wat te doen? Ook onmiddellijk zo’n Thaise Booster halen? Twijfel sloeg toe. Misschien zou ik wel doodziek worden van zo’n prik. Waarom zou dit uitgewoonde lichaam adequaat op de ‘provocatie’ reageren met productie van een effectieve hoeveelheid antistoffen? Ik keek op de site van de GGD en zag meteen dat een 73-jarige vooral geen (her)vaccinatie tegen gele koorts moet nemen. Groot risico dat je voorgoed blauw uitslaat.

Geheugenstoornis

Door vaccinatie wordt het immunologisch geheugen geactiveerd. De bedoeling is dat het afweersysteem geprikkeld raakt om beter te functioneren. Mijn immunologisch geheugen daarentegen herinnert zich wat anders. Ik werd als kind nergens tegen ingeënt, ook niet toen dat in zwang raakte. Mijn ouders beleden het anti-prikgeloof. Stond er soms in de bijbel dat God zich had laten vaccineren alvorens de mens naar zijn evenbeeld te scheppen? Nou dan.

Daar werd verder niet over gepraat. Eenmaal groter gegroeid, bij het aanmeten van het militaire uniform, liet ik me zonder een kik te geven met de andere slachtoffers prikken. Korte tijd later werd ik dood- en doodziek. Temperatuur net over de veertig graden, artsen in paniek, ouders opgetrommeld. Tot hun en mijn opluchting herstelde ik, maar ik hoef maar naar de kuiltjes in mijn linker bovenarm te kijken om de scenes messcherp op het netvlies te krijgen.

Ook geprikkeld door de waarschuwing in mijn telefoon begin ik een speurtocht in huis en geheugen. Wanneer ben ik in godsnaam voor het laatst ingeënt? Deze wist ik zeker: een dienstreis naar Vietnam in 1977! Ik kreeg toen ook een vaccinatieboekje. Helaas nergens meer te vinden. In de decennia daarna heb ik me herhaaldeijk gewaagd aan (vooral Aziatische) immunologische uitdagingen. Prikken ho maar. Althans, mijn geheugen is niet meer wat het was en geen enkele lade of kast produceert documentatie die het tegendeel bewijst.

Op de ‘incubator’

Zou ik echt zonder mijn afweersysteem te laten opkrikken ruim tien jaar geleden naar Thailand zijn vertrokken? Het zweet breekt me alsnog uit. Ik denk terug aan jungletochten, aan onhygiënische expedities in vooral Noord-Thailand en Laos.  Die domme rit ergens buiten Pai op een olifant met als apotheose door deze giga-incubator gedropt worden in een bacteriologisch Walhalla, een modderig riviertje met weinig diepgang. Het kan niet anders, bedacht ik, mijn immuunsysteem moet aan het rafelen zijn, nadert de ultieme vervaldatum waaraan met geen vaccinatie te ontkomen valt.

Hans Geleijnse, Vaccinatie, Booster

Alvorens mij naar een boostercentrum te begeven besloot ik wat verder te speuren op het internet. Helemaal fout. Er opende zich voor deze onwetende een helse doos van Pandora. De laatste tien, vijftien jaar is de prikbereidheid in het beschaafde Westen fiks afgenomen, te beginnen bij (vanzelfsprekend) Amerika, overgewaaid naar Europese landen, Italië, België, Nederland. De afwijzers uit reli-motieven zijn er nog steeds, maar hebben gezelschap gekregen van holisten, homeopaten en jawel, maatschappij-critici. Velen van hen bewegen zich in hoogopgeleide blanke bevolkingslagen. Oftewel: het anti-front loopt van biblebelt tot grachtengordel.

Van organisaties met toepasselijke namen als Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken en stichting Skepsis leer ik dat Nederland geen vaccinatieplicht kent maar wel gebukt gaat onder ‘prikautomatisme’, gestimuleerd door ‘propaganda’ van overheidsinstanties als GGD en Rijks Instituut Volksgezondheid en Milieu. Er is, zo blijkt me, sprake van een golf van wantrouwen in de gevestigde medische wetenschap, de farmaceutische industrie. Een kwart van de Amerikanen denkt dat vaccins niet veilig zijn en twintig procent dat sommige vaccinaties autisme veroorzaken.

Vaccinatie kapitalistische truc

De Amerikaanse schrijfster Eula Biss noemt in haar boek On Immunity niet-prikken een anti-kapitalistisch statement. Vaccinatie, zo is het idee, is tegennatuurlijk en de risico’s van vaccineren zijn misschien wel groter dan die van de ziektes waartegen gevaccineerd wordt.Dat ligt in lijn met de mening van NVKP-activisten. Economische motieven zouden een rol speelden bij het invoeren van inenten. ‘Dat staat in officiële stukken,’ zegt NVKP-oprichter Peter Guinée. ‘Daar wordt in uitgerekend hoeveel ziektedagen je bespaart als je je laat inenten.’

‘Er wordt te weinig en te eenzijdig voorgelicht,’ stelt gedragstherapeute Bettina Frölich van de stichting Skepsis.  ‘Het liefste willen ze ziekte uitbannen. Alles moet perfect. De commercie speelt met het angstgevoel van mensen. En biedt een zogenaamd de ultieme veiligheid. Maar we vergeten dat we altijd een stukje natuur blijven. We kunnen de ziekte niet uitroeien.’

Echt aangesproken voel ik me door homeopate Irma Janssen van de NVKP.  Zij ziet ons – vaccinatie-verslaafden – immunologisch steeds zwakker worden. We bouwen niet langer op natuurlijke wijze weerstand op. Janssen: ‘Hoe schoner je leeft hoe zieker je wordt; de zwerver in Amsterdam met al zijn afweerstoffen zou als enige een hongerwinter overleven.’ Snel een sigaret opsteken dan maar, m’n afweersysteem moet geprikkeld blijven.

Natuurlijk is er – zeker in Nederland – door het groeiende aantal afwijzers ook een tegenbeweging. In diverse publicaties kom ik de roep tot instellen van een vaccinatieplicht tegen. Maar zou ons dat van onze angst voor enge ziektes afhelpen? Martelende onzekerheid. Toch maar snel een boostertje pakken? Of eerst bij de dokter langs. Misschien bestaat er wel een vaccin tegen tropenkolder.

 

Meer over dit onderwerp uit biblebelt en grachtengordel:

Algemeen Dagblad priksceptici
Priksceptici aan het woord in Reformatorisch Dagblad
Eula Biss over immuniteit (video)
New York Times review boek Biss
De Correspondent over wantrouwen (in wetenschap en vaccinatie)

Vechten tegen bierkaai? Algemeen Dagblad over de meningokok bacterie

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)