Geen steun Thailand voor ASEAN oproep aan Myanmar

Thailand zal hoogstwaarschijnlijk een gezamenlijke oproep van de ASEAN landen, gericht aan de militaire machthebbers in Myanmar om het bloedvergieten te stoppen, niet ondersteunen. Angst voor een stroom van vluchtelingen uit het geplaagde land en het in stand houden van goede betrekkingen met de coupplegers in Myanmar zouden hieraan ten grondslag liggen.

De regering Prayut heeft wel aangegeven zich grote zorgen te maken over de ontwikkelingen in het buurland. Panitan Wattanayagorn, politicoloog en universitair hoofddocent aan de Faculteit Politieke Wetenschappen van de Chulalongkorn Universiteit, zegt tegen het persbureau Reuters dat deze afwachtende houding Thailand de kans biedt om op te treden als bemiddelaar in het conflict.

Vluchtelingen steken de Salawin rivier over bij Mae Sam Laep, de rivier is de grens tussen Thailand en Myanmar.

De nauwe banden tussen de nieuwe machthebbers in Myanmar en de voormalig opperbevelhebber van het leger in Thailand, premier Prayut, werden nog eens onderstreept toen net na de machtsovername van 1 februari couppleger Min Aung Hlaing de Thaise minister-president om steun vroeg voor ‘het herstel van de democratie in Myanmar’.

Prayut, zelf in Thailand aan de macht gekomen na een militaire coup in 2014, gaf die steun. De goede relaties tussen de twee militairen zijn al van veel eerdere datum. Zo werd Min Aung Hlaing in 2018 in Thailand onderscheiden met het ‘Grand Cross of the Most Exalted Order of the White Elephant’. Dit als dank voor de steun die hij had gegeven aan het Thaise leger.

Min Aung Hlaing

Lalita Hingkanonta, professor geschiedenis aan de Kasetsart Universiteit in Bangkok, zegt dat de militaire broederschap voor beide mannen heel erg belangrijk is. “Ik denk niet dat de escalatie van geweld de Thaise regering er toe zal bewegen meer vluchtelingen op te nemen (…) ik denk dat ze gewoon goede vrienden willen blijven met Myanmar”.

Ondanks diplomatieke druk op Thailand om meer vluchtelingen op te nemen zal, volgens professor Hingkanonta, de regering Prayut nauwelijks van koers veranderen. “Ze zullen wel wat kleine stapjes voor de bühne nemen, maar dat is het dan”.

Vluchtelingen uit Myanmar in Thailand.

Maar niet alleen de banden tussen de militaire machthebbers van beide landen zijn sterk, ook de economieën zijn afhankelijk van elkaar. Na Singapore en China is Thailand de grootste investeerder in Myanmar. Ook zijn veel bedrijven in Thailand afhankelijk van arbeiders uit Myanmar, officieel werken er 1.6 miljoen Birmezen in Thailand. En een kwart van het gas dat in Myanmar wordt gewonnen, wordt naar Thailand geëxporteerd.

Op veel bouwplaatsen in Thailand werken bouwvakkers uit Myanmar.

“Het is onwaarschijnlijk dat Thailand haar economische belangen in en met Myanmar zal schaden met een economische boycot”, zegt Piti Srisangnam, van het ASEAN Studies Center aan de Chulalongkorn Universiteit. Hij zegt dat Thailand het beste achter de schermen de generaals in Myanmar ervan kan proberen te overtuigen het geweld en bloedvergieten te stoppen en in gesprek te gaan met de oppositie.

“Als je een vriend hebt die je al heel lang kent en op een dag een moord pleegt, wil dat nog niet zeggen dat je geen vrienden meer kan zijn, toch?” zegt hij. “Jullie zijn nog steeds vrienden, maar het beste is om met hem te praten, om te laten zien dat wat hij heeft gedaan heel erg verkeerd is.”

Lees ook: Myanmar. Waarom die militaire coup?

Over Redactie 798 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

1 Comment

  1. Tja… met vluchtelingen hebben de regimes niet veel (eigenlijk niets) op. Die zijn door de jaren heen veelal aan hun lot overgelaten of moedwillig de hel in gejaagd. Broederschap en zakenrelaties gaan boven mensenleed zo lijkt het. Je goede vriend streng aanspreken dat moord en geweld echt niet kan? Tja… In de regio komt het de minder prettige regimes weleens goed uit als men een oogje dicht knijpt… Zo triest. En geconfronteerd met die feiten draait men er om heen, liefst maakt men het de pers moeilijk, zit de journalist fout (fake news etc) en als het niet langer lukt akelige feiten van diverse media te ontkennen, dan was het natuurlijk een ‘misverstand’.

    Als zelfs diverse Asean-landen schande spreken van wat er gaande is dan is het goed mis. Dan nog steeds zwijgen, is beneden alle peil.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*