Gedicht op woensdag: Paalwoning


We wonen één hoog.
Hoog genoeg voor de honden
op zoek naar schaduw.
‘s Nachts scharrelen de kippen,
tenminste dat hoop ik,
onder ons rond.
De bamboevloer, onze boomboomvloer.
De kippen,
tenminste dat hoop ik,
verhuizen opstandig.
Een muskietnet, een oude ventilator.
“Think you can sleep?”
vraagt ze bezorgd.
‘Niet zolang jij naast me ligt.’,
denk ik en ik zeg:
“Of course”

Een meter hoog.
Dat moet genoeg zijn
voor de regen
die verwoestend op de golfplaten klettert
en die de kippen,
tenminste dat hoop ik,
wegspoelt.

Rob van Vlierden, Paalwoning


Rob van Vlierden
Over Rob van Vlierden 32 Artikelen
Rob van Vlierden (1956) is gepensioneerd maatschappelijk werker. Zijn laatste job was in de bijzondere jeugdzorg. Van 2009 tot 2011 was hij dorpsdichter van Overpelt (nu is deze gemeente gefusioneerd met Neerpelt en herdoopt tot Pelt). Naast lezen, wandelen en joggen is reizen zijn grootste hobby, waarbij hij ervaren heeft, dat vooral het Aziatisch continent hem aantrekt. Hij trok herhaaldelijk rond in India, Indonesië, de Filipijnen, Laos en Cambodja. In Thailand bleef hij uiteindelijk vanwege de liefde plakken. Nu verdeelt hij zijn tijd tussen dat land en België waar hij twee zonen en vier kleinkinderen heeft en vrienden waar hij graag mee op stap gaat. (‘Die hobby was ik nog vergeten te vermelden.’)

2 Comments

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*