Filipijnse volksverhaaltjes (24). Waarom wij koppensneller zijn…

De allereerste koppensneller

Erik Kuijpers, koppensneller

Die dag zit mevrouw Kabigat, de maan, in haar tuin te werken aan een grote koperen pot.

Het koper is nog zacht en kneedbaar als klei. De dame zit op de grond met de pot tussen haar knieën terwijl ze kneedt en tikt met een hamer.

Terwijl ze aan het werk is komt de zoon van Chal-chal, de zon, naderbij en kijkt hoe zij de pot in vorm brengt. In de pot gebruikt zij een steen, en aan de buitenkant een houten spatel en veel water. Ze klopt en duwt tot alle bobbels er uit zijn en de pot glad is.

De jongen staat enige tijd te kijken en toont interesse hoe de pot groter wordt en gladder. Maar dan ineens ziet de maan hem staan en met een snelle beweging van haar spatel onthoofdt zij de jongen.

De zon schiet naderbij, plaatst het hoofd weer op het lijf, en de jongen leeft weer.

Dan zegt de zon tegen de maan: ‘Jij hakt mijn zoon zijn hoofd af! Door dit voorbeeld van jou zullen overal op aarde mensen jouw actie nadoen en ze gaan elkaar de hoofden afslaan. Reken maar!’

 

Toelichtingen

De koppensneller; koppensnellen heet een ritueel. Het hoofd wordt van de romp gescheiden nadat de andere persoon gedood is. Waarom? Er is een theorie dat de kennis van de overledene met de winnende krijger mee komt.

De koppensneller kwam voor in Azië, Micro- en Melanesië, Afrika, Amazonegebied, Down Under en zelfs op de Balkan.

Foto’s en prenten

Krijger uit Ifugao met trofeeën, Ifugao is een provincie op Luzon, Filipijnen, 1912; wikimedia, curid, 12079646.

Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 705 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*