Facebook, Thai food en denkpatronen


Grote honger of niet, wacht even schatje! Eerst foto maken.

Ze had het eigenlijk niet hoeven vragen. Ik was er stilaan gewend aan geraakt. Uit eten gaan dat moet je delen.
Jij mag dan wel al die heerlijkheden achter je kiezen steken.
Jij mag met je smaakpapillen op een prikkelende ontdekkingstocht.
Jij mag tot je verzadigd bent de gekauwde substantie wegslikken…
maar je moet wel je FB-vrienden laten meegenieten, dat is je heilige FB-plicht.

Roger Stassen, Facebook, etenEven een ruwe schatting maken. Siriwan heeft er een 500-tal, het kunnen er ook 600 zijn, schoonzus Supamas meer dan duizend en haar vriendin Jaa, een verzekeringsmakelaar moet er minstens… euh we maken er 400 van. Samen met mijn eigen bescheiden bijdrage (heeft met mijn slecht karakter te maken) bereiken we, ruw geschat 2200 gelaatsboekvrienden. Tweeduizendtweehonderd over de hele wereld verspreide medemensen die kunnen vernemen waar, wat en met wie we gegeten hebben.

Zouden we het toppunt van menselijke beschaving bereikt hebben?

We zaten dus in het drukbezochte “Loelam” aan de oever van de Mae Kok rivier in Chiang Rai. Vrijwel alle personeelsleden waren jonge Birmezen. Thais willen dit werk trouwens al lang niet meer doen. Waarschijnlijk is het extreme lage loon de oorzaak.

Na 23 jaar huwelijk weet Siriwan best wel wat ik lekker vind dus doe ik niet meer de moeite om menukaarten te bekijken. Ik laat me verrassen. De suggesties van de twee andere dames werden ook genoteerd en een kwartiertje later verschenen de gevraagde schotels. Het waren vrijwel allemaal Noord-Thaise specialiteiten. Kleefrijst met laab moo, cheb moo, keng che kai, sai oua, nem tod en nam phrik noem.

Roger Stassen, Facebook, EtenSiriwan, stop nou met fotograferen, ik heb honger!

Jaa, de verzekeringsmakelaar kreeg me in de gaten en verbaasde zich erover dat ik zo genoot van “hun eten”. Kan hij dit werkelijk eten?, vroeg ze. Wat, ongelofelijk, nam phrik noem eet hij ook!? Ze begon hartelijk te lachen terwijl ze haar tablet nam. Hier moet ik een foto van maken, een farang die nam phrik noem eet, stel je voor!

Hetgeen voor mij vanzelfsprekend geworden was na al die jaren was voor haar uniek,  een banaliteit werd een belevenis, de aangepaste farang een kijkstuk, een gebeurtenis die haar dag kleur gaf. Misschien kon men hier een kermisattractie van maken. Een tentje met daarin mezelf aan een tafeltje die kleefrijst met nam phrik noem en cheb moo eet, met de handen welteverstaan, want dat hoort zo met kleefrijst. Vijf baht per foto, tien baht met extra brede glimlach, Siriwan aan de kassa. Hmm, een mooi businessmodel.

Toch begrijp ik Jaa wel. Volgens geijkte Thaise denkpatronen lusten westerlingen geen pikant eten en verafschuwen ze het om zonder bestek te eten. Dan ga je eens een keertje eten met zulk iemand en gedraagt hij zich totaal anders.

Nee dat was niet het bijzondere wat me tijdens dit etentje opviel. Wij westerlingen hebben ook onze vastgeroeste denkpatronen, wij vervallen ook in clichés. Wel was ik me gaan afvragen welke dingen ons bijblijven, wat gaan we ons  een tijdje blijven herinneren, zijn er nieuwe inzichten verworven?

Jaa vertelde Siriwan dat het niet zo goed loopt in de verzekeringsbusiness. Neem nou autoverzekeringen, die worden onbetaalbaar voor doorsnee Thaise mensen. Twintigduizend baht (1 € = 40 baht) voor een gewone autoverzekering, veertigduizend voor een tourbusje. Klanten vragen om het per maandelijkse afbetaling te doen. Blijkt dat ze die aflossingen dan staken na een paar maanden.  Jaa heeft momenteel voor 500 000 baht achterstallige betalingen, dat risico moet ze als makelaar zelf dragen.

Dit zegt veel over een samenleving. Daarom zal ik na dit etentje nog een tijdje hierover piekeren.

Maar niet te lang, want…
De zon schijnt en…
De mensen die nu boven hun stand leven zullen zich noodgedwongen toch moeten aanpassen en…
Vastgeroeste denkpatronen zullen nooit wijzigen en…

Van piekeren krijg je een punthoofd!

 


Roger Stassen
Over Roger Stassen 137 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden. Wat al wel geschreven is kan ook worden gelezen op https://mijnazieblog.wordpress.com

7 Comments

  1. We hebben ‘gesmuld’van deze vertellingen?leuk,prettig met fijne verwijzingen..punthoofd..haha deed ons hier a een dame op het werk denken ☺???vele grtjs Michel vdp.

  2. Beste Roger,
    Blij dat je terug bent, en ook blij weer wat van je te kunnen lezen. Heb dat dan ook met plezier gedaan.
    Hoop dat er nog vele verhalen mogen volgen.
    Gr. Lieven.

  3. Ik hoop dat je nog lang en veel schrijft! Ik lees het telkens met veel plezier!

  4. Hartelijk welkom terug Roger.
    Heel interessante artikels. Vlot geschreven, niet langdradig. Aangenaam om te lezen.
    Zie in jou jongste artikel ontzettend veel gelijkenis met wat ik beleef bij het “uit eten gaan”,

    grtn,
    Peirs E.

  5. Beste Roger,
    Ik ben blij dat je hier weer schrijft want ik geniet van je verhalen. Je hebt een open en prettige blik op de Thaise samenleving.
    Wat dacht je van je fietstocht naar Chun of onze autotocht de bergen is…….wel wat oud maar zo mooi geschreven…

  6. Wanneer je met plezier schrijft en je merkt (dankzij jouw reactie) dat je met plezier gelezen wordt dan zijn de doelstellingen bereikt. Dank je Meefarang. Ik heb er inderdaad opnieuw zin in, veel zin!

  7. Ho maar, Roger, je bent weer terug en wel voor 200 percent.
    Een heel mooi afgewogen en levendig stuk.
    Met mooie en pittige beschrijvingen.
    Ik heb gesmuld van je vrouwen.
    Gelukkig houd jij het hoofd koel…

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.