Erfgoed in Thailand: Streetart en unieke culturele mix in Songkhla

Songkhla, een provincie in het diepe zuiden van Thailand heeft de reputatie van probleemgebied door de nog steeds voortdurende gevechten tussen Moslims en Boeddhisten. Maar Songkhla is meer. Mooie stranden, watervallen en een meer met talloze vogelsoorten, historische en culturele plaatsen, interessante architectuur en, zeer belangrijk in Thailand, eten. Songkhla is een combinatie van Thaise, Chinese, Europese en Maleis/Moslim invloeden en dat geeft een unieke sfeer. 

Het stadje Songkhla ligt aan de oostkust van Thailand, op de landengte van Kra, ten westen van het meer van Songkhla en is minder bekend dan Hat Yai, waar handel en commercie hoogtij viert. Songkhla stad ligt aan zee en stond vroeger bekend als Singgora. Het was een handels- en pleisterplaats op de zeeroutes van China naar Portugal en Nederland; net zoals Phuket, Malacca en Pinang. Hier werd gewacht tot de winden keerden om de reis naar huis of China te kunnen voortzetten. Songkhla ligt aan het Talay Sap meer, een van de grootste in Thailand, met een rijke visstand en andere diersoorten. In de 17e eeuw ontwikkelde de stad zich onder de Maleise Sultan Suleiman. Nadat de stad door Thailand was veroverd werd het in de 19e eeuw een regionaal en administratief centrum voor het zuiden van Thailand. In 1978 werd de treinverbinding met de rest van het land aangepast en kwam er aan de eeuwenlange welvaart een einde.

In het oude Songkhla vindt men nog altijd gebruikte Chinese ‘shop houses’, oude industriële gebouwen, historische hotels, een oude tram die nog altijd rijdt en allerlei soorten straatkunst. En niet te vergeten, restaurants. Songkhla staat vooral bekend om zijn heerlijke desserts.

Een van die oude industriële gebouwen is te vinden op de hoek van de Nakhon Nok straat; de Hub Ho Hin (Eenheid Harmonie Welvaart in Hokkien Chinees) rijstmolen en pellerij gebouwd in 1914. Het gebouw deed in de 2e wereldoorlog dienst als een medisch magazijn voor de Japanners en werd daarna aanlegplaats voor vissersboten. Door Rangsi, een nazaat van de oorspronkelijke eigenaar, is het helemaal opgeknapt en in de oorspronkelijke kleur teruggebracht. Nu is het gebouw de huisvesting van de Songkhla Heritage Trust. Er worden hier tentoonstellingen georganiseerd en plannen beraamd met als doel om Songkhla op de lijst van UNESCO Werelderfgoed te krijgen.

Rangsi richtte ook de Songkhla Heritage Society Club op om cultureel toerisme te promoten. Daarvoor wordt samengewerkt met kunstenaars en buurtbewoners om straatkunst te creëren als toeristische attractie. ”Ons doel is dat Songkhla zich bij Malakka en Pinang voegt op de Unesco-lijst van werelderfgoederen”, aldus professor Seubsakul Srisuk, die lid is van deze club.

De club krijgt hierbij de steun van de Thaise regering, die nog zes andere locaties in gedachten heeft voor de Unesco lijst (Chiang Mai, Lampang, Kamphaeng Phet, Lop Buri, Phimai en Nakhon Si Thammarat). Het plan was om deze steden in 2020 voor te dragen bij Unesco, maar dat werd door de pandemie naar een latere datum verschoven.  

Straat kunst

In navolging van een aantal andere Aziatische Heritage steden ging men ook in Songkhla aan de slag met straatkunst. In 2016 werden er in opdracht van de gouverneur van Songkhla 15 muurschilderingen gemaakt in het oude centrum van de stad. Ze werden uitgevoerd door studenten beeldende kunst van lokale universiteiten overeenkomstig de filosofie van de Zuidoost Aziatische straatkunst beweging, die haar eigen karakteristieken heeft. Zo wil men bijvoorbeeld laten zien  dat kunst op openbare muren niet een vorm van stedelijk verval is,  maar deel uitmaakt van  stedelijke vernieuwing. 

De afgebeelde onderwerpen zijn doorgaans gerelateerd aan de locatie waar ze worden uitgebeeld en tonen dagelijkse activiteiten zoals eten, drinken, of het maken van een wandeling. Bij de muurschilderingen in Songkhla is het de bedoeling dat de toeschouwer de betekenis erachter weet te achterhalen of interpreteren.   

Daarbij zijn de afbeeldingen vaak geschilderd op 3-dimensionale objecten. Een geschilderde kat op een echte vensterbank of een schildering die gebruik maakt van de hoek van een gebouw of straat zijn daar voorbeelden van. 

Tevens wordt er in deze kunst de nodige ruimte gegeven aan humor. De meeste mensen in Azië nemen het leven niet zo zwaar en dit wil men ook in deze straatkunst tot uitdrukking brengen. 

Deze elementen zijn ook te vinden in de straatkunst van Pinang en Singapore. In Phuket zijn er er eveneens voorbeelden van te vinden. Het is te verwachten dat ook andere Thaise steden zullen volgen. 

Over Redactie 798 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*