Erfgoed in Thailand: een Amerikaanse basis in Thailand


30 april 1975, dag dat Amerikaanse ambassade in Saigon werd ontruimd. Dramatische beelden van vertrekkende helikopters vanaf het dak van de Amerikaanse Ambassade gingen de wereld rond. Het is nu 46 jaar geleden. Amerika werkte nauw samen met Thailand, waar de Amerikanen een aantal bases hadden. Een van de grootste en belangrijkste was in Udon Thani, Ramasun Station. 

 Air America helikopter piloot Bob Caron helpt evacués op het dak van de Amerikaanse ambassade in Saigon op 29 april 1975, vlak voor Noord-Vietnamese troepen de stad innemen.

Ramasun Station was een radio basis, waar gesprekken werden afgeluisterd tussen de regionale tegenstanders van de Amerikanen in de Koude Oorlog. Indien mogelijk werden ze zo veel mogelijk gestoord. Ook was er de vluchtleiding van de Amerikaanse luchtmacht voor vluchten boven Laos en Vietnam. In de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw werkten er op de basis personeel van de Amerikaanse landmacht, luchtmacht, marine en van de National Security Agency. 

Een foto gemaakt in 1965. Op het bord staat de oorspronkelijke naam, het Chang (olifanten) Station, zo genoemd naar zijn “olifantenkooi” radiomasten.

Air America

Ramasun Station was ook de Aziatische thuishaven van Air America, een roemruchte Amerikaanse luchtvaartmaatschappij die heimelijk eigendom was van de Central Intelligence Agency (CIA). Air America transporteerde essentiële goederen voor de oorlog in Laos en elders. De voorganger van Air America, Civil Air Transport (CAT), was in 1955 vanuit Udon Thani al begonnen met het vervoer van voedsel en hulpgoederen voor wat toen nog Indochina heette.

Eind september 1955 had CAT al meer dan 200 vluchten uitgevoerd en 1.000 ton voedsel afgeleverd. Het was het begin van de Amerikaanse aanwezigheid in Laos en Vietnam. Eerst als adviseurs in de strijd tegen het Communisme in deze landen, uiteindelijk met een grote troepenmacht. Air America ondersteunde talloze operaties in Zuidoost-Azie. Vooral in Laos, waar de Amerikanen een ‘geheime oorlog’ voerden tegen de Pa Thet Lao, een communistische politieke groepering, opgericht in de jaren 20 om Laos te bevrijden van koloniale overheersing. In 1975 nam de Pa Thet Lao de macht over in Laos. Air America zette zijn activiteiten in Laos voort tot en met 3 juni 1974.

Feest en vermaak tijdens ‘Independence day’ op 4 juli 1969. Beeld Charles Fester.

Futuristisch 

Ramasun Station ligt 10 kilometer van de stad Udon Thani  en is al van verre te zien. De grote Wullenweber radiomast, bijgenaamd ‘de olifantenkooi’ vanwege zijn afmetingen en vorm, gaven de basis een futuristische uitstraling. Er woonden en werkten een groot aantal ‘farang’ die in hun vrije tijd  richting Udon Thani trokken. De basis had veel weg van een Amerikaanse stad. Het Amerikaanse personeel moest zich thuis voelen tijdens hun verblijf in de Isaan. Alle gebouwen hadden airconditioning en er was een bioscoop, een zwembad en sportfaciliteiten. De basis had haar eigen water- en stroomvoorziening.

Ramasun Station vanuit de lucht.

Na de oorlog

In 1976, een jaar na het einde van de Vietnam oorlog, werd de basis overgedragen aan de Thaise regering, die er niet meteen een nieuwe bestemming voor had. De basis werd aan haar lot overgelaten en grotendeels leeggeroofd door de lokale bevolking, die alles wat bruikbaar was meenam of verkocht.

Uiteindelijk nam het Thaise leger Ramasun weer in gebruik voor het 1e bataljon van het 13e Infanterie Regiment met als gevolg dat de basis niet meer toegankelijk was voor bezoekers. Lokale mensen met interesse in geschiedenis wilden hier graag verandering in brengen en kregen daarbij de steun van een groep kunstenaars (Noir Row). Dankzij een gezamenlijke lobby ging de commandant van de basis uiteindelijk overstag. De basis werd weer opengesteld voor het grote publiek. Een deel van de nog bestaande oude gebouwen werd weer toegankelijk en tot museum verbouwd. De Noir Row heeft er met regelmaat exposities en maakt soms gebruik van de bestaande constructies om een ‘Gesamtkunstwerk’ te creeeren. 

In 2019 organiseerde Noir Row een grote expositie in het museum en op het omringende terrein. The Isaan Records, een website die zich focust op sociale, politieke en milieukwesties in de Isaan, publiceerde een artikel over het gebeuren en interviewde een aantal lokale mensen die op de basis met de Amerikanen gewerkt hadden. Dit artikel geeft een interessant beeld van het leven toen.

Lees ook: Chiang Mai Foreign Cemetery


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Redactie
Over Redactie 791 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*