Aziatische portretten. Een Engelse hondengedragskundige in Chiang Mai

Ofschoon het met de inkrimpende jungles heel wat is teruggelopen, heeft Thailand nog aardig wat wilde dieren. Maar er zijn ook honden, heel veel honden. En een deel daarvan leeft haast als wilde dieren, hoewel ze zich dicht bij de mensen ophouden.

Natuurlijk houden Thaise mensen ook honden als huisdier, maar niet zoals we dat in Europa kennen. Honden (of katten) leven niet in huis maar zitten buiten in de omheinde tuin. Een uitzondering daarop zijn de schoothondjes, die gedurende de laatste jaren steeds populairder worden. Die wonen wel in huis,  worden vertroeteld en meegedragen in rugzakken of soms zelfs rondgereden in een speciale buggy. Maar een groot deel van de honden leiden een zwerfleven met alle risico’s van dien: aangereden of vergiftigd te worden, ziektes op te lopen en natuurlijk zijn er ook heel veel puppies.  

Foto: Mark Stelzner

Straathonden zijn in Thailand overal te zien. Er zijn een aantal organisaties die zich om hun welzijn bekommeren, ze bieden opvang en steriliseren. Ook in Chiang Mai zijn er een aantal van deze shelters waaronder Care for Dogs, nu een onderdeel van World Veterinary Services uit het Verenigd Koninkrijk. Sinds 2016 is Ian Clarke er operationeel directeur. Zijn verhaal is niet helemaal wat je zou verwachten van iemand met een dergelijke positie. 

Foto: Mark Stelzner. Ian Clarke operationeel directeur van Care for Dogs. 

Ian, afkomstig uit de buurt van London, begon zijn carrière in het leger, niet als dienstplichtig militair maar als beroeps. Hij zat bij de Royal Logistics, verantwoordelijk voor de bescherming en het transport van hoogwaardigheidsbekleders zoals diplomaten en leden van de Koninklijke Familie van Engeland. Het wordt ook wel ‘close protection’ genoemd. Dit Britse militaire onderdeel is minder bekend dan de Amerikaanse Secret Service, bestaande uit mannen en vrouwen in donkere kostuums die de president van de Verenigde Staten omringen tijdens publieke optredens, maar het werk is er hetzelfde. Training in vechtsporten, wapengebruik, in het beschermen van anderen en een vorm van autorijden zonder verkeersregels behoren tot de opleiding. Het was een uitdaging voor iemand die net van de middelbare school kwam. Maar na een paar jaar was het spannende er voor Ian wel af. Na eervol ontslag uit het leger zocht hij een volgende uitdaging in de horeca.  

Prinses Anne inspecteert Royal Logistic Corps.

Samen met een schoolvriend startte hij in 1997 een café in een stadje ten noordoosten van Londen om daar vervolgens nog een nachtcafé en restaurant aan toe te voegen. Na deze zaken tien jaar lucratief te hebben uitgebaat zetten ze er een streep onder. De vrienden kregen een aantrekkelijk aanbod om alles in een keer te verkopen. De keuze was snel gemaakt; het was tijd voor iets nieuws.

Foto: Mark Stelzner

In eerste instantie er een jaartje tussenuit om te bezinnen op wat te gaan doen. Om toch leuk bezig te zijn ging Ian als vrijwilliger aan de slag bij een Engelse dierenopvang. Na enige tijd veranderde dit vrijwilligerswerk in een betaalde klus. Hij werd dierenverzorger, maar met een specifiek doel voor ogen. Hij wilde de kansen van lastige honden, van agressieve honden die moeilijk weer in een nieuw huis te plaatsen waren, verbeteren. Hij volgde cursussen in gedragsverandering en hondenpsychologie, die het werken met agressieve honden makkelijker maakten. Al snel had hij zijn eigen team binnen de opvang om hem te ondersteunen. 

Foto: Mark Stelzner

In 2015 ging Ian op vakantie naar Thailand voor een paar weekjes strand. Ook wilde hij wat tijd uit trekken om bij Care for Dogs als vrijwilliger met de aanwezige honden te gaan wandelen. Hij kende een paar mensen die dat al gedaan hadden en vanuit zijn werk in de dierenopvang kende hij de Engelse stichting WVS. Voor Care for Dogs, waar op dat moment meer dan 200 honden werden opgevangen in veel te kleine behuizing, was een deskundige hondengedrag natuurlijk een goede aanwinst. Temeer omdat hij natuurlijk goed bekend was met het reilen en zeilen van een dierenopvang. Men vroeg hem er te blijven.

Onder de honden was mede door de te kleine behuizing en te weinig uitlaten veel agressie. Dit alles in ogenschouw nemend stemde Ian toe. Binnen enkele maanden werd hem gevraagd om de post Operationeel Directeur over te nemen. Sinds eind 2016 is hij verantwoordelijk voor de Thaise tak van WVS en coördineert ook projecten in Birma, Laos en Vietnam voor deze stichting. 

Foto: Mark Stelzner

Onderdeel van de activiteiten van WVS is het trainen van dierenartsen, zowel uit Thailand als uit andere landen. De cursussen worden in Chiang Mai gegeven. Op het ogenblik zijn deze cursussen door de huidige Covid-pandemie opgeschort. WVS heeft verder een hondenopvang in Chiang Mai met een dierenartsenpraktijk, waar allerlei dieren gratis behandeld worden, hoewel donaties welkom zijn. De artsen van WVS reizen dorpen en steden af om dieren te steriliseren of andere behandelingen te geven. 

Foto: Mark Stelzner

De hondenopvang in Chiang Mai is toegankelijk voor vrijwilligers die er plezier in hebben wat van hun tijd met honden door te brengen. Dagelijkse wandelingen zijn werkelijk een feest voor deze honden. Ook bij de verzorging en het wassen van de dieren is een helpende hand welkom. Wilt u meer weten over de activiteiten van WVS of u willen aanmelden om als vrijwilliger om een tijd bij de opvang door te brengen, kijk dan hier. Doneren mag natuurlijk ook! 

Lees ook: Aziatische portretten. Een Zwitserse kaasmaker in Chiang Mai

Over Redactie 798 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*