De Thaise leerschool van Cor Verhoef: Protest!


Het schooljaar, dat je op zijn minst ‘enerverend’ kunt noemen, is weer ten einde. Enerverend vanwege Covid 19 – 2019, dat lijkt alweer zo lang weg maar we zitten er nog middenin – en de nog nooit eerder vertoonde massale protesten van de nieuwe generatie Thais tegen, jawel, ‘the German tourist’, zoals hij liefkozend door veel van mijn leerlingen genoemd wordt, en het systeem van onderdrukking dat hij vertegenwoordigt. Prayut’s ‘bringing happiness back to the people’ blijkt, na zes jaar niets meer te zijn dan een cynische, misplaatste grap afkomstig van iemand die, gezien zijn daden, een nietsontziende haat koestert jegens een groot deel van de Thaise bevolking, met name de jongere generatie.

Generalissimo en zijn aanhang stonden het afgelopen schooljaar meerdere malen voor schut. De foto van de legertruck met daarin haastig ingeladen ‘royalisten’, bestaande uit schoonmakers en straatvegers die gehuld in gele t-shirts breeduit lachend, de drie-vinger-groet maakten naar de camera deed het progressieve deel van de bevolking gillend van pret naar de ‘share’ knop zoeken. Of wat te denken van de ‘royalisten’ die, gehuld in geel, gefotografeerd waren in combat boots en S.E.A.L crew cuts. Leuker zou het niet worden.

En leuker werd het inderdaad niet. De leiders van de progressieven werden snel opgepakt en zitten nog steeds vast in afwachting van hun ‘proces’ waar ze zullen worden aangeklaagd wegens majesteitsschennis en een heel scala aan andere aanklachten waaronder ‘staatsondermijnende activiteiten’. Deze begin twintigers, die niets anders willen dan een rechtvaardigere maatschappij, kunnen veroordeeld worden tot levenslange gevangenisstraffen. Land of Smiles anyone?

Ondertussen, op mijn school merkte ik in de loop der maanden, met name in oktober en november, dat mijn leerlingen ook niet ongevoelig waren voor wat zich in de straten van Bangkok afspeelde. In Matthayom vijf klassen (17 Jaar) kreeg ik te horen dat afwezige leerlingen aan het demonstreren waren. In Matthayom twee (14 jaar) riepen sommigen ongevraagd ‘fuck Prayut’. Tijdens een onbezonnen moment stelde ik in 2/2 voor om een klassen-selfie te maken waarbij iedereen het drie-vinger-saluut zou maken. In no-time stond iedereen op, drie vingers in de lucht (sommigen stonden op hun stoelen), ik knipte af en plempte de foto op Facebook. Vijf minuten ging mijn telefoon. Ik nam op. 

“Teach, you think it’s the cops?”
Het was mijn vrouw, Ning.

“Cor, you have to take that pic down. I saw it. You can’t do that”.

“What do you mean?”

“You’re working at a government school. Take it down. You’ll get into trouble” 

 “But I already got twenty likes”.

“Take it down!”.

Een doodstille klas, wellicht denkend dat ik de geheime dienst aan de lijn had gehad, vroeg: “Mr. Cor, was it the cops?”

“Worse. It was my wife”. (gelach). “I’m gonna take the picture down”.

De volgende dag moest ik bij Sunsanee, mijn baas komen. Mijn foto van mijn klas en ik, drie-vinger-saluterend was in vijf minuten kennelijk viral gegaan en Sunsanee was ‘not amused’. Of misschien juist wel.

“Cor, you have got to take the picture down. People are upset. You can’t do this.”

“I already took it down. It got twenty likes”.

“This was in class 2/2. Their parents are hard-core”.

“Hard-core what?”

“Hard-core anti-government.”

“Well, that’s brilliant then.”

“Cor, you’re a teacher. You have to be neutral in situations like this. You can’t do this”.

“You’re right. I’m sorry. I was wrong. Got a little carried away. Sorry about this.”

“Get out of my office”.

Sunsanee is een schat. Maar veel Thais hebben veel meer te verliezen dan ik. Dus Sunsanee doet wat ze moet doen anders verliest ze haar baan en haar pensioen. 

Vijf maanden later is “Penguin” in zijn cel in hongerstaking gegaan en rotten prachtige, intelligente jonge mensen weg in de gevangenis omdat ze dingen aan durfden te kaarten die nog nooit in de geschiedenis van dit land, aangekaart waren.

Dat er nog hele symfonie orkesten aan expats in dit land rondlopen die verkondigen dat we hier te gast zijn en daarom onze ogen moeten sluiten voor misstanden en meningloos door het zonnige leven moeten gaan, vind ik onbegrijpelijk. Bovendien hebben tallozen onder ons kinderen met een Thais paspoort die naar goede scholen gaan waar wij graag aan meebetalen. Wanneer je gasten hebt op een feestje bij je thuis, laat je die toch ook niet opdraaien voor de rekening van de gemaakte kosten?


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Cor Verhoef
Over Cor Verhoef 46 Artikelen
Geboren Rotterdammer Cor Verhoef werkt sinds 2004 als leraar Engels aan de Nairong middelbare school in Bangkok, de metropool waar met zijn echtgenote en docent Ning (‘Priceless woman’) woont. Na zijn opleiding aan de lerarenopleiding van de Hogeschool Rotterdam en Omstreken werkte hij in de horeca en als reisagent in Mexico en Guatemala. Via de NBBS belandde hij in najaar 2001 in Thailand. Inmiddels zijn Cor en Ning de trotse ouders van zoon Leon.

1 Comment

  1. Puur naar het boekje dien je als docent politiek ‘neutraal’ te zijn, al weten leerlingen ook wel dondersgoed wat voor vlees ze in de kuip hebben als je bepaalde onderwerpen in de klas ter tafel brengt. Zo’n foto die niet gewenst is in bepaalde kringen die kan dus niet: de persoon boven jou kan worden aangesproken door de persoon daar boven, en die persoon weer door de persoon daar boven enzovoort. Ongeacht of ze persoonlijk wel enige sympathie voor een politieke opvatting hebben. Tja. Dan maar stiekem in de klas vrij discussiëren over allerhande dingen. Maak je leerlingen maar tot iets wat brutale, mondige en kritische leerlingen Cor.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*