De Thaise leerschool van Cor Verhoef (3)

Veel bus voor een rotklus

 

Cor Verhoef, Thaise leerschool

 

Na mijn kortstondige carrière als reisleider in Siamese dreven moest ik op zoek naar geld. En wat doet een Nederlander van halverwege de dertig die baanloos is? Die maakt zich op voor de gang naar de Sociale Dienst. Want daar zit het geld, wanneer je baanloos bent.
Tot mijn grenzeloze afgrijzen kwam ik erachter dat de nobele Thaise taal helemaal geen equivalent kent van “Sociale Dienst”. In Bangkok was nergens een Sociale Dienst te bekennen, zo bleek na een zoektocht van vier kostbare dagen. Paniek maakte zich van mij meester. Ik moest weer gaan werken…

“The Nature Method”. Zo heette het uitzendbureau voor buitenlandse leraren en het kantoor, dat ik opgespoord had via een postzegeladvertentie in de Bangkok Post –‘we hire anybody’-, lag niet ver van mijn knusse huisje vandaan, verborgen achter voedselstalletjes op Thanon Samson soi 4. Beter kon niet.

Van dat “we hire anybody” was geen woord gelogen. Het kantoortje zat vol met docenten Engels uit Litouwen, Nigeria, Peru, Kazachstan en andere naties waar de voertaal beslist geen Engels is en ik voelde me dan ook als een vis in het water bij ‘The Nature Method” als niet native-speaker.

Het duurde niet lang of ik was per bus op weg naar een middelbare school met een naam die nog langer was dan de weg er naar toe; km 34, Bang Na-Trat Highway. “In the sticks”, zoals de Litouwers zo mooi zeggen. Middenin de rijstvelden. Vier uur op, bus pakken, uitstappen, weer een bus pakken, uitstappen en weer een bus pakken om uiteindelijk om zeven uur op de school aan te komen en te roepen “good morning rascals!” gevolgd door een holle lach.

Het heen-en-weer bussen op godsonmogelijke tijdstippen begon na een aantal weken zijn tol te eisen. Let wel, ik had voor die periode niet eens weet van het bestaan van een ‘vier uur ‘s morgens.’ Vier uur? Dat is toch ‘s middags? Op een goede dag viel ik zomaar in mijn lerarenstoel in de klas in slaap. Op zich geen probleem, want ik had twee tussenuren en er waren geen leerlingen in het lokaal. De onderdirectrice, van wie ik het vermoeden had dat ze sinds 1972 niet meer gelachen had, vond het wel een probleem en ik werd op het matje geroepen.

 

Cor Verhoef, Thaise leerschool
De zogenaamde Verhoef-positie. Verder geen overeenkomst met de schrijver

 

“I heard you sleep in class”.

“There were no students. I needed a nap. I get up at four every day and..”

“We cut your salary..”

De vrijdag daarna was pay day op kantoor en de school had inderdaad 800 baht ingehouden. Ik stak de enveloppe met mijn salaris in mijn kontzak en zwoer geen voet meer in die school te zetten.Ik beende met Steve, een andere leraar, de straat op richting een terras.
“So you’re not gonna go back mate?” vroeg Steve terwijl hij een vuistvol ijs in zijn bierglas gooide. “Not in this life,” antwoordde ik. “Need to find another school”.

“Other school!? klonk het uit de keel van een minuscuul Thais dametje gezeten twee tafels verderop. “Other school!!? I have a school for you. Password!! Op mijn vraag of ik bij haar school ook om 4 uur op moest, begon ze keihard te lachen. “No! Ten, ten!! Start ten!!

En zo wandelde ik in het leven van Tik, de prettig gestoorde uitbaatster van Password Language School, en Tik wandelde met Password linea recta in mijn chaotische, onzekere bestaan…

 

 

Eerste twee delen eerder gepubliceerd als Bangkok The Beginning. Thaise leerschool van Cor Verhoef

Cor Verhoef
Over Cor Verhoef 41 Artikelen
Geboren Rotterdammer Cor Verhoef werkt sinds 2004 als leraar Engels aan de Nairong middelbare school in Bangkok, de metropool waar met zijn echtgenote en docent Ning (‘Priceless woman’) woont. Na zijn opleiding aan de lerarenopleiding van de Hogeschool Rotterdam en Omstreken werkte hij in de horeca en als reisagent in Mexico en Guatemala. Via de NBBS belandde hij in najaar 2001 in Thailand. Inmiddels zijn Cor en Ning de trotse ouders van zoon Leon.