Myanmar. De markten van Mandalay


Het was april 2015 en ik trok van Yangon met de nachtbus naar Mandalay. Ik zweer bij het openbaar vervoer, dan kom je het dichtst in contact met het gewone leven. Het is toch een rit van meer dan zevenhonderd kilometer. Het was te koud van de aircon, ik trok een dekentje over me heen. Onderweg werd ik verscheidene keren wakker. Om zeven uur, bij het opstaan van de zon, kwam ik in Mandalay aan. Vage kleuren tekenden de oostelijke hemel.
De stad is gebouwd aan de voet van een heuvel, die haar naam aan de stad gaf. Die naam houdt in: Mandala (Pali woord, ‘vlak land’; en Mandare (Pali woord, ‘voorspoedige plaats’). Er liggen een aantal belangrijke tempels en paleizen. Na de derde Engels-Birmese Oorlog werd de stad in 1885 bij het Britse Imperium ingelijfd. Met de blik van een wereldburger uit 2021 lijkt die hele Engelse overheersing van een absurde militaire en koloniale arrogantie.
Veel rijkdommen van de stad zijn nu in het Londense Victoria and Albert Museum te bezichtigen. Kunstroof wordt zoiets genoemd. Het is nauwelijks bekend dat de Japanners in de Tweede Wereldoorlog na zware aanvallen in mei 1942 de stad bezetten en als militair centrum gebruikten. De beroemde Brug over de Kwai-rivier, een onderdeel van de logistieke aanvoer van oorlogsmaterieel van Japan via Thailand naar Birma, liep naar Mandalay. Thailand was zgn. neutraal.

In maart 1945 werd het fort van Mandalay door Britse bombardementen voorafgaand aan de bevrijding zwaar beschadigd. Maar de bevrijding door de Britten werd in Birma niet zo goed onthaald, want dat luidde opnieuw de overheersing door de Britten in. In 1948 riepen de Birmezen de onafhankelijkheid uit. De naam Birma of Burma is van de Engelsen afkomstig en dus een koloniale naam. Ze noemden het land naar een belangrijke bevolkingsgroep, de ‘Barmish’ of ‘Bamar’.
In Birma zelf werd het land altijd ‘Myanma’ of ‘Myanmah’ genoemd, maar door de Engelsen verbasterd tot ‘Bamar’ of ‘Barmish’. Dat was niet echt acceptabel voor de vele andere bevolkingsgroepen in het land. In 1989 herdoopte het militaire bewind de staat Birma tot Myanmar – de Unie van Myanmar. Niet alle landen ter wereld accepteren deze naamsverandering, net zoals vele landen, waaronder België, nog altijd Yangon als officiële hoofdstad beschouwen en niet Naypyidaw.
Wat is het eerste wat ik doe, als ik in een nieuwe omgeving beland? Gewoon doen, de straat op! De mensen opzoeken, volkse mensen. Ik stapte enkele markten af, liep naar de Irrawaddy-rivier (ook Ayeyarwady genoemd), volgde hoe ze schepen losten, keek naar de avondval en ging op zoek naar enkele jasmijnkransen om de boeddha te danken voor mijn voorspoedige reis.
Het zijn meestal vrouwen die de kraampjes beheren en ze zijn in voor een grapje.
Ik kocht heerlijk oriëntaals fruit. Wat een vrijheid van geest krijg je zomaar aangereikt in Azië. In Myanmar bestaat er nog niet echt consumptie, zes jaar geleden waren er nog geen shopping malls. Wij, benepen westerlingen, vergaan van de welvaart en de consumptie, maar zijn niet meer vrij. Wij hebben onze ziel aan vertier en divertissement verkocht. Weten we nog wat er echt telt in het leven?

Eerder op Trefpunt Azië: De Mekong bij Nong Khai


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Alphonse Wijnants
Over Alphonse Wijnants 38 Artikelen
Alphonse Wijnants (België) is gewezen leraar en directeur van middelbare scholen. Voormalig copywriter. Heden: Ronddwalen in Zuidoost-Azië en kortverhalen schrijven over mensen en voorvallen aldaar.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*