De hangmatfilosoof. De wijze waarop je loopt, lacht of praat


Stel dat zij een kind zouden verwekt hebben…

Ik besef en begrijp nu dat we met zijn allen niets meer of niets minder dan samengestelde pakketjes zijn. Dat lijkt op het eerste zicht allesbehalve prettig… en dat blijft het ook (tijdens het tweede). Zo dacht jij en ik al heel ons leven uniek te zijn. Niemand in de wereld is/was zoals jij. In je hoofd voelde dat zo aan. Jij tegenover de rest van de wereld. Jouw persoonlijkheid, jouw ik, jouw karakter, niet extra speciaal maar toch.

Zo besef en begrijp ik nu dat ik niet de enige hangmatfilosoof ben. Nee jongen, stom van je want er zijn er echt veel meer, honderden, duizenden, tienduizenden. Ze schrijven niet allemaal even graag maar je krijgt ze, bij wijze van spreken, niet met zijn allen in een voetbalstadion, zelfs niet in Camp Nou. Een grote hoop doet het zelfs zonder hangmat, maar dit terzijde.

Dat beseffen en begrijpen is een gevolg van het steeds maar piekeren over en het oprakelen van een uitspraak van een ver familielid van mij. Minstens twintig jaar geleden moet het geweest zijn. Zij, een dochter van de oudste broer van mijn vader (hij stierf toen ik amper vijf was), riep toen opgewonden: “Echt waar, wanneer ik jou zie en de manier waarop je loopt, hoe jij praat, zelfs jou lach… dan zie en hoor ik oom Josee”. Nu, die kwam aan. Ik was verbijsterd, verbaasd hoe dit kon. Imiteergedrag kon ik onmiddellijk uitsluiten want die brave oom had 32 jaar als pater verbleven in Congo. Bijgevolg was mijn contact als kind met hem zeer beperkt gebleven tot een kort bezoekje telkens om de vijf jaar. De typische wijze waarop ik mij voortbeweeg mijn stem, mijn lach zaten dus al in het pakketje bij mijn geboorte.

Het zijn dus die genen (en niet diegenen) die deel zijn en uitmaken van het hoopje mens bij de geboorte. Genetica en de wetten van Mendel gluren wel degelijk om de hoek bij onze conceptie. Welk wonderbaarlijk brouwsel van kenmerken en eigenschappen worden er nu weer in mekaar geflanst. Wie wordt het, wat wordt het? Zo was er iemand die de bedenking maakte van wat het resultaat zou zijn van een vrijpartijtje tussen Albert Einstein en Marlyn Monroe… eventueel een meisje met het uiterlijk van Marlyn en het brein van Albert zou prima zijn. Nou ja, het tegenovergestelde zou ook best kunnen.

De erfelijkheidsleer is er eigenlijk al behoorlijk lang maar ik vraag me af of ‘men’ weet welk uitgebreid gamma aan kwaliteiten en gebreken er zoal ‘overerfbaar is’. Het zal bovendien ook wel uiterst moeilijk zijn dit wetenschappelijk en onweerlegbaar vast te stellen. Tot dan houd ik het maar bij de vaststellingen van mijn vorig jaar overleden familielid. Soortgelijke volkse vaststellingen over vreemde overgeërfde trekjes zijn schering en inslag. Misschien berusten ze wel op enige waarheid? U kent vast wel andere uitspraken uit uw eigen familiekring. Dat u of ik gedragskenmerken vertonen van oom of tante is verklaarbaar want het waren kinderen van een van je grootouders. Verderweg klimmend op takken en zijtakken van onze ‘stamboom’ zullen er nog wel enkele trekjes in ons erfpakket terecht gekomen zijn, vast wel.

Waarom vind ik dit niet zo prettig?
Omdat opvoeding, het milieu waar je terecht kwam en je scholingsgraad dan een veel minder prominente rol spelen in wie of wat je geworden bent. Je hebt er bijgevolg minder vat op, toch een beetje akelig, niet? Gelukkig dat mijn fictieve nazaten niet opgezadeld zullen worden met mijn kenmerken. Kinderloos gebleven heb ik de mensheid dit kunnen besparen.


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Roger Stassen
Over Roger Stassen 157 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden. Wat al wel geschreven is kan ook worden gelezen op https://mijnazieblog.wordpress.com

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*