De Familie Le Deel 8

Broer Tommy heeft zo zijn eigen methoden om aan geld te komen voor de Familie Le. Samen met vader Duc trekt hij erop uit, Tommy als oorlogsslachtoffer en Duc als politieagent. Een argeloze backpacker is hun slachtoffer. Van het geld koopt Tommy een camera.

Hij denkt aan de jongen in de steeg. Hoe hij zijn borstrugzak en zijn T-shirt had opgetild en zijn geldbuidel op zijn heup geschoven en met zijn vingers gevoeld tot hij een dollarbiljet vond en dat aan een bedelaar op antieke krukken had gegeven. ‘Zoon van God,’ mompelt hij, ‘in Bethlehem geboren om de zonden van de wereld weg te nemen.’ Dan schudt hij zijn hoofd. ‘Hoe kom ik dáár nou weer op?’

Deel 8 Het Lokaas

Nadat hij de krukken bij de buren heeft ingeleverd en zijn uniform en gummiknuppel verruild voor shorts, trekt Duc twee bierblikjes open en steekt in een ervan een rietje. Hij schuift een stoel bij en gaat voor opa zitten. Het hek staat open. De zon, die recht op de smalle strook tussen de huizen schijnt, kaatst witheet terug van de betonplaten. Etensgeuren en stemmen drijven de kamer in.

Duc heeft er een gewoonte van gemaakt lange, eenzijdige gesprekken met zijn vader te voeren. Hij vind het hardop uitspreken van zijn gedachten en gevoelens verhelderend. Hij houdt zijn vader het blikje voor en steekt het rietje tussen zijn lippen. Opa zuigt wat van het bier naar binnen. Ongeveer evenveel loopt weer uit zijn mond. Dat opa bier drinkt, is een van de dingen die ze hebben ontdekt toen ze in de eerste weken naar een gebruiksaanwijzing voor hun nieuwe, grotendeels plantaardige huisgenoot zochten.

‘Tommy wil een camera kopen,’ zegt Duc. Hij dept wat bier van zijn vaders mouwloze hemd met een papieren zakdoekje dat hij voor dit doel bij de hand heeft. ‘Een digitale camera.’

Hij kijkt een moment naar de straat en verzamelt zijn gedachten. ‘God mag weten wat hij ermee van plan is. Als je het vraagt, kijkt hij je aan of je achterlijk bent. Foto’s maken, pa. Foto’s maken, jawel. Niks heb ik die jongen kunnen bijbrengen, niks. Ja, Engels. Dat spreekt hij als een Amerikaanse film. Maar dat heeft hij niet van mij. Goed zo vader, dat was een flinke slok. Met losse handen door zijn schooltijd gefietst. Heel wat anders dan Phoenix. En altijd en eeuwig in dat internetcafé. Wat Moeder en ik hem daar niet vandaan hebben moeten slepen toen hij klein was. Vind je het vreemd dat hij al vanaf de tweede klas een bril draagt? Heeft zijn eigen computer daar. Achteraan in de hoek. Als er een probleem is waar de baas van het spul niet uitkomt, roept hij Tommy erbij. Misschien dat hij daar zijn vak van kan maken. Valt er wat mee te verdienen, computers, denk je? Centenwerk wat die kinderen betalen voor hun games. En daar moet je al die beeldschermen voor kopen en de elektriciteitsrekening… Reken maar dat dat oploopt. En nou gaat hij een camera kopen. Als Moeder en ikzelf straks oud zijn, kan hij ons dan onderhouden met zo’n camera? Vind je ook niet dat Moeder dik begint te worden? Jij had haar twee jaar niet gezien voor de begrafenis, is het je toen niet opgevallen? Dikker en tegelijk begint alles losser te hangen. Vreemd, hè? Je zou denken, als iemand dikker wordt dan trekt het vel strakker. De tijd. Die is niet te bedriegen. Niet te bedriegen. En Phoenix wordt alsmaar mooier. Daar komt geen eind aan. Wat is het woord? Onwaarschijnlijk, dat is het.’

Duc kijkt zijn vader aan alsof hem plotseling iets te binnen schiet. ‘Let jij eigenlijk nog op dat soort dingen of gaat dat over als je oud wordt?’

Op de gang gaat een deur open en dicht. Duc werpt een blik op de klok boven de tv. ‘En daar hebben we Phoenix.’

‘Pa. Moet je niet werken?’

‘Straks.’

‘Morgen opa.’

‘Phoenix?’

‘Mm?’

‘Het is al middag. Op de leuning.’

Phoenix pakt de afstandsbediening van de stoelleuning en tipt de tv aan. Ze kijken een tijdje naar een Koreaanse soap. Dan gaat Phoenix naar haar kamer en komt terug met haar zonnehoed en zonnebril op. ‘Loop je mee naar Moeder?’

Duc schudt zijn hoofd. ‘Ik blijf nog even bij opa zitten.’

‘Je eet wel?’

‘Straks.’

‘Je moet meer eten. Je bent echt te mager.’

‘Nou praat je net als Moeder.’

‘Als je maar luistert.’

‘Moeder wordt dik de laatste tijd, vind je ook niet?’

‘En geef opa geen bier meer. Hij valt nu al in slaap.’

 

‘Het is ingewikkelder dan ik dacht,’ zegt Tommy. Hij zit op Phoenix’ matras en poetst zijn bril met de zoom van zijn polo. Door de gang komt het fluiten van het vogeltje van de overburen, nauwelijks hoorbaar boven het brommen van de ventilator uit. Phoenix ligt met haar benen in de lucht en haar voeten tegen de muur. Ze bekijkt de foto’s op Tommy’s camera.

Tommy zet zijn bril op. Hij knippert een paar keer met zijn ogen. ‘Maar ik ben er uit. Als ik even je aandacht mag, zal ik precies vertellen hoe we het gaan doen.’

‘Hm.’

Het is twee weken geleden dat Tommy was begonnen over datingsites. ‘Heb je weleens aan internet dating gedacht? Je weet wel, sites waar je buitenlandse mannen kunt vinden?’

‘Ik heb zo al moeite genoeg om de kerels van me af te houden.’

Tommy is er niet meer op teruggekomen tot vandaag.

‘Phoenix, leg die camera even weg en luister.’

Ze krabbelt overeind en legt het fototoestel naast zich op de matras. Ze blijft er vanuit haar ooghoek naar kijken.

‘Dating sites zijn het eenvoudigste middel om geld te verdienen op het internet. Maar daar zijn teveel mensen achter gekomen. Je staat versteld als je de verhalen leest. Mannen die het internet nodig hebben om een vrouw te vinden, vragen erom besodemieterd te worden. Daarom staan alle beetje serieuze dating sites vol waarschuwingen. In hoofdletters, in het rood en onderstreept. Dat je nooit geld moet sturen aan iemand die je nog niet hebt ontmoet. Dat je heel voorzichtig moet zijn met je persoonlijke gegevens. Dat je het moet melden als iets je verdacht lijkt en ga maar door.’

‘Dus…’ zegt Phoenix.

‘Dus wij gaan het anders doen. Weet je of Giang thuis is, of ligt ze weer in het ziekenhuis?’

Het is in wezen simpel, zegt Tommy, maar het moet helemaal kloppen. Eerst en vooral het aas. Dat is Phoenix, dus dat zit wel goed. Het zou hem verbazen als er niet een paar mannen bijten. Nu is het de truc om ze zover te krijgen dat ze uit zichzelf geld gaan sturen. Zonder dat er om gevraagd wordt. Hij dacht wel dat dit ging lukken. Maar het vroeg om een flexibele benadering. Geen vast stramien, maar per geval bekijken hoe het zich ontwikkelt en waarmee ze de betreffende aspirant verloofde moeten voeren. En geduld, zusje. Zie het als een langetermijninvestering met een potentieel hoog rendement. Drie internet-lovers tegelijk leek hem wel het maximum, want ze moeten stuk voor stuk bewerkt worden en het risico om ze door elkaar te halen groeit met het aantal. ‘Nu vraag je je misschien af: wat als ze hier willen komen om mij in levende lijve te ontmoeten?’

Nee, zegt Phoenix, zo ver gaan haar gedachten niet.

Wel, het is een reëel risico, zegt Tommy. Daarom moeten ze een persona creëren.

‘Een persona.’

‘Zo heet dat. Een virtueel persoon, met jouw uiterlijk, maar met een verzonnen levensverhaal dat tegen elke verdenking bestand is en ongewenste verrassingen bij voorbaat uitsluit.’ Hij kijkt naar de nagels van zijn linkerhand en laat er op volgen: ‘En met mijn slimheid.’ Daar had hij zich de afgelopen dagen mee bezig gehouden en hij had het volgende bedacht: ‘Je heet geen Phoenix of Phuong natuurlijk, ik zal een mooie naam voor je bedenken en een e-mail adres. En een skype adres, voor later.’

Hij kijkt Phoenix onderzoekend aan.

‘Wat zit je naar me te kijken?’

‘Ik weet niet of het zo’n goed idee is dat ze met jou persoonlijk kennismaken. Maar het is waarschijnlijk niet te vermijden. Daar moeten we nog over doordenken. Je werk, dat kunnen we zo houden. Assistente in een karaokegelegenheid. Nooit meer liegen dan nodig is. Je woont alleen met je oude, zieke grootmoeder. In je vrije tijd moet je voor haar zorgen en je salaris gaat op aan de medicijnen. Een enkele keer, als oma suf is van de pillen en een uurtje slaapt, ren je naar het internetcafé om te chatten of te mailen met de man van je dromen, die je voorlopig niet kunt ontmoeten omdat je hele leven om oma draait. Daar kunnen we alle kanten mee uit. Het verklaart waarom een jong prinsesje zoals jij nog steeds alleen is. Geeft je een mooi karakter ook. Opofferend, daar houden mannen van. Zo nu en dan ben je ten einde raad omdat je geen geld hebt voor de rekeningen van het ziekenhuis. En je kunt ze eindeloos aan het lijntje houden. Het gaat niet goed met oma. Gisteren is ze gevallen. In de wc. Haar kunstgebit gebroken op de rand van de pot. Hou de hoop levend. En als je ze zo horendol hebt gemaakt dat ze geld willen sturen voor een vliegticket en een visum, wat dan ook als ze je maar kunnen ontmoeten, dan laten we oma doodgaan en halen de cash op bij Western Union en strepen deze aanbidder door. Waar het om draait is dat je echt bent.’

‘Ik ben echt?’

‘Ja, alles wat ik net heb gezegd is al gedaan. Maar dat zijn goedkope oplichtertjes die een plaatje van een fotomodel op de site zetten en daar een standaard verhaal bij vertellen. Daar wordt overal tegen gewaarschuwd en zelfs een halve mongool die zo verliefd is als een puppy kijkt daar tegenwoordig doorheen. Daarom gaan we een heleboel foto’s maken van jou met je oma. En ik zorg dat er geen speld tussen te krijgen is wat we gaan vertellen. We moeten ook zo snel mogelijk van die dating site weg en gaan mailen.’

Phoenix kijkt naar haar tweelingbroer en vraagt zich af of ze moet lachen of bang worden. Zijn bril is op het puntje van zijn neus gezakt en zijn ogen schitteren. Onder het praten heeft hij aan zijn haar zitten trekken en links er rechts staan plukken omhoog. Hij lijkt op een idioot die zojuist 24 uur naar zijn screensaver heeft zitten staren.

‘Mijn oma.’

‘Oma Giang. Haal je luie kont van het bed, dan gaan we daar meteen werk van maken. In je pyjama. Dat is de perfecte outfit voor deze sessie, maar maak een knoopje los. Twee, zou ik zeggen.’

Rob Verschuren
Over Rob Verschuren 45 Artikelen
Een half leven lang op weg naar het Zuiden, heeft Rob Verschuren via België, Frankrijk en India in 2009 Nha Trang, Vietnam bereikt. Nu hoeft hij niet meer verder. In zijn hangmat aan de Zuid-Chinese Zee schrijft hij reclame voor klanten en fictie voor zijn plezier.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*