Dag Thailand, dromenland. Tot ziens in Pattaya!


Bert van Balen, Afscheid Thailand, Dromenland
… op weg naar Pattaya…

Hij vertelt dat zijn huwelijk stopte op het moment dat kledingstukken niet meer her en der door de slaapkamer lagen, maar netjes opgevouwen werden en over een stoel gehangen voordat het spel kon beginnen. De gretigheid was verdwenen. De burgerlijke saaiheid droop er vanaf en als je je leven nog een beetje wilt leven, maak je aan die hele schijnvertoning van “zie hoe goed wij het met elkaar hebben” een eind. Wat de buren er ook van vinden.

‘Het huwelijk is voor jou dus een gesanctioneerd seksspel.’

‘O nee. Natuurlijk, het gaat om trouw, wederzijds respect, saamhorigheidsgevoel. Het delen van de goede en de slechte tijden.’ Hij laat een grimmige lach horen. Ha.

Met verlangen kijk ik uit naar mijn terugvlucht. Verheug ik mij zeer op dat twaalf uur opgevouwen zitten in een sardineblikje en mijn medepassagiers. Vooral de persoon die naast mij plaats zal nemen. ‘Goh, drie weken in Pattaya. Was het leuk?’ Dan, zo veronderstel ik, komt het verhaal waar ik verder niet naar hoef te luisteren omdat het verhaal mij al vele malen eerder verteld is en ik het geloof in de goedheid van de mens allang verloren heb.

Behalve in dat van mijn speeltje natuurlijk want haar goedheid kent geen grenzen. Je zou kunnen zeggen dat in haar geval het boeddhisme een belangrijke rol speelt, maar dit kan het niet zijn want zoals ik het begrijp heeft Boeddha haar nog nooit een satang gegeven en dit is toch iets waar het in het leven om draait. En aangezien ik weleens een satang weggeef heb ik toch maar mooi de plaats van Boeddha ingenomen. Waar zij dan weer haar goedheid op loslaat.

Bert van Balen, Afscheid Thailand, Dromenland
…Hij wel. Ja kunst. Van steen….

De veronderstelde passagier die naast mij heeft plaatsgenomen is het met mijn zienswijze helemaal eens. Hij vindt dat ie aan welzijnswerk doet, de aanbieders vinden dit ook en beiden weten wel beter maar spreken dit niet naar elkaar uit.

Ik vraag hem of het gedoofde vuur in de seksuele relatie tijdens zijn huwelijk de  belangrijkste oorzaak was voor zijn scheiding. In dat geval zou er wel iets aan te doen geweest zijn indien ie zelf voor meer spanning had gezorgd met iets onverwachts of iets dergelijks. Per slot heb ik de hele serie “Masters of Sex” gevolgd via Netflix dus ben ik een expert. Welnee. Het was de buitenechtelijke relatie. Zo’n relatie waarbij de pantalon niet eerst netjes opgevouwen over een stoel werd gehangen. Zo’n relatie waarbij haar BH aan stukken werd gescheurd. Haar slipje waar hij zijn tanden inzetten en het op die manier van haar billen trok.

Bert van Balen, Afscheid Thailand, Dromenland
En altijd wacht zij, geduldig… vastberaden. Tot zijn broek keurig opgevouwen over de stoelleuning hangt.

En nu? Elk jaar voor een paar weken naar Pattaya? Yep, antwoordt hij. En niet een keer per jaar, maar minstens drie keer.
Zo stel ik mij medepassagier naast mij voor. Alsof ik het zelf ben. Als ik Pattaya tot domicilie had gekozen boven Chiang Mai. En ik ken mijzelf. De koekjestrommel moet leeg tot op de bodem. Als mijn huwelijk was stukgelopen op een buitenechtelijke relatie met meer spanning. Dit is niet gebeurd. Er was een andere reden. Als ik mij hier niet had vastgeklemd aan mijn speeltje die ik meer zie als mijn dochter dan als mijn minnares. Ik moet haar achterlaten. Het besef dat dit binnenkort gaat gebeuren wordt steeds groter.

Ik merk het aan haar. Haar hopeloze gevoel uit zich in ongenuanceerde kritiek waar ik met veel geduld naar luister. Ik probeer hiermee echte liefde te tonen en mijzelf niet in de verdediging te laten drukken. Laat maar uitrazen. Het is slechts angst. Een hopeloos gevoel. Het overstijgt het de kleren van elkaars lijf scheuren. Als dat punt eenmaal voorbij is, moet het accepteren van de goede en slechte tijden de boventoon gaan voeren. Moet ik haar ongenuanceerde kritiek begrijpen. Dat het slechts angst is. Waarom heb ik dit toch niet jaren eerder begrepen? Dat ik mijzelf helemaal niet hoef te verdedigen. Hoe onwaar sommige veronderstellingen ook zijn. Verdediging brengt slechts haat voort.

Mijn gefantaseerde medepassagier luistert geïnteresseerd. Ik luister naar mijzelf. Ik vertel hem dingen die zomaar op komen borrelen. Besef, weten, invoelen. Zoals de zeeman weet dat er slecht weer op komst is zonder een wolkje aan de lucht, beseft dat zijn schip in goede staat verkeert en daardoor aanvoelt dat hij zal overleven. Hij hoeft zich niet te verdedigen, hij laat het zich gebeuren.

Bert van Balen, Afscheid Thailand, Dromenland
Hij: Later, als ik groot, oud, lelijk en vet ben. ga ik ook naar Pattaya
Zij: Waarom kunnen we niet meer praten?

De dagen tellen zich af. Het kan mij eigenijk niet snel genoeg gaan nu. Chiang Mai is gehuld in de elk jaar terugkerende dikke smog van alle branden die er op het platteland woeden. Met mij hoesten en proesten de mensen. Hebben betraande ogen, keelpijn, pijn op de borst, zelfs het idee om te stoppen met roken. Die mist past zo goed bij Thailand. Het geldt als een metafoor voor zijn bevolking. Nooit zul je hun ware gezicht zien. Terug naar de schone lucht brengende Noordzee die weliswaar ook een vleugje Europoort met zich meevoert, maar dit is geen smog. Hooguit lucht met een wat verhoogde concentratie PCB. En dit zie je niet dus kan het ook geen kwaad. Denk je. De metafoor voor Holland.

‘Snel gegaan he, die vier maanden,’ zegt mijn omgeving.

Ik vind van niet. Het waren gewoon vier maanden en die duren nou eenmaal vier maanden. Volgend jaar doe ik het weer, als alles meezit tenminste. Vooral financieel want Thailand is allang niet meer zo goedkoop als het ooit was. En als ik het weer doe, is er maar één ding waar ik tegenop zie. De reis met naast mij een medepassagier met een stukgelopen huwelijk. Op weg naar Pattaya.


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Bert van Balen
Over Bert van Balen 453 Artikelen
†Bert van Balen (20 juni 1945 - 26 oktober 2018) verbleef een decennium lang regelmatig in Thailand, vooral in Chiang Mai. Bert leerde als autodidact van zijn hobby fotografie zijn beroep te maken. HIj was ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek en flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com

4 Comments

  1. Beste Bert, ik zou ook niet bepaald vrolijk worden om een man of leeftijd naast me hebben opweg naar Pattaya na een gestrand huwelijk. Die verhalen voldoen aan alle stereotypen, dat is toch een stukje minder interresant. Het achterste van de rong verneem je zelden, waar heeft hij steken laten vallen en wat heeft iemand in Pattaya te zoeken naast kortstondige afleiding? Zo iemand fantseer ik niet naast me voor mijn plezier, dan moet mijn kop toch vol dingen zitten denk ik zo.

    Ik heb het idee dat je zelf het huwelijk als een gesanctioneerd seksspel bent gaan zien? Dan is het logischer om al het gedwongen los te snijden, no string attachted. Een seksspeeltje. Een man heeft zo zijn behoeftes, logisch. Als je niet meer zoekt of hoopt op een duurzame relatie dan is het niet vreemd een scharreltje te hebben, helemaal prima als beiden er uit halen wat ze er van verwachten.

    Toch klinkt in je verhaal een moeheid door, een oude boom die de winter heeft overleefd maar niet echt weet wat te moeten verwachten van het komende jaar. Je gezondheid zit niet mee en zo tussen de regels door lijkt de relatie met je minnares ook minder energie te geven. Ik hoop toch van harte dat je weer een beetje bij kan trekken en energie kunt krijgen. Hier in Nederland breekt nu ook de zon door dus valt hier ook weer veel moois te zien.

    Jouw wereld is een heel andere dan de mijne maar ik blijf wel nieuwsgierig naar je mooie schrijfsels. Het beste en met vriendelijke groet.

  2. De beschrijving van wat het komende afscheid voor beiden betekent en op individuele wijze wordt geuit en psychologisch wordt gesublimeerd, is prachtig verwoord!
    Bert neemt je mee op de “long en winding road” van het leven en fungeert bij dit briljantje als reisgids die ook niet schuwt dat hij soms de navigatie moet aanpassen, bedankt voor jouw openheid.

  3. Ik vind het boeiend aan je geest deel te kunnen nemen.
    Want zo is je schijfstijl voor mij een beetje.

  4. Ja, Bert, dat kun je wel. Schrijven. Hoop nog veel van je te lezen.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.