Cultureel Erfgoed in Thailand: Sino-Portugese Architectuur in Phuket

Phuket is een bekende plek voor veel Thailand gangers. Maar voordat toerisme de financiële ruggengraat van Phuket werd, waren het visserij,  handel en later tinmijnen die de economie vormden. Phuket stad nu is een kleine Thaise stad met een mix van culturele invloeden. De Thai, Maleisiërs, Chinezen en Portugezen hebben elk onuitwisbare sporen nagelaten in de hoofdstad van de provincie Phuket. 


Vanwege de strategische ligging tussen India en China werd Phuket vanaf de 16e eeuw een belangrijke haven op de handelsroute tussen Europa en Azië. De Nederlanders, de Britten en de Fransen deden allemaal aanzienlijke handel in en via Phuket. Maar van de Europeanen waren de Portugezen het meest significant voor het uiterlijk van Phuket stad.

Postzegels uitgegeven in 2011 om 500 jaar Portugees-Thaise betrekkingen te vieren.

De Portugezen kwamen omstreeks 1511 naar Phuket. Ze brachten hun westerse cultuur met zich mee, evenals wetenschap, religie en hun eigen architecturale stijlen. Portugese kolonisten namen Chinese arbeiders in dienst om hun huizen en vestigingen te bouwen. De Hokkien-Chinezen brachten de winkelpanden architectuur mee, beroemd ook van andere Aziatische steden met Chinese invloeden, zoals Penang in Maleisië of Singapore. De nieuwe gebouwen in Phuket mengden de Portugese met de Chinese stijl, waardoor (ook hier) Sino-Portugese of Sino-Koloniale architectuur ontstond. 

Het oude centrum is versierd met een scala aan kleurrijke en soms kitscherige Sino-Portugese gebouwen. Variërend van winkelpanden tot openbare gebouwen en statige herenhuizen. De gebouwen worden gekenmerkt door gekleurde gevels, decoratieve tegels, complex stucwerk, ingewikkeld gesneden houten deuren en elegante boogramen. De uitgebreide ontwerpen waren een teken van de rijkdom en status van de eigenaar van het gebouw.  

Sino-Portugese winkelpanden

De oude binnenstad van Phuket is gecentreerd rond de straten Dibuk, Thalang en Krabi. Deze bieden een kijkje in het lokale leven tegen de achtergrond van kleurrijke, prachtig bewaard gebleven winkelpanden. Veel van de panden zijn van generatie op generatie doorgegeven binnen lokale families, die vandaag de dag er nog steeds leven en werken. 

De winkelpanden zijn in rijen gebouwd en hebben allemaal hetzelfde basisontwerp. Elk pand is ongeveer vijf meter breed, en kan wel tot vijftig meter lang zijn. De meeste winkelpanden hebben een bedrijfsruimte aan de straatkant, met een overkapte entree. Deze overkapping geeft bescherming tegen de zon of regen. Achter de bedrijfsruimte bevinden zich woonruimtes, keuken en wasruimtes. Vaak is er een binnenplaats, zonder dak, waardoor (koele) lucht kan circuleren. Trappen bij de binnenplaats of in de woonruimtes leiden naar de slaapkamers van het gezin op de bovenverdieping.

Sino-koloniale herenhuizen

Een beetje meer uit het oude centrum van Phuket gelegen, en vaak verborgen achter of tussen enkele moderne gebouwen vindt men de oude herenhuizen. Deze begonnen overal in de stad op te duiken tijdens de tinmijnbouw hausse (begin 1900). Veel rijke Chinese immigranten bouwden ze als hun gezinswoning. Kenmerkend in de meeste ontwerpen is een grote overdekte veranda die leidt naar de hoofdingang van het huis.

Verder zijn een terras op de bovenverdieping, en een binnenplaats in het midden van het landhuis ook opvallende terugkerende elementen. De binnenplaats had een tweeledige functie. Wederom frisse lucht en lucht circulatie door het huis, maar ook de locatie van de waterput.  
Een paar van de grotere herenhuizen van Phuket hebben meerdere binnenplaatsen, rijke eigenaren met grote families. Een aantal van deze prachtigen huizen zijn gerestaureerd en nu volledig functioneel als overheidskantoren, musea, school, hotel of restaurant.

Peranakans

De Chinese mannen die vanaf de 15e eeuw naar Zuidoost-Azië emigreerden reisden meestal zonder vrouwelijke partners en trouwden met lokale vrouwen. Deze gemengde huwelijken creëerde een mengeling van Chinese en lokale gebruiken, en zo ontstond de Peranakan-cultuur. Deze is ook te vinden in Penang (Maleisië) en Singapore. In Phuket stad groeide deze groep begin 1900 tijdens de mijnbouw hausse substantieel en werd bekend onder de naam Phuket Baba. Tot op de dag van vandaag zetten ze hun oude tradities voort. De geschiedenis van deze intrigerende cultuur wordt verteld in het Phuket Baba Museum, op korte loopafstand van Thalang Road.  

De bredere geschiedenis van de Chinese kolonisten op het eiland wordt in detail uitgelegd in het Thai Hua Museum. Dit museum is gehuisvest in een van de meest spectaculaire Chinees-Portugese herenhuizen in de stad. Gebouwd rond een centrale, betegelde binnenplaats, heeft dit museum bijna 20 verschillende kamers die open zijn voor het publiek.

In deze ruimtes kunnen bezoekers films in het Engels bekijken over hoe Chinese immigranten hebben geholpen bij de uitbreiding van Phuket stad, en kunnen ze zien hoe veel gereedschappen en machines werden gebruikt tijdens de explosieve groei van de tinmijnbouw.

Foto’s o.a.: Phuket 101
Ook op Trefpunt Azie: Chiang Mai Foreign Cemetery

Over Redactie 797 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*