Thailand. Covid-19 legt grote sociale ongelijkheid bloot


Het is nooit een goed moment om arm te zijn of een persoon zonder connecties. Wanneer er een COVID-19 uitbraak is, kan dat snel fataal worden. Als je geïnfecteerd raakt is de kans om te sterven veel groter dan voor rijke mensen die connecties hebben. Want die worden in een mum van tijd naar een pluche ziekenhuis gebracht.‎

‎In de Klong Toey sloppenwijk, de grootste in Thailand, raakten afgelopen week 50 mensen besmet. Velen vroegen tevergeefs om een bed in een veldhospitaal. Voor de meesten van hen waren geen bedden beschikbaar. ‎Ze moesten wachten en konden niets anders dan in quarantaine gaan in hun kleine en overvolle optrekjes.

Vaak met veel andere familieleden die de ruimte met hen deelden en die daardoor werden blootgesteld aan het virus en de kans om besmet te raken. Totdat er uiteindelijk in een tempel binnen de gemeenschap een ruimte voor ze werd ingericht.‎ “Het is erg druk. Het is alsof je thuis gevangen zit”, vertelde Prateep Ungsongtham Hata, oprichter van de in Klong Toey gevestigde Duang Prateep Foundation, eerder deze week over de situatie.‎

‎Maar je hoeft geen bewoners van een sloppenwijk te zijn om kwetsbaar te zijn.‎ De afgelopen tien dagen belden zeker een half dozijn andere mensen tevergeefs de COVID-19 hotline van de overheid. Maar ze stierven voordat er hulp kwam. Sommige van deze mensen vonden een eenzame dood. Ze belden, belden en belden, maar de hotline was overbezet. Toen er uiteindelijk hulp kwam, kwam deze te laat.‎

Politiek kunstenaar Sina Wittayawiroj maakte om de situatie weer te geven een parodie op Jacques-Louis David’s beroemde schilderij uit 1793, ‘De dood van Marat’. In plaats van de Franse revolutionaire leider Jean-Paul Marat, is het een anonieme, gewone Thaise man die dood op bed ligt. In zijn linkerhand houdt hij een smartphone, die geen hulp kan bieden. Het woord ‘HELP’ is op de vloer geschreven.‎

‎Zelfs de beroemde komiek No Khom, oftwel Arkhom Preedakul die op tijd in het ziekenhuis was, haalde het niet en overleed vrijdag. Heel wat mensen, waaronder ook een familielid van hem, zeiden later dat als het inentingsproces twee maanden sneller was gestart de 63-jarige komiek het had kunnen overleven. Zoals veel van de tientallen anderen die de afgelopen dagen dagelijks stierven. ‎

‎Het inentingsproces is zo traag dat sommige welgestelde Thais zeggen bereid te zijn voor vaccinatie naar het buitenland te reizen. Het vaccinatieproces is hier te lande zo traag dat ze vrezen dat het voor hen te laat kan zijn. Bovendien zouden ze niet het type vaccin van hun voorkeur kunnen krijgen. ‎

‎De meer kwetsbare armen worden dubbel gestraft omdat ze minder of geen geld hebben door de huidige derde uitbraak. Denk aan de opgelegde boete van de overheid voor het niet dragen van sanitaire maskers in het openbaar. Premier Prayut Chan-ocha was een van de eersten die eerder deze week in Bangkok een boete van 6.000 baht kreeg opgelegd nadat hij een COVID-19-bijeenkomst had voorgezeten zonder masker. (Ja, je leest het goed).‎ Voor Prayut is een dergelijk bedrag niet meer dan een fooitje, naar voor armen in Bangkok is het een half maandinkomen, zo niet meer.‎

‎Waar we ook kijken, het is duidelijk dat Thailand een rechtvaardiger land moet worden. Het coronavirus heeft dat maar al te duidelijk gemaakt. Burgerinitiatieven en goede Samaritaanse daden kunnen de kloof van ongelijkheid niet dichten of het overspannen zorgstelsel duurzaam helpen. ‎‎Ongelijkheid is iets reëels en door COVID-19 in veel delen van de wereld  zichtbaarder en tragischer gemaakt. Thailand is hierop geen uitzondering.‎

‎Geen enkele vorm van filantropie kan de problemen van structurele ongelijkheid, de inefficiëntie van de overheid en haar slechte planning duurzaam aanpakken. We moeten dankbaar zijn dat burgers zich inzetten als vrijwilligers om te helpen bij het opvullen van enkele leemten. Maar als we bereid zijn de kern van het probleem onder ogen te zien, zullen we uiteindelijk toch iets moeten doen aan de grote sociale ongelijkheid in dit land. ‎


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Pravit Rojanaphruk
Over Pravit Rojanaphruk 35 Artikelen
Pravit Rojanaphruk was vele jaren in dienst van het Engelstalige dagblad The Nation en een gezien columnist. Direct na de staatsgreep in mei 2014 demonstreerde tegen de nieuwe machthebbers. Hij werd opgepakt voor ‘attitude adjustment’ (oftewel heropvoeding). Direct na zin vrijlating in september 2014 nam hij ontslag bij The Nation om, zoals hij zei, ”mijn krant verdere druk van buitenaf te besparen”. Pravit werkt thans voor het nieuwsagentschap Khaosod.

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*