Thaise columniste heeft het gehad met de democratie

Antonin Cee, columniste Matichon, democratie
Foto van site CNN/Twitter

De verkiezing van Donald Trump tot president van de VS heeft wereldwijd behoorlijk wat gespreksstof opgeleverd. Zo ook in Thailand. Maar er wordt hier in bepaalde kringen wel een aparte wending aan gegeven.

Zo waren de demonstraties die volgden op zijn omstreden overwinning voor de columniste Nongnut Singhadetcha het ultieme bewijs dat democratie onmogelijk kan functioneren. Gebruikmakend van een raar soort logica, gespeend van alle consistentie, betoogde ze dat democratie zinloos wordt als mensen gaan demonstreren tegen de verkiezingsuitslag.
 Daarbij ging ze volkomen voorbij aan het feit dat juist het recht tot demonstreren een democratisch beginsel is.

Antonin Cee, columniste Matichon, democratie
… weg kwijt met Thaise politieke logica…

Onlangs scheef ze in Matichon Weekly opnieuw een artikel in dezelfde trant. Aanleiding dit keer waren de corruptieschandalen waarin de regeringsleiders van Zuid-Korea, Maleisië en Brazilië verwikkeld waren geraakt. “Democratie is daar ten dode opgeschreven. Ze kwamen via de stembus aan de macht, maar de kiezers maakten later duidelijk dat ze van deze leiders af wilden.”

”Helaas is dat niet overal het geval”, zo schreef ze.

 En dat bracht haar uiteraard op Thailand. “Onze politici zijn ook corrupt. Het zijn grote egoïsten. Maar hier gaat het er heel anders aan toe. Om aan de macht te blijven zaaien deze lieden verdeeldheid. Ze zetten de plattelandsbevolking op tegen de elite in de steden. Ze vertellen hun aanhang dat de mensen in de steden, geen gekozen regering wensen. Ze vertellen hun achterban dat de mensen uit de stad op hun neerkijken. Wat moeten we met dergelijke politici? Wachten tot de volgende verkiezingen om van ze af te komen?”.

Alhoewel ze geen namen noem, doelt ze natuurlijk op de roodhemden, geleid door Thaksin en later de aanhang van Thaksins zuster Yingluck. Beiden waren met ruime meerderheid tot minister president verkozen. Zowel Thaksin en Yingluck moesten na een staatsgreep het veld ruimen. Er is in Thailand overigens nog nooit een democratisch gekozen regering geweest, die haar termijn heeft kunnen afmaken.

Tegen Yingluck werd in Bangkok maandenlang gedemonstreerd door de geelhemden. Maar daar heeft Nongnut geen problemen mee. Ze heeft haar eigen vooropgezette mening, die ze probeert te rechtvaardigen door de meest vreemde argumenten bijeen te sprokkelen. Natuurlijk is ze een aanhanger van de militaire junta en de elite in Bangkok. Ze wenst geen verkiezingen, die opnieuw “corrupte politici”aan de macht kunnen brengen. 

Het is een wrange grap. Want ironisch genoeg lichten die politici hun achterban dus kennelijk juist voor.

Waarheid is hier echter niet in het geding. Het gaat uiteindelijk maar om één ding: de elite aan de macht en daar moet alles voor wijken, zelfs de meest basale logica.

Antonin Cee
Over Antonin Cee 165 Artikelen
Antonin Cee woont sinds eind jaren tachtig in Chiangmai en voerde themareizen uit. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Montpellier in Frankrijk en werkte enige tijd als redacteur bij The Nation in Bangkok. Ook schreef hij artikelen voor verschillende Nederlandse, Belgische en Engelstalige magazines. Met zijn achttienjarige dochter vormt hij een eenoudergezin en brengt elk jaar enige tijd door in Zuid-Frankrijk. Hij publiceerde een verhalenbundel getiteld 'Inheems Kruid'. Onlangs bracht hij zijn tweede boek 'Thailand tegen het Licht' uit. Beide boeken zijn zonder verzendkosten te bestellen bij www.amazon.de.

2 Comments

  1. Beste Antonin,
    Ik heb na enig zoeken de twee artikelen gevonden die je hier behandelt. Maar eerst deze, je zegt:
    Er is in Thailand overigens nog nooit een democratisch gekozen regering geweest, die haar termijn heeft kunnen afmaken.
    Thaksin heeft tussen 2001 en 2005 zijn 4-jarige termijn afgemaakt.
    Dan over Nongnut. Ik heb een totaal andere interpretatie van haar twee artikelen dan wat jij er over schrijft. Over Trump schrijft ze dat een ‘elite’ man die zich omringt met ‘elite’ de harten heeft gestolen van ‘het gewone volk’ zoals andere ‘populisten’ in Europa. Ze vraagt zich dan af of een ‘goede zakenman’ ook een ‘goede president’ kan zijn. Kan een elitaire president de elite opschudden of zullen zij ook verdrinken in het ‘elite’ moeras? ‘We wachten af’, zegt ze. Het is een heel gewone analyse. Nergens neemt ze het woord ‘democratie’ in de mond. (De drie peilers van een ‘democratie zijn voor mij: zeggenschap van iedereen op nationaal en lokaal niveau, vrijheid van spreken en gelijkheid voor de wet).
    Dan het tweede artikel over Brazilië, Zuid-Korea en Maleisië. Ook hier geen woord over ‘democratie’, maar wel over ‘gekozen regeringen’. Ze wijst de notie dat een gekozen regering geen kwaad kan doen en onaantastbaar is van de hand. Als een regering corrupt, inefficiënt is en zijn beloften niet nakomt, dan mag de bevolking er tegen demonstreren en de regering omverwerpen, zoals al in Braziliëgebeurde en misschien in Korea. In Maleisië zegt de regering dat ze gekozen is en daarom vrijuit gaan, althans niet hoeft af te treden, en Nongnut zegt terecht dat sommige regeringen in Thailand dat ook beweerden. (Thaksin, Thaksin…). De demonstranten tegen de premier van Maleisië waren ook geelhemden, vooral stedelijke etnische Chinezen en Indiërs terwijl de premier de roodhemden mobiliseerde, etnische Maleisiërs van het paltteland, om hem te steunen. Ze trekt daarin een vergelijking met Taailand, die mi niet opgaat.
    Ik heb overigens nergens gelezen dat Nongnut geen verkiezingen meer wil. Dat wil de junta toch ook met de beroemde ‘Roadmap’? Een zekere antipathie is wel voelbaar.
    Maar het is waar dat Nongnut geen problemen heeft met de elite en met staatsgrepen. Ze heeft nog steeds niet begrepen dat die twee groepen ook egoïsten zijn, en waarschijnlijk grotere. En gekozen regeringen kun te wegdemonstreren of wegstemmen, dat is met een junta ietsje moeilijker.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.