Hoe het dank zij noedelsoep toch nog gezellig werd in het Verre Oosten


Dat het nou echt botert tussen de Oost-Aziatische landen, kunnen we niet bepaald zeggen. Landen die op klaarlichte dag elkaars schepen rammen. Tempels die zo maar ontvreemd dreigen te worden. En dan hebben we nog die oude wond uit de Tweede Wereldoorlog, die maar niet wil helen: Japan.

Ook ASEAN brengt niet de samenhorigheid onder de tien landen die daarbij zijn aangesloten (Zie de uitstekende analyse van Alex Ouddiep: https://www.trefpuntazie.com/asean-tien-roergangers-maar-geen-stuur/ ). Maar als zelfs ASEAN geen soelaas biedt, wat dan wel? Sinds afgelopen weekeinde weet ik het antwoord. Noedelsoep.

De evolutie van de noedel
Noedelsoep is oorspronkelijk afkomstig uit China. Er waren al noedels tijdens de Han-dynastie, zo’n 2000 jaar geleden. Nadat de oernoedel eenmaal ontstaan was, verspreidde het wormvormige sliertje zich snel over geheel China, veelal in de vorm van soep.
Maar daar bleef het niet bij. De noedel stak de grens over naar andere landen, naar Korea, Japan, Vietnam, Filipijnen, Thailand, Cambodja… en verdrong daar de lokale soorten voedsel. Als het een beestje was geweest, zouden biologen de noedel rekenen tot de invasieve exoten, net als de nijlgans en de Amerikaanse brulkikker.

André van Leijen, Verre Oosten, noedelsoep, oersoep
De Oersoep

Terwijl de noedel zich verspreidde over het Aziatisch landschap, vonden er mutaties plaats. De noedelsoep paste zich aan aan de heersende omstandigheden, dat wil zeggen aan de smaak van zijn predatoren. Op die manier ontstonden uit de Chinese oersoep de meest uiteenlopende soorten soep. Sommige mutanten waren uitgesproken vies, andere werden juist lekker gevonden. Alleen de beste soepen overleefden. Culinaire selectie heet dat.

André van Leijen, Verre Oosten, noedels, ramen
Japanse Ramensoep

Zo heeft elk Oost-Aziatisch land zijn eigen noedelsoepen gekregen. In Japan hebben ze Ramen, in Zuid-Korea Ramyeon, in Indonesië Mie ayam, in Singapore Bak kut teh en ga zo maar door. Allemaal verschillende soepen, maar allemaal met wormvormige sliertjes erin, drijvend in een bouillon. Zoiets verenigt. Schept een band. Noedelsoep: het bindmiddel, dat het verre Oosten bij elkaar houdt.  Daar kan geen ASEAN tegenop.

André van Leijen, Verre Oosten, noedels, Mie ayam
Indonesische Mie-ayam-noedelsoep

Ramen shop
Dat moet filmmaker Eric Khoo uit Singapore ook gedacht hebben, toen hij opdracht kreeg om de vijftig jaar lang goede betrekkingen tussen Singapore en Japan te vieren. Liefde gaat door de maag. En wat gaat er beter door de maag dan een dampend kommetje noedelsoep?
Afgelopen vrijdag zag ik op het Camera Japan Festival in Lantaarn/Venster in Rotterdam het resultaat. De film heet Ramen shop.

André van Leijen, Verre Oosten, noedels, Vietnamese noedelsoep
Vietnamese noedelsoep

Masato (gespeeld door de Japanse acteur Takumi Saito) heeft met zijn vader een ramen-restaurant in Takasaki, een stad in Oost Japan. Zijn moeder is lange tijd geleden overleden. Als zijn vader plotseling overlijdt, reist hij af naar Singapore, waar hij is geboren en opgevoed en waar zijn moeder vandaan kwam.

André van Leijen, Verre Oosten, noedels, Taiwanese noedelsoep
Taiwanese noedelsoep

Hij gaat op zoek naar zijn oom Wee (gespeeld door acteur Mark Lee uit Singapore). In Singapore ontmoet hij Miki (gespeeld door het Japanse popidool Seiko Matsuda). Via haar komt hij in contact met zijn oom, die een Bak-kut-teh-restaurant heeft (bak kut teh is een karbonadesoep uit Singapore). Wanneer Masato de soep proeft, wordt hij overweldigd door gedachten aan zijn moeder. Zijn oom leert hem precies hoe hij de soep moet maken.

André van Leijen, Verre Oosten, noedelsoep
Takumi Saito en Seiko Matsuda in ‘Ramen Shop.’

Masato wil graag zijn oma leren kennen, de moeder van zijn moeder. Maar als hij daar aankomt, wordt hij weggejaagd. Ze wil niets met hem te maken hebben. Waarom, vraagt hij zich af. Oom Wee vertelt hem, dat dat komt, omdat Masato’s vader Japans is. Dat zijn oma tegen het huwelijk van haar dochter met een Japanner was. En dat ze Masato om die reden nooit heeft willen zien.

André van Leijen, Verre Oosten, noedels, Thaise noedelsoep
Thaise kip-curry-noedelsoep

Masato weet niet wat hij moet doen, om met zijn oma in contact te komen. Tot hij op het idee komt om een soep voor haar te maken, een combinatie van de Bak-kut-teh uit Singapore en de Ramen uit Japan. Hij zet het pannetje bij haar voordeur neer. Nieuwsgierig proeft ze van de soep. En het werkt. Oma en kleinzoon verzoenen zich met elkaar. En daarmee Singapore en Japan. Filmmaker Eric Khoo had de goede relaties tussen beide landen niet beter kunnen gedenken.

André van Leijen, Verre Oosten, noedels, bah kut teh
Bah kut teh uit Singapore

Oost en West
Ramen shop is een heerlijke film om naar te kijken, niet alleen vanwege het thema en de geweldige acteerprestaties van met name Takumi Saito als Masato en Mark Lee als oom Wee, maar ook vanwege al die heerlijke gerechten die voorbij komen. Ik had best een lekkere Ramen willen eten na afloop, maar er stond alleen een zielig stalletje waar je sushi’s kon eten.

André van Leijen, Verre Oosten, noedels, bah kut teh en ramen
Bah-ku-teh en Ramen gecombineerd.

Het zal dus nog wel even duren voor Oost en West zich met elkaar verbroederen. Het wachten is op iemand die op het briljante idee komt om door de Japanse Ramen een pakje vermicellisoep van Knor te roeren. Nou…dan zal de wereld eens zien!

André van Leijen, Verre Oosten, noedels, vermicelli
Knor-kip-vermicellisoep

 

Ramen teh, de complete film: https://www.dailymotion.com/video/x6i13km


André van Leijen
Over André van Leijen 178 Artikelen
André van Leijen (1947) is schrijver en bioloog. Hij heeft les gegeven aan de Hogeschool Rotterdam en aan een middelbare school in Spijkenisse en in Vlaardingen. Hij ontwikkelde er lesmateriaal voor de natuurwetenschappelijke vakken en publiceerde in diverse bladen. Na zijn pensionering reisde hij met zijn Slowaakse vrouw vijf jaar over de wereld. Inmiddels zijn ze terug in Schiedam, waar André een boek heeft geschreven over zijn belevenissen. Het is te bestellen via bol.com, via alle boekhandels in Nederland en via het redactieadres van Trefpunt Azië: post@trefpuntazie.com Titel: Beste Reizigers ISBN: 978-94-6345-888-7 Prijs: 14,95.

6 Comments

  1. Geweldig, vooral die culinaire selectie. Dat wordt een begrip naast de natuurlijke en seksuele selectie. En jij wordt opgenomen in de eregalerij naast Darwin en Wallace, zeker weten.

  2. Dat zal best wel eens kunnen, Tino. Het is een soepzooitje geworden.

  3. Bah-ku-teh is vooral het eerste woordgedeelte namelijk bah in de betekenis van vies. Toen ik het nationale gerecht van Singapore ter plaatse kreeg voorgeschoteld verging mij elke eetlust. We waren er in januari en ik raad het iedereen aan, Singapore is een topbestemming… maar culinair toch niet je dat. Misschien omdat ik jarenlang verwend ben geworden door een Thaise keukenprinses en menig heerlijke noedelsoepen heb leren appreciëren. De Singaporese variant vond ik walgelijk. Een kom met een waterige soep met daarin een vies bot met veel vet en amper een grammetje vlees. Na één hap moest ik kokhalzen en heb de zaak hongerig verlaten. Buiten stond een rij mensen aan te schuiven want het restaurant werd massaal bezocht. Ik vraag me nog steeds af waarom?

    • Zeker Roger. Ook de tweede lettergreep van Bah-kut-eh doet het ergste vermoeden.

  4. Prachtig verhaal hoor, Andre, maar haal je het Verre Oosten, Oost-Azië en Zuidoost Azië niet een beetje door elkaar heen? OK, het is allemaal Azië.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.