De Chinese draak van Irwin J. O’Malley

Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley
Bron: Freepik.com

Misschien overkomt het u ook wel eens dat u iets interessants gelezen hebt en achteraf niet meer weet waar dat was. Mij overkomt dat met grote regelmaat. Ook het noteren van iets wat ik wil onthouden mag er nog wel eens bij inschieten. Dan is het mooi als zo’n verhaal toch weer langs een andere weg opduikt. Zoals in dit geval de Chinese Draak van natuurvorser Irwin J. O’Malley, waar ik ….tig boeken voor uit de kast heb getrokken in de hoop……”waar was het nou?” en het uiteindelijk opgaf. Maar de draak wist mij, na maanden, te vinden.

Kort geleden dook hij als een oude bekende op in Richard Freemans ‘Dragons – More than a Myth? ‘  en ook in Nick Redferns onlangs verschenen Monsterbook. Zo kwam ik bij het oorspronkelijke verhaal terecht, in de Scientific American 114 van 15 april 1916, met illustraties.
Het valt tegen om van gerenommeerde tijdschriften een artikel te downloaden, zelfs als het al van een eeuw geleden is. Dat kost geld, vaak een heleboel, en zover gaat mijn drang niet. Gelukkig stond het nummer ergens anders, volledig, op internet. Hieronder de eerste kolom.

Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, Scientific American
Het artikel uit Scientific American.

Ik vat het verhaal min of meer samen.

In november 1915 ondernamen Irwin O’Malley en zijn vrouw een tocht in de Ichang Vallei, waar ze Mr M Hewlett, de Britse consul en zijn echtgenote tegenkwamen. In de rotswanden van de riviervallei waren grotten in overvloed. De twee echtparen begaven zich in een daarvan die bekend stond als eindeloos. Chinese onderzoekers waren er nooit in geslaagd de andere kant te vinden, maar naar schatting was de grot zeker 20 mijl (30 km) diep.

De Chinese naam van de grot is Shen K’an Tzu, wat ‘Heilige schrijn’ betekent. In die naam zit een van de karakters voor ‘draak’. Bij de ingang van de grot vond het viertal een typisch gevormde rotsformatie die deed denken aan het lichaam van een draak, maar niet genoeg om Westerlingen te imponeren.

Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, foto Sc. American1

“Nadat we zo’n 100 meter dieper de grot in waren gelopen, gingen we verder over een typische richel om het ons omringende water te vermijden. Die richel kronkelde zich over de hele breedte van de grot heen en weer, als de bochten van een grote slang. De suggestie was zo sterk dat we onze lantaarns laag hielden om de richel beter te kunnen bekijken. Tot onze verbazing en vreugde zagen we dat we werkelijk liepen over een perfect fossiel van een enorm reptiel. Verdere inspectie onthulde de aanwezigheid van zes of acht van deze enorme monsters.
Nadat we een paar losse schubben hadden genomen om ze bij beter licht te kunnen bekijken, verlieten we de grot, met het voornemen de volgende dag terug te komen om metingen te verrichten.”

Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, foto Sc. American2

De volgende morgen zijn de Engelsen, met of zonder hun vrouwen terug. Ze richten zich op het grootste fossiel dat gedeeltelijk los ligt van de rest en daardoor makkelijker te onderzoeken is. Het stuk dat ze opmeten is 23 meter. Voor zover ze kunnen zien strekt dat specimen zich zeker nog eens die lengte verder uit, al is het vanwege de in elkaar gekronkelde fossielen moeilijk te bepalen. Het lichaam is 60 cm breed.

“De kop is gedeeltelijk begraven in de wand van de grot en lijkt het zelfde als dat van de Mososaurus camperi.”

Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, Mososaurus
Mososaurus camperi

Poten zijn te zien op vier tot vijf meter van de kop, meldt O’Malley. Hij speculeert verder dat de fossielen pas recent bloot zijn komen te liggen door een overstroming, want de grot is vaker verkend.

“Het is mogelijk dat de dieren vast zijn komen te zitten door een vulkanische eruptie en doodgehongerd zijn. Een punt van bijzonder belang is de gelijkenis van de fossielen met de traditionele Chinese draak.”

Tenslotte vermeldt O’Malley nog dat er een toevloed van toeristen is die allemaal de fossiele draken willen zien, en dat hij bezig is de Chinese autoriteiten te interesseren voor de vondst, zodat ze zullen worden beschermd tegen schade.
Tot zover het oorspronkelijke artikel.

Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, Mamenchisaurus
Mamenchisaurus in een Chinees museum (bron: Wikimedia commons)

Richard Freeman oppert in zijn Dragons – More than a Myth?, dat de fossielen die O’Malley en de consul vonden, van een enorme Chinese Sauropode waren, de Mamenchisaurus.

Ik ben op geen enkele manier deskundig, maar de beschrijving van de kronkels van de fossielen, de afwezigheid in de beschrijving van de ribben van het fossiele karkas en de kop die bij de Sauropode uitzonderlijk klein is en alleen al omdat het een herbivoor was, niet de draakachtige vorm heeft die O’Malley beschrijft, lijkt me deze indentificatie twijfelachtig. Maar wat dan? Een echte Chinese draak?

Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, Loes Modderman, De Chinese draak van Irwin J. O'malley, Richard Freeman
Richard Freeman bij een naga (bron: Wikipedia)

Nick Redfern overweegt die mogelijkheid. Richard Freeman speculeert elders in zijn boek:

“Er is een ongemakkelijke mogelijkheid rond de aard van draken, namelijk dat het echte wezens zijn, niet de producten van onze fantasie maar onafhankelijk en levend in een andere dimensie. Die plek heeft verschillende namen: fairyland, het astrale gebied, het superspectrum, en het ‘goblin universum’. Mogelijk is dat het domein van ongeveer ieder monster, fantoom en vreemde entiteit die ooit is gerapporteerd.”

Freeman heeft een punt. Het is een feit dat veel wonderlijke wezens die volgens wetenschappers niet kunnen bestaan, de neiging hebben in en uit onze realiteit te stappen, te vliegen of wat ze dan ook maar doen.
Maar of dat ook opgaat voor O’Malley’s Draken zullen we nooit weten.

De zwart-wit foto’s zijn uit het oorspronkelijke artikel in de Scientific American van april 1916.

 

 

Loes Modderman
Over Loes Modderman 10 Artikelen
Loes Modderman is geboren en getogen in Amsterdam. De liefde voor boeken, taal en schrijven kreeg ze van huis uit mee. In haar tienerjaren raakte ze geïnteresseerd in wereldculturen, mythologie en religies. Loes werkte vele jaren in de gezondheidszorg en als zelfstandig micro-fotograaf, studeerde Engels en Hebreeuws. Ze schreef de boeken 'Dubbelklik' en 'Bergen stenen, korrels zand en publiceert tevens op haar eigen website scienceart.nl. Modderman is medewerkster van magazine Bres, dat het kompas richt op universele spiritualiteit.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*