Een avontuur in Cambodja (2, slot)

Het Cardamom gebergte en Osoam Community Centre

Na een lange reis over het platteland van Cambodja, vanuit Banlung via Phnom Penh, arriveer ik in Pursat in het westen, aan de voet van het Cardamom gebergte. Twee dagen van tevoren  had ik contact gehad met Mr. Lim van het Osoam Community Centre. Een gemeenschap bestaande uit vier dorpen met 327 families, hooggelegen in één van de meest afgelegen gebieden van Cambodja. Als reactie op de groeiende dreiging van illegale houtkap en stroperij, ondersteunt dit eco-toeristische project de bewoners met onderwijs en een duurzame bron van inkomsten.

Pursat is een plek waar niet veel reizigers komen. Je hebt hier eigenlijk niet veel te zoeken. Ik moet dus op advies van Lim naar de Psar Chat, de centrale markt om van daaruit een gedeelde taxi te nemen naar Pramaoy. Wat mij altijd zo opviel aan Cambodja was de vriendelijkheid van de mensen en de bereidheid om een ander te helpen. Dit is in Pursat wel anders, niemand spreekt Engels en wil helpen. Dat maakt het er allemaal niet makkelijker op. Later bij navraag krijg ik het antwoord dat het grootste gedeelte van de bevolking uit moslims bestaat en dat ze niet veel ophebben met toeristen.

Khmer Rouge

Nog maar een telefoontje naar Mr. Lim. Na lang zeulen met mijn mobiel is er eindelijk iemand bereid om met hem te spreken. Zodat duidelijk kon worden gemaakt wie ik ben, wat mijn bedoelingen zijn en waar ik naar toe moet. Met een gedeelde taxi dus naar Pramaoy in het district Veal Veang dus, waar tot laat in de jaren ’90 het laatste bolwerk van de Khmer Rouge zat.

Bart Kwantes, Cardamom, Avonuur Cambodja
Bart onderweg naar Osoam

Ik word door twee onvriendelijk mensen in een auto gezet, op de achterbank, mijn backpack in de kofferbak. De voorstoelen staan in het standje relaxed en een tv-schermpje, bevestigd aan de binnenspiegel, vertoont een film met Vin Diesel, The Fast and the Furious,  inclusief keiharde opgefokte filmmuziek. Is dit de voorbode van mijn avontuur? Het voelt niet goed, de tijd verstrijkt en er gebeurt niets terwijl mijn gevoel van onbehagen steeds groter wordt. Toch maar uitstappen dan en net doen of ik foto’s maak van de omgeving, terwijl ik ongemerkt foto’s maakte van de auto en de kentekenplaat. Tsja, je weet nooit waar je teruggevonden kan worden.

Cardamom gebergte

Ik sta op het punt mijn reis naar Osoam af te blazen als er een vrouw instapt. Even later rijden we weg. De rit gaat eerst door Pursat en haar buitenwijken. Ik kan Pramaoy niet vinden op mijn routeplanner omdat ik de spelling verkeerd heb. Mijn angstgevoelens blijken echter ongegrond. De taxi raakt steeds voller, vier mensen op de voorstoelen plus de chauffeur en een stuk of vier inclusief mezelf op de achterbank. Uiteindelijk arriveren we na een helse opgekropte rit van een paar uur in Pramaoy waar Lim mij staat op te wachten. De weg naar zijn centrum  hoog in het Cardamom gebergte moet echter nog beginnen.

Gemeenschapsgevoel

We stappen in een 4WD, de weg gaat omhoog naar 1750 meter door modder, verraderlijke geulen en vrijwel onbegaanbare diepe paden. We raken vast en er is geen doorkomen meer aan, ondanks de sublieme vaardigheden van de chauffeur die dit dagelijks doet. Waarom kiezen mensen ervoor om op zo’n afgelegen plek te gaan wonen, vraag ik mezelf af en het antwoord krijg ik snel. Sterk gemeenschapsgevoel. Inmiddels staan meerdere wagens compleet vast, maar één ding is duidelijk, iedereen gaat vandaag boven komen of niemand. Lim vertelt mij dat het niet de eerste keer zou zijn dat reizigers moeten overnachten in een 4WD, in een gebied waar de Nevelpanter nog steeds in het wild voorkomt. Uren later dan gepland komen we aan in Osoam, de plek die hoog op mijn verlanglijstje staat.

Osoam

Veel reizigers weten Osoam niet te vinden. Het ligt zo afgelegen en de route is niet voor iedereen weggelegd. De bewoners echter kunnen extra inkomen uit toerisme goed gebruiken. Lim wil bovendien buitenlanders kennis laten maken met het leven in een Chorng-dorpje, diep in de jungle van het Cardamom gebergte. Dit is zo’n ervaring! Lim is zeer actief in bewustmaken van de dorpsgemeenschap om af te zien van illegale houtkap en stroperij en over te gaan naar andere inkomensbronnen, zoals landbouw en toerisme. Vorig jaar wisten niet meer dan 200 reizigers dit dorp te vinden. Te ver, te afgelegen, maar zo authentiek. Er is geld nodig, hij is bezig met een schooltje waarvan nu slechts de houten fundering ligt. Geen muren, geen dak, geen schoolbanken, dus ook nog geen scholieren.

Motörhead

Ik schrijf in mijn reisdagboek. Een Khmer-man zit naast mij, met een beenprothese. Op  mijn vraag hoe dit zo is gekomen zegt hij; Vietnam, landmijn tijdens de periode van de Khmer Rouge. En ik denk aan de gesprekken die ik met Sokal had in het Virachey National Park over die periode. En over het feit dat het Pol Pot zijn intentie niet was om zijn eigen land te vernietigen maar slechts Zuid-Vietnam te heroveren. Want ooit was dat van Cambodja, wordt mij verteld.

Tijdens een van mijn laatste dagen leer ik op een avond een Engelsman uit London kennen, die hoog in het Cardamom gebergte een offroad-motorverhuurbedrijf heeft. Hij blijkt road- en tourmanager te zijn geweest van bands als The Pogues, The Cure en nog wat grote namen uit de muziekindustrie. Of hij bijvoorbeeld Lemmy Kilmister heeft gekend, de frontman en oprichter van Motörhead? Ja tuurlijk, krijg ik als antwoord. Proost. De volgende dag neem ik afscheid van Lim en vervolg mijn avontuur.

 

Bart Kwantes, Cardamom, Avonuur Cambodja I do not travel, I am making adventures.

 

Meer info over Osoam: Osoam weekly

Foto’s: ©Bart Kwantes

Ontdekkingsreiziger Bart Kwantes (54) is gek op Cambodja. Hij is beheerder van de Facebookgroep Inside Cambodia.

 

 

 

 

 

 

Bart Kwantes
Over Bart Kwantes 2 Artikelen
Bart Kwantes voelt zich wereldreiziger en is weg van Cambodja. Hij is beheerder van Facebookgroep Inside Cambodia

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*