De brommers van Vietnam: je raakt er nooit op uitgekeken

Rob Verschuren, Vietnam, BrommersVader, moeder en drie kleuters, vier tienermeisjes met acht benen die alle kanten op steken, een compleet bamboebos, zes kratten bier, twee dozijn levende eenden, een dood varken, metershoge glazen ruiten, tweepersoons matrassen, koelkasten en wasmachines… alles reist per brommer, motor of scooter in Vietnam.

Er zijn meer dan 30 miljoen gemotoriseerde tweewielers in het land. Dat is een op elke drie inwoners. En het lijkt wel of ze allemaal tegelijk op de weg zijn. Een van de redenen voor deze drukte is de Vietnamese obsessie voor verse ingrediënten bij elke maaltijd. Vietnamezen doen niet een keer in de week de grote boodschappen zoals de meeste Nederlandse gezinnen. Groenten en fruit moeten vers geplukt zijn, vis vers gevangen en vlees vers geslacht of, zo mogelijk, nog levend. Vandaar het constante af en aan rijden naar de markt.

De brommer is het transportmiddel bij uitstek om gauw even een krop sla en twee ons garnalen te halen. Geen huishouden kan zonder. Daarentegen heeft Vietnam relatief heel weinig auto’s. Dat is een situatie die de komende decennia gaat veranderen. Niet alleen door de groeiende welvaart, maar ook door de regeringspolitiek. Er wordt hard gewerkt aan het ontwikkelen van een betere infrastructuur voor auto’s (de Vietnamese wegen zijn nu allerminst op auto’s berekend) en de afgifte van nieuwe kentekens voor tweewielers wordt beperkt.

Rob Verschuren, Vietnam, BrommersMaar voor het zover is, valt er nog veel fascinerends te zien op de weg. Als je tenminste een veilige plek hebt gevonden om toe te kijken. Het meest opmerkelijke is dat het verkeer – dat nog het meest weg heeft van een verstoord mierennest – zo weinig slachtoffers maakt. Die jonge man daar, op zijn Honda, aan de verkeerde kant van de weg, met zijn mobieltje aan zijn oor en zijn blik op de meisjes op het trottoir, waarom doet niemand daar wat aan?

De reden dat het Vietnamese verkeer ondanks alles redelijke overlevingskansen biedt, is dat de mensen er ontspannen aan deelnemen. Het is geven en nemen en de logica wint het van de verkeersregels. Niemand wijst op zijn voorhoofd of uit hardop zijn visie op de geestelijke gezondheid van andere weggebruikers. Bijna niemand, in ieder geval. Auto’s en bussen rijden op de linkerbaan en als ze rechtsaf willen snijden ze onbekommerd door de verkeersstroom en iedereen knijpt even in de remmen om ze door te laten. Het duurt een tijdje voor je aan het systeem gewend bent, maar het werkt.

Rob Verschuren, Vietnam, BrommersHelmen zijn een ander opmerkelijk verschijnsel in het Vietnamese verkeer. Ze zijn nu een aantal jaren verplicht, maar pas afgelopen jaar werd er serieus werk van gemaakt. Tot nu toe was alles wat je op je hoofd wilde zetten goed. Je ziet legerhelmen, bouwhelmen en waanzinnig goedkope motorhelmen van een criminele kwaliteit. Soms waait er wel eens een van het hoofd van een bestuurder. Als je zo’n helm uit elkaar ziet spatten wanneer hij het asfalt raakt, ben je blij dat je hoofd er niet in zit.

De overheid had al verordonneerd dat alleen goedgekeurde helmen gedragen mogen worden en – raar, maar waar – dat ook kleine kinderen een helm moeten dragen op de brommer. Dat werd tot voor kort niet nodig geacht. Ook op een elektrische fiets schijnt een helm nu verplicht te zijn. De invoering en handhaving van deze maatregelen is natuurlijk weer een heel andere uitdaging voor de Vietnamese overheid.

Laat dit alles je niet afschrikken om zelf een brommer te huren, mocht je plannen hebben om Vietnam te bezoeken. Officieel heb je een Vietnamees rijbewijs nodig, maar de politie vindt het erg lastig om buitenlanders te bekeuren. Als je, om wat voor reden ook, toch wordt aangehouden, laat dan duidelijk merken dat je geen idee hebt waarover het gaat en geen woord Vietnamees spreekt.

Tien tegen één dat je met een vermoeid handgebaar wordt gemaand door te rijden.

 

©Rob Verschuren. (Januari 2014 gepubliceerd bij De Aziatische Tijger)

Rob Verschuren
Over Rob Verschuren 47 Artikelen
Een half leven lang op weg naar het Zuiden, heeft Rob Verschuren via België, Frankrijk en India in 2009 Nha Trang, Vietnam bereikt. Nu hoeft hij niet meer verder. In zijn hangmat aan de Zuid-Chinese Zee schrijft hij reclame voor klanten en fictie voor zijn plezier.