Boeddhisme en Business

In een artikel van Bert Vos op Nos Net was te lezen dat boeddhistische monniken en leraren in Nederland zich de afgelopen decennia schuldig gemaakt aan seksueel misbruik van leerlingen. Het ging hierbij zowel over mannen als vrouwen. In enkele gevallen waren de slachtoffers minderjarig. Er waren volgens zijn reportage misbruikaffaires in onder meer Waalwijk, Middelburg en Makkinga (Friesland).

Over het misbruik was in sommige gevallen tientallen jaren gezwegen. Maar nu komen de slachtoffers van misbruik door boeddhistische leiders  blijkbaar met hun verhaal naar buiten.

Toen ik dit las, gingen mijn gedachten terug naar de jaren 80. Op een herfstige middag bezocht ik eens de Thaise tempel in Waalwijk, toen nog niet lang daarvoor ondergebracht in een rijtjeshuis in een woonwijk. Boven woonden de monniken, een drietal in die tijd, en overgekomen uit Thailand. In de huiskamer was de Viharn, waar het grote Boeddhabeeld stond.

Toen ik er binnenstapte, zaten twee monniken in een hoekje met elkaar in het Thais te praten, onbewust van het feit dat ik hun conversatie kon volgen. Ze hadden een aantal kleine bronzen Boeddhabeeldjes voor zich staan, die je indertijd (en nog wel) voor enkele luttele euro’s op de weekend markt in Bangkok koopt.

Naar uit het gesprek bleek, gingen ze die beeldjes in Duitsland inzegenen en verhandelen op de een of andere Boeddhistische bijeenkomst.  ‘Ze brengen daar vast wel vast wel 2000 DM op’, zei de een.  ‘Nee’, zei de ander, ‘we vragen er minstens 2500 DM voor.’ Blijkbaar hadden ze een lucratief handeltje ontdekt.

Jaren later raakte ik bevriend met een Thaise abt in een tempel in Noord-Thailand. Hij was pas op latere leeftijd toegetreden tot de monnikorde; pas nadat zijn vrouw waar hij een zeven kinderen bij had, overleden was.

We raakten intiem en hij vertelde me over een van zijn schoonzoons. Die had een broer, een hoogeplaatste militair waar de schoonzoon zaken mee deed. Verder had hij goede connecties in de VS, waar ook enkele Thaise tempels zijn en in het bestuur van de Sangha in Bangkok.

‘Ik kan er voor zorgen’, had de schoonzoon tegen de abt gerzegd, ‘dat je in de VS in een van de Thaise tempels wordt geplaatst. Dat geeft je de gelegenheid om aardig wat geld over te maken naar je kinderen in Thailand.’

Om als monnik in een buitenlandse Thaise tempel te worden geplaatst is blijkbaar een begeerde post. Of misschien moet een monnik, net als bij de Thaise politie, zich er wel inkopen.

De abt was er niet op ingegaan. ‘Van het boeddhisme heeft mijn schoonzoon niet zoveel begrepen’, verzuchtte de abt. Waarschijnlijk niet als enige. Voorbeelden van ongegeneerd geld verdienen door tempels en Thaise monniken zijn  er volop te vinden in dit land.

Ik hoor het verschillende mensen al zeggen: in het christendom is dat heus niet anders en dat klopt helemaal. Maar je wast de ene onrechtmatigheid niet weg door op een andere te wijzen.   Voorlopig is boeddhisme en business in Thailand tot een goedklinkende alliteratie samen te voegen.

Antonin Cee
Over Antonin Cee 118 Artikelen
Antonin Cee woont sinds eind jaren tachtig in Chiangmai en voert themareizen uit. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Montpellier in Frankrijk en werkte enige tijd als redacteur bij The Nation in Bangkok. Ook schreef hij artikelen voor verschillende Nederlandse, Belgische en Engelstalige magazines. Met zijn dertienjarige dochter vormt hij een eenoudergezin en brengt elk jaar enige tijd door in Zuid-Frankrijk. Hij publiceerde een bundel met verhalen uit Thailand getiteld ‘Tussen Eigen en Ander’, dat per internet te bestellen is bij www.freemusketeers.nl en in Thailand via tusseneigenenander@hotmail.com. Eveneens verkrijgbaar in de Nederlandse en Belgische boekhandel (ter besparing van verzendkosten).

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*