Blazing blazers aan de Maasoever

Het is ook allemaal de schuld van het etablissement,’ zei ik.
‘Establisment,’ klonk het in koor.
‘Ja ja, natuurlijk, establisment. Dat bedoel ik.’
Het koortje blauwe Blazers bekeek mij als de goedwillende arbeider die ook zijn zegje wilde doen en was net willig genoeg om de arbeider in zijn taalgebruik te verbeteren zonder dat hij ook maar op enige manier een kans maakte zich bij hen aan te sluiten.
Ik trakteerde op bier. Dat hielp. Het voorkwam een ongeïnteresseerd wegdraaien zodat ik nog wat fouts kon zeggen en hun correctie afwachten.
Schot voor open doel. Dat sommigen van hen al de skibox op het dak van hun auto hadden gemonteerd.
‘Ik heb trouwens laatst ook een imperium op het dak van mijn auto laten zetten.’
‘Imperiaal,’ klonk het.
Heerlijk. Ik genoot met volle teugen.
‘O, is het imperiaal. Nou ja, zo’n ding dus.’

Bij ‘lekkere wijven’, het logisch volgende gesprekspunt, deed het er niet veel toe uit welk nest die kwamen. kwamen. Cup C, daar ging het om.
‘Wie wil er nog bier?’
‘Waar zijn al die wijven vanavond?’

Bert van Balen, Blazing Blazers, Rotterdam

Locus: veel bier, weinig wijven
Foto FB Locu
s

‘Vat geen kou boy’s,’ riep ik nog toen zij besloten het donkerbruine cafe te verruilen voor Locus Publicus.
‘Loop je mee,’ vroeg er een.
Oké,’ zei ik en volgende de groep, de straat overstekend, de dijk naar beneden aflopend richting Locus.
Zeg wat voor werk doe jij eigenlijk,’ vroeg er een terwijl wij liepen.
‘Chef oliepeil,’ gaf ik als antwoord.
‘Chef wat!?’ vroeg hij.
‘Chef oliepeil,’ antwoordde ik nogmaals.
Hij barste in lachen uit. ‘Loop jij hier nou een beetje de boel te belazeren,’ vroeg hij.
‘Wat bedoel je,’ vroeg ik nog geen zin hebbend in een bekentenis.
‘Chef oliepeil? Waar slaat dat nou op?’
‘Nou ja, zoiets van vader op zoon. Mijn opa was het al, daarna mijn vader en nu ik. Mooi beroep. Je moet er wel verstand van hebben natuurlijk, niet iets wat je zomaar van de een op de andere dag wordt, maar ik heb een goeie opleiding gehad.’
Hij staarde mij aan alsof ik een Alien was, zojuist geland op een vreemde planeet.
‘Weet je wat hij doet?’ Hij had zich naar de andere blauwe Blazers gekeerd om kond te doen van zijn ontdekking. ‘We hebben hier te maken met een chef oliepeil.’
‘Een chef wat!?’ werd er gevraagd.
‘Een chef oliepeil,’ zei hij nogmaals. ‘Een vader op zoon beroep.’
De hele groep schoot in de lach. Luidt, zoals dat hoort bij blauwe Blazers met clubdas.
‘Nou, ik heb weleens gehoord van roompotje peilen, maar nog nooit van een chef oliepeil. Tenzij hij chef roompotje bedoeld,’ zei er een. De hele groep liet weer een lachsalvo horen terwijl zij als ware habitués Locus Publicus binnenliepen. Andere bezoekers van het cafe keken in onze richting. Ook Blazers met clubdas, lekkere wijven afwezig.

Ben jij soms broker, vroeg een van de blazers. Hij stelde zich voor als Hans van Reeuwijk,’ en stak zijn hand uit om de mijne te schudden.
‘De mijne is Robert Shell,’ zei ik terwijl ik ‘m een stevige handdruk terug gaf.
Weer die grote ogen van ongeloof.
‘Zullen we er nog een nemen,’ zei ik. ‘One for the road. Voor mij dan. Mijn chauffeur staat namelijk al een poosje op mij te wachten,’ en ik wees naar een voor mij volkomen onbekend persoon bij de deuropening die gelukkig genoeg met een glas Jus d’ Orange in zijn handen stond. Precies het type wat een privé chauffeur zou kunnen zijn.
‘Moet je alweer weg dan,’ vroeg mijn nieuwe vriend.
‘Ja jo, ik heb nou eenmaal geen negen tot vijf baan.’
‘O jammer. We gaan zo nog ergens eten. Indisch. In een huiskamerrestaurant. Hier vlakbij.’
‘O, nou dat klinkt goed. Wacht even, dan stuur ik mijn chauffeur naar huis.’
Zijn ogen priemde in mijn rug toen ik naar de uitgang liep. Voor mijn gefantaseerde chauffeur bleef ik even staan.
‘Heb jij een auto?’ vroeg ik.
Ja,’ zei hij.
‘Wat voor een?’
‘Een Golf.’
‘Wat voor kleur,’
‘Zwart.’
‘En waar staat ie.’
‘Hier om de hoek.’
‘Dan hebben ze net in jouw wagen ingebroken. Er staat tenminste een zwarte golf met een ingeslagen zijruit.’
En weg was mijn chauffeur.
‘Zullen we,’ zei ik tegen Blazer. ‘Ik heb honger.’

Bert van Balen, Blazing BLazers, Rotterdam

Ballencircujit Westzeedijk, jaren zestig
Pinterest

In het huiskamerrestaurant verscheen een complete Indische rijsttafel waarbij de meeste groentegerechten naar de zijkant werden verschoven en de aanval geopend op de vleesgerechten en vooral de uitgebakken spek.
‘Ken je de Indische keuken?’ vroeg Hans van Reeuwijk die naast mij plaats had genomen.
‘Tuurlijk,’ antwoordde ik, ‘als geen ander, en verslikte mij in een pepertje verstopt in de Rendang die daar naar mijn mening niet in thuis hoorde.
‘Wij hebben veel gereisd. De familie bedoel ik. Wij hebben enige tijd zelfs in Djakarta doorgebracht. Om olie te peilen. Tenminste, mijn vader. En ook veel in andere landen geweest. Om dezelfde reden.’
‘Ah,’ zei Hans, ‘en toen is je Nederlands wat vergaan.’
‘Hoe bedoel je.’
‘Nou ja, toen wij je net leerden kennen, aan de overkant, had je nogal vreemde uitdrukkingen. Ik bedoel, imperium als het een imperiaal moet zijn enzo.’
‘O dat. Tja, het zou kunnen. Maar zo te zien heb ik nu nieuwe vrienden die mij corrigeren.’
‘Zeker, zeker,’ zei Hans. ‘En als ik vragen mag, zoeken jullie nog mensen. Op kantoor bedoel ik. Ik ben zojuist afgestudeerd. Als econoom.’
Ondertussen was de rijsttafel wel opgevroten, werd er spekkoek gebracht met koffie, zat een van de Blazers papieren servetjes in brand te steken en rookte anderen sigaren. Tijd om af te rekenen. ‘Heren,’ zei ik, ‘het was mij zeer aangenaam met jullie kennis gemaakt te hebben en ik hoop jullie snel weer te zien. Maar ik moet nu echt gaan.’
‘Ga je goed chef,’ riepen zij in koor.
‘Robert Shell,’ corrigeerde Hans van Reeuwijk. ‘Hij is een Shell.’
‘Shell is een merknaam Hans,’ zei een slimmerik, ‘Geen familienaam.’
Hierna leek zich een felle discussie te ontwikkelen of dit wel of niet waar was.

Weg was ik.

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

2 Reacties

  1. echt een briljantje Robert !

  2. Verrekkes goed en sappig verhaal Robert !!

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)