Beste buren (6). English rules the world

English rules the world, maar niet overal en in gelijke mate. Elke reiziger weet dit, en het is nu in cijfers bevestigd door het onderzoek van English First in landen waar Engels niet de eerste taal is.

De Education First (EF) 2017 English Proficiency Index (1) laat grote verschillen zien binnen de regio Zuidoost Azië. Hoe staan de landen van ASEAN er onderling voor en tussen de 80 onderzochte landen(2) in de wereld?

Singapore 5
Maleisië 13
Filippijnen 15
Vietnam 34
Indonesië 39
Thailand 53
Cambodja 77
Laos 80

Deze index meet de kennis van volwassenen die hun Engels via cursussen van de wereldwijde onderwijsorganisatie English First (EF) gaan verbeteren. De rangordecijfers hierboven kunnen daardoor enigszins afwijken van die bij bv. scholieren/studenten of bij de bevolking at large (sorry, taalpuristen). Ook blijkt de index niet geheel stabiel door de jaren heen. Toch wordt er internationaal waarde aan gehecht omdat het om een langlopend world-wide (sorry again) onderzoek gaat waar nationale onderwijsministeries geen invloed op hebben.

, Beste Buren, English, Gemeenschappelijke taal
Wereldtaal…. Foto Women of China

Relatie met economie en historie

In de discussie van de onderzoeksresultaten van EF per land wordt de nadruk sterk gelegd op harde en meetbare factoren die het niveau van het Engels beïnvloeden zoals: welvaartsniveau, onderwijsbudget, investeringen, technologie, innovatie, handel, enz. Sturende gedachte is dat het Engels een belangrijke factor is in de economische ontwikkeling.

Mij valt, met een blik naar het verleden, op dat de bovenste drie plaatsen (Myanmar deed niet mee) bezet worden door landen die ooit bestuurd werden door de Engelstalige landen Groot Brittannië en de Verenigde  Staten. Heeft het koloniale verleden een linguïstisch voordeel op de lange duur meegebracht?

Wat niet wordt meegewogen

Verder valt me op dat moeilijk kwantificeerbare, culturele en niet-economische factoren in deze discussie nauwelijks meespelen. Begrijpelijk want ze zijn beleidsmatig moeilijk te beïnvloeden en daarnaast vaak politiek omstreden.

Alex Ouddiep, Beste Buren, English, Gemeenschappelijke taal
The English teacher….
Foto Shutterstock

Ik noem hier, zonder uitwerking:
-Heeft het Engels in het onderwijs wel het gewicht dat naar buiten toe wordt voorgegeven?
-Wat is de plaats van de eigen taal voor zover die wordt verbonden met de nationale identiteit, ten opzichte van de het Engels dat het voertuig is van de globalisering?
-Is Engels niet vaak pas derde of vierde taal i.p.v. tweede?
-Zijn er regionale talen van waaruit het Engels gemakkelijker of juist moeilijker te leren is?
-Wat is de motivatie om degelijk Engels te leren voor mensen in hun lokale situatie?

Deze reële vragen samengevat in de woorden van één sceptische Thai:
“Waarom zou ik zoveel moeite doen? Ik zit in de motorbranche. Voor Japans ligt het misschien anders. Niemand hier spreekt immers Engels. Zelfs de onderwijzers niet.  Voor ons Thais is het ook te moeilijk. En op de tv hoorde ik een minister nog zeggen: Onze studenten moeten goed Engels leren. Maar ze moeten natuurlijk wel Thais blijven!’

Maleis makkelijker dan English

Binnen ASEAN is Engels de taal die enigszins gemeenschappelijk is. Er is geen alternatief. Jammer voor het Maleis, dat al eeuwen lingua franca is in de regio en (tweede) moedertaal van de helft van de bevolking van ASEAN: Maleisië, Singapore en Indonesië. In het laatste land heet het Bahasa Indonesia dat van de taal van Maleisië even weinig afwijkt als Vlaams van Hollands.

Het is een heel gemakkelijk te leren taal, praktisch en eenvoudig, met een simpele grammatica en allereenvoudigste uitspraak. Iedereen die Maleis naast een andere taal in de regio heeft geleerd zal dit bevestigen. Als wereldtaal zou het uiterst geschikt zijn, maar zover zal het nooit komen want het Engels zal die positie nooit hoeven opgeven.

(1) https://www.ef.com/epi/
(2) Nederland komt als eerste uit de bus, dit terzijde.

1 Comment

  1. Op mijn allereerste vergadering als consultant met de ASEAN-landen vroeg ik aan de vertegenwoordigers van die landen wat hun ‘werktaal’ in hun onderlinge contacten was. ‘Broken English’, was het met een brede grijns gegeven antwoord van een lid van de Singaporese delegatie………….. In de loop der tijd bleek dat zelfs die classificatie aan de optimistische kant was. Veel van de deelnemers begrepen en spraken onvoldoende Engels om vragen en problemen terplekke te beantwoorden/op te lossen, met misverstanden en vertragingen als gevolg. Geen enkel land is/was bereid om één van de talen van de 10 ASEAN-lidstaten als gezamenlijke taal te aanvaarden, dus het ‘neutrale’ Engels was het voor iedereen aanvaardbare compromis.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.