Bert’s briljantjes. Terras

Wat aluminium tafels en plastic stoelen beschermd onder wat parasols zijn de laatste weken niet meer van hun plaats geweest. Het is volop zomer in Holland. Tegen het middaguur wordt het terras schuin onder mijn Rotterdamse appartement bezet door grijs gepermanent haar met naast zich de rollator of dan toch krukken. Soms zitten er ook wat mannen tussen, maar zij zijn altijd in de minderheid. Dit spijt de dames. Met mannen kun je lachen. Je kunt ze uitdagen met seksueel getinte opmerkingen. De hoge leeftijd speelt geen rol. De essentie van ons bestaan blijft. Ook al is de leeftijd er niet meer naar nog te consumeren. Het is net als wat wij uiteindelijk ervaren: het laatste dat sterft is de hoop. Wat waarschijnlijk de aanleiding is tot het waanidee dat er zoiets zou bestaan als reïncarnatie.Bert van Balen, Berts Nriljantje. Logopic

Foto homepage dame met humor: Pinterest

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

Eén reactie

  1. touchee
    Het laatste wat sterft is het chagrijn.
    Chagrijn een kumulatie van elke dag een beetje gif, opgeslagen, onverteerd.
    Het wil maar niet los komen, maar moet toch gaan. Dan maar naar buiten als giftig kommentaar. Snedig gezegd, zegt men, maar ze wenden zich af. Geef mij portie aan Fikkie, ik zit al vol.

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)