Bert’s briljantjes. Solliciteren

Solliciteren aan het begin van de jaren zeventig was niet zo eenvoudig. Je uiterlijk speelde een belangrijke rol en had je een baard zoals ik, werd er onmiddellijk gevraagd het ding af te scheren. Maar ja, een zeeman zonder baard is geen goeie zeeman. Inmiddels was ik zeezeiler geworden. Gevraagd om als bemanning aan te monsteren op diverse jachten die hun ligplaats hadden in Bruinisse, had ik ontdekt dat zeezeilen het ultieme zeilen is. Toch voldeed ik bij de sollicitatie aan de vraag met het idee dat als ik eenmaal binnen was zo’n ding vanzelf weer aangroeit.

Bert van Balen, Briljantje, Baard

Ik werd aangenomen en reed de directie naar Amsterdam, Utrecht of naar Brussel waar zij vergaderingen bijwoonden en ik me een fors aantal uren maar moest zien te vermaken. En dit ging prima, in steden als Amsterdam en Brussel. Zeker in Brussel want dan ben je toch in het buitenland waar alles beter is. Vooral het eten. Bert van Balen, Berts Nriljantje. Logopic

Over Bert van Balen 452 Artikelen
Bert van Balen (1944) verblijft sinds tien jaar vrij regelmatig in Thailand. Met name in Chiang Mai. Als autodidact leerde hij zijn hobby fotografie op jonge leeftijd te verheffen naar beroep, was hiernaast ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek, nooit getrouwd maar een flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*