Bert’s briljantjes. NSB’er

Tussen slaap en bewustzijn wandel ik over de groene fairway met naast mij een caddie. Zij is een meisje gekleed in getailleerd lichtblauw uniform, bijbehorende hoed en een witte handdoek die haar gezicht beschermt tegen het felle zonlicht. Tegenover mij ligt een man die telkens mijn droombeeld verstoort met zijn kletspraat tegen de hoofdzuster die een leerling verpleegkundige moet leren hoe iets wel en vooral hoe iets niet moet. ‘Ze moet nog veel leren he,’ slijmt de man tegen de hoofdzuster. Vuile NSB’er denk ik en bekijk het meisje in haar witte outfit. Zij straalt van onschuld. Ik geef haar een knipoog. Hierna keer ik terug in mijn dromen over betere tijden. Tussen slaap en waken ontdek ik een caleidoscoop van kleuren die mij weg voert uit m’n herinneringen en verbaasd volg ik de regenboog met in het midden een fel wit licht. Het roept mij. En ik wil niet. Nog steeds niet.

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

Eén reactie

  1. Goed gedaan Bert.
    NSB’ers dienen bestreden te worden, hoe en waar dan ook. Al was het maar omdat hij je droombeelden verstoort.

    Lieven Kattestaart

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)