Bert’s briljantjes. Nouveau riche

Wat ik mij nog herinner is dat ik na weken weer terug was in New York. Weer intrek had genomen in het Marriott’s ter voorbereiding van mijn terugvlucht naar Holland. Ik kreeg in het hotel telefoon uit Rotterdam. Er was een nieuw project aangekocht en of ik dat, nu ik toch in de States verbleef,  misschien nog even mee kon nemen. In Los Angeles. Zes uur vliegen. Twee dagen daar en weer zes uur terugvliegen. Dit geintje herhaalde zich nog tweemaal. Een keer naar Atlanta en een keer naar Boston. Ik was kapot. Uitgewoond. Van Amerika zelf zag ik niets. Ja, vanuit de lucht. Mensen leerde ik niet kennen. Ook al had je ’s avonds gedineerd met de manager van zo’n project, de volgende dag als je de man weer ontmoette moest je jezelf opnieuw voorstellen. Ik spuugde op het land. Ergerde mij kapot aan de hoeveelheden die je bij een maaltijd voorgeschoteld kreeg. Ik wilde naar huis! Ver weg van de nouveau riche, terug naar het oude geld.Bert van Balen, Berts Nriljantje. Logopic

Foto tegel: Lookbook 

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

Eén reactie

  1. Haha Bert,
    Herkernbaar. Maar je leert in het buitenland het binnenland waarderen.
    Groetjes,
    Leo.

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)