Bert’s briljantjes. Morfine

Bert van Balen, Briljantje, Morfine, Hospice
Swingen met goud van oud

In een lade van mijn dressoir vond ik zowaar een oude iPod. Ik was even terug in mijn appartement om belangstellenden te begeleiden wat zij allemaal aan meubilair weg konden halen. Ik keek wat lades na, vond het ding en het werkte nog ontdekte ik toen ik er koptelefoon op aansloot. Muziek uit de jaren zestig- zeventig. Swingend zit ik nu in mijn rolstoel in de tuin van het hospice en wordt wat meewarig bekeken door medebewoners. Een ouwe vent die zijn bovenlichaam beweegt op de klanken van de Rolling Stones, de Kinks en nog meer ouwe knakkers van voorheen.

Er stroomt energie door mijn lijf. Energie die niet alleen komt van de muziek, maar zeker en vooral van de morfine die ik sinds kort krijg toegediend. Geen pijn meer. Heerlijk. Geen sombere gedachtes. Het is verdwenen met de bittere vloeistof die ik kreeg aangeboden door de arts. Ooit kreeg ik morfine in het RAM hospital in Chiang Mai vanwege een longembolie. Ik vond het toen al geweldig spul. En nu nog veel meer, na weken van pijn lijden en verzamelen van sombere gedachtes. Lamgeslagen lag ik maar op bed. Niet meer in staat om wat dan ook te doen.

Bert van Balen, Briljantje, Morfine, Hospice
… science fiction voor jong en oud, met dank aan NOS-jeugdjournaal…

Tja, wel nog even gekeken en geluisterd naar de troonrede. Vond deze zo ongeveer de meest gewaagde science fiction van het afgelopen decennium. Weinig boeiend trouwens omdat het mijn toekomst verder niet zal beïnvloeden.

‘Uw leverfunctie loopt verder terug,’ zei de arts. Als dit erger wordt kan ik in een coma terecht komen weet ik. Vrolijk hierop vooruitlopend bekeek ik nogmaals of ik geen rommel achterlaat op het moment dat ik niet meer aanspreekbaar ben. Met J. – mijn steun en toeverlaat – besprak ik haar advies zelf in contact te gaan met een uitvaartcentrum en dit niet over te laten aan de verzekering. Zo’n uitvaartcentrum kan je vertellen wat je wel en niet wilt. Alsof het mij nog boeit hoe mijn begrafenis er uit moet komen te zien. Waar en hoe. Dood is dood en ik neem aan dat ik er geen weet van zal hebben wie er komt opdagen om de laatste groet te brengen.

Ik denk liever aan de tijd dat ik swingend achter het stuur van mijn auto de wegen in- en rondom Chiang Mai teisterde. Die zelfde iPod aangesloten op de autoradio. Mijn speeltje naast mij, ze klapt in haar handen, moedigt mij aan de popstar uit te hangen. Mooie tijden met nog volop energie.

Laten het een paar dagen zijn, maar laat mij diezelfde energie weer even voelen. Weliswaar gekluisterd aan de rolstoel, maar met veel meer positieve gedachtes dan voorheen. Waaronder: Hoera, ik ga binnenkort dood.

Bert van Balen, Briljantje, Morfine, Hospice

Bert van Balen, Bert's Briljantjes. Logopic

Bert van Balen
Over Bert van Balen 453 Artikelen
†Bert van Balen (20 juni 1945 - 26 oktober 2018) verbleef een decennium lang regelmatig in Thailand, vooral in Chiang Mai. Bert leerde als autodidact van zijn hobby fotografie zijn beroep te maken. HIj was ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek en flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com

5 Comments

  1. Bert, ik geniet van ieder stukje wat je schrijft.
    Erg goed dat je nog kracht vind om dit te doen !!!
    Iedere zondag ochtend kijk ik of er nog nieuwe “briljantjes” zijn gepubliceerd.
    Bedankt en heel veel sterkte !!!
    Tim

  2. Bij een briljant wordt de diamantsteen zo geslepen dat het binnenvallend licht optimaal door de vele facetten wordt gereflecteerd. Het licht weerkaatst in wonderlijke spectrale kleuren.
    Dat zijn je ‘briljantjes’, Bert: het licht van je geest dat zich in de vele verhaaltjes van jouw hand in al zijn facetten laat bewonderen.
    En dat is toch iets, wat nog een tijdlang via het mammoetgeheugen van Trefpunt Azië zal blijven doorleven. Het worden sporen, Bert. Van jou.
    Is er iets spannenders dan op sporen uitkomen… Ze zetten de geest van een ander alweer aan het werk. Als je lichaam dan niet langer op reis wil blijven, je geest zal nog een tijd doorgaan. Willen of niet!

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*