Bert’s briljantjes. Keu

‘Zo, gaat u biljarten,’ vroeg ik geheel overbodig aan de man die bij mij in de lift stond met een keu. ‘Nee, vissen,’ antwoordde hij gevat en dit beviel mij wel. ‘Biljart u ook,’ vroeg hij. ‘Nou nee. Vroeger wel eens, maar ik kan er niks van’. Automatisch dacht ik terug waar ik voor het laatst een keu in mijn handen heb gehad. Dat moet in Chiang Mai geweest zijn. In een van die kroegen waar Thaise schoonheden je verleiden een potje poolbiljart te spelen. Vooruit, want ik was vooral geïnteresseerd hoe zij over het biljart heen hangend in een voor mij onmogelijke sensuele houding de bal een knal voor zijn kop gaven. En zoiets kan je niet verwachten hier in huize dementia waar overigens alleen heren het groene laken teisteren. Ik sloeg dan ook vriendelijk zijn aanbod af om een potje mee te spelen.Bert van Balen, Berts Nriljantje. Logopic

Bert van Balen
Over Bert van Balen 453 Artikelen
†Bert van Balen (20 juni 1945 - 26 oktober 2018) verbleef een decennium lang regelmatig in Thailand, vooral in Chiang Mai. Bert leerde als autodidact van zijn hobby fotografie zijn beroep te maken. HIj was ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek en flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*