Bert’s briljantjes. Jongemannen

Zijn handen waren als kolenschoppen. Hij was bijna twee meter lang, zijn lichaam gespierd en hij had een leuke kop met de bovenlip gesierd door een smal snorretje. Hij had ook een grote bek, nodig om de gasten in zijn cafe – voor zeker zeker tachtig procent studenten van de Erasmus universiteit – in toom te houden. Niemand die het geloofd zou hebben, de uitbater hield niet van vrouwen maar van mannen en het liefst een fors aantal jaren jonger dan hijzelf. Hij biechtte mij dit op toen ik hem meenam voor een weekendje zeilen. Ik was niet onder de indruk, hooguit ietwat verbaasd en verder hadden wij de grootste lol dat weekend. Hij wilde meteen zeiljachtbezitter worden en dat ik hem daarom maar even het zeilen moest leren. Koop een boot en werk je dood, waarschuwde ik hem nog.Bert van Balen, Bert's Briljantjes. Logopic

Bert van Balen
Over Bert van Balen 453 Artikelen
†Bert van Balen (20 juni 1945 - 26 oktober 2018) verbleef een decennium lang regelmatig in Thailand, vooral in Chiang Mai. Bert leerde als autodidact van zijn hobby fotografie zijn beroep te maken. HIj was ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek en flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*