Bert’s briljantjes. Hechting

Het tempo begint er goed in te komen. Vannacht overleed er weer iemand in het hospice. Nog vier te gaan, incluis mijzelf, en alle vrijwilligers kunnen naar huis. De overledene heb ik niet gekend. Vanaf het moment dat ik hier mijn intrede heb gedaan is zij haar kamer niet afgeweest. Op die manier doet het mij ook niets. Niet zoals bij mijn rookmaatje. Hier had ik verdomme een dag last van. Hoe moet dat zijn voor de verzorgende vrijwillers. ‘Je moet goed afstand kunnen houden anders kun je dit werk niet doen,’ zeggen zij. Nu begrijp ik waarom er zoveel vrijwilligers hier rondlopen in wisseldiensten. De kans op hechting wordt kleiner als je telkens wisselt van persoon waar je zorg voor draagt. Het is vervolgens aan mij het contact met hen oppervlakkig te houden. Maar mijn emoties bestrijden dit keer op keer.Bert van Balen, Bert's Briljantjes. Logopic

Foto: SOR hospice De Regenboog, Kralingen 
Bert van Balen
Over Bert van Balen 453 Artikelen
†Bert van Balen (20 juni 1945 - 26 oktober 2018) verbleef een decennium lang regelmatig in Thailand, vooral in Chiang Mai. Bert leerde als autodidact van zijn hobby fotografie zijn beroep te maken. HIj was ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek en flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*