Bert’s briljantjes | Hallucinatie

Mijn hart bleef het keurig doen. Niks snelstromende bergbeek met kristalhelder water. Het was slechts een hallucinatie veroorzaakt door koorts. De huisarts kwam langs en onderzocht mij. Zittend op het randje van mijn bed  moest ik goed inademen en rustig weer uit. Met een stethoscoop luisterde zij naar mijn longen, mijn hart. Allemaal in orde. Liggen. Er werd geklopt en gedaan op mijn buik. Hier zit het meeste ongemak. Hier zitten tumoren. En in mijn lever. Traag groeiende Neuro Endocriene tumoren. Al meer dan dertien jaar. Ik mag dan wel een opgegeven patiënt zijn, echt geloven in de prognose nog slechts drie maanden te hebben doe ik niet. Er is nog iets wat ik dien af te maken. Wat? Geen idee. Waarschijnlijk mijn omgeving vervelen met toch maar net niet dood te gaan.

Bert van Balen, Berts Nriljantje. Logopic

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

2 Reacties

  1. zo is dat, dapper doorploegen de dood duurt zolang dus hij moet maar even wachten ; dat is zolang het te doen is voor je. ik denk -soms- aan je, voor wat het waard is. moet je geen uitgever zoeken voor jouw briljantjes? ik heb dat al eerder gesuggereerd. enfin, grt en ik denk nog terug aan de mooie dagen.

  2. Mij verveeld het niet.

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)