Bert’s brlljantjes. Eeuwigheid

Bert van Balen, Briljantje, Eeuwigheid, Tijd

Opeens kreeg ik koorts. Rillend en schokkend van de kou in bed hier in tropisch Nederland, waar de temperaturen dagelijks hun best doen de dertig graden te bereiken. Ik pakte er zelfs een tweede dekbed bij om het weer warm te krijgen. Na vijftig minuten was de koudegolf voorbij en begon het zweten. Ik trapte de twee dekbedden van mij af. Bloedheet kreeg ik het. Hier kan mijn hart niet tegen, hoopte ik. Het zal stoppen onder dit geweld. Hallo vader, dag moeder, dag broer. Ik zie ze aan de rand van een snel stromende bergbeek met kristalhelder water. ‘Hebben jullie lang moeten wachten? ‘In de eeuwigheid bestaat geen tijd,’ zei mijn vader. De eeuwigheid. Dus er is toch iets en niet stomweg niets. ‘Zullen we?’ vroeg ik. Geconditioneerd altijd ergens naar toe te moeten. Meewarig werd ik bekeken. ‘Wij zijn er al,’ zei mijn vader. ‘Er is verder niets waar we nog naar toe moeten’.

Foto’s: Wanttoknow

Bert van Balen, Berts Nriljantje. Logopic

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

Eén reactie

  1. Wat mooi Bert.
    Groeten uit het door jouw en ook mij, zo geliefde Chiang Mai.

    Berthy

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)