Bert’s briljantjes. Bericht

Vandaag kwam dan eindelijk het lang verwachte bericht; ‘U bent helaas uitbehandeld. Wij kunnen niets meer voor u doen.’ Een onaangename verrassing? Verrassing zeker niet en zo langzamerhand ook niet onaangenaam. Ik ben er wel klaar mee. Dat feitelijk niets meer kunnen. Zowat de hele dag in bed liggen en slapen. Telkens hopend niet meer wakker te worden. En dan toch weer wel wakker worden. En dit ervaren als een loodzware opdracht om daar iets mee te doen. Er worden nu instanties ingeschakeld die mij gaan begeleiden in het stervensproces. Wil ik dit thuis, in een hospitium….. Nee in de armen van mijn liefje, tienduizend kilometer bij mij vandaan. Welk liefje? Allemaal zou ik zeggen. Wieg mij liefjes, wieg mij . . . moeder, help mij over de drempel.Bert van Balen, Berts Nriljantje. Logopic

Over Bert van Balen 452 Artikelen
Bert van Balen (1944) verblijft sinds tien jaar vrij regelmatig in Thailand. Met name in Chiang Mai. Als autodidact leerde hij zijn hobby fotografie op jonge leeftijd te verheffen naar beroep, was hiernaast ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek, nooit getrouwd maar een flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com

13 Comments

  1. Beste Bert, bedankt dat je zo door blijft schrijven. Soms moest ik even knarsetandenden (maar he, dan zie ik eens andere perspectieven) maar veel stukjes waren leuk om te lezen. Dankjewel. 🙂

  2. Beste Bert, ik ken je alleen maar van je briljantjes en wil er altijd geen een missen. Je kijk op het leven en het onvermijdelijke eind is schitterend !!! Ik ben het niet altijd eens met je en prijs mezelf gelukkig met een goede Thaise vrouw maar ik waardeer je aparte humor !!! Veel sterkte komende tijd en blijf vooral schrijven zolang je dat nog kan !!! Greetz from Thailand, Tim

  3. U allen bedankt voor uw commentaar. Maar ik heb nog geen plannen om binnenkort dood te gaan, dit laat ik verder over aan moeder natuur. Zolang het nog gaat zal ik blijven schrijven en u dan wel of niet vervelen met mijn kijk op het leven of iets wat daarop lijkt. Wat het werkelijke leven nou feitelijk voorstelt ben ik na 72 jaar ook nog niet achter, maar hopelijk wordt mij dit duidelijk als ik niet meer besta. Of ik u dan nog kan berichten is zeer de vraag, maar ik beloof; ‘k zal m’n best doen.

  4. Wat jou overkomt, Bert, overkomt ons allen een keer, maar de wijze waarop jij hier uiting aan geeft, dwingt respect af. Sterkte man, zolang het nog kan.

  5. Bert,
    ik heb je ooit een keer persoonlijk ontmoet toen ik nog in Nederland verbleef, en bewaar daar goede herinneringen aan. Je kwam op mij over als een aardige vent, levensgenieter, ( en misschien wel levenskunstenaar) , ondanks de vele klappen die je in datzelfde leven te verduren kreeg. En nu weer een klap, dit bericht.

    Ik weet nu intussen ook dat je een moedig mens bent Bert, ook al lees ik soms in je stukjes dat je ernstig twijfelt of het allemaal wel zin heeft gehad. Je hebt mij en velen een openhartig inkijkje in je leven gegeven, en je fouten en keren dat je struikelde ruiterlijk op dit Trefpunt gezet. Zou willen dat ik zelf die moed had. Ik lees je briljantjes graag, omdat het vaak de krenten in de pap van Trefpunt zijn.

    Ik wens je veel sterkte toe Bert, voor de komende tijd.
    En hoewel ik weet dat je niet gelovig bent, wens ik je toch dit: Ga met God.
    Lieven.

  6. Heel bijzonder zoals je ons deelgenoot blijft maken van je leven.
    Het leven dat toch maar geleefd moet zijn, om leven te zijn.
    Ze zijn een symbolisch gebaar, je briljantjes.
    Moed, dat hou ik ervan over.

  7. Nooit persoonlijk ontmoet, maar door het lezen van jouw briljantjes en andere bijdragen, toch het gevoel dat ik een redelijke inkijk en inzicht in jouw leven mocht krijgen; iets waarvoor ik je uitermate dankbaar ben Bert, want zeer de moeite waard door je onbeschroomde, eerlijke en vaak ironische reflectie op jouw invulling van het leven.
    Je hebt betekenis gehad voor mij, en ik ben overtuigd voor vele anderen, moge dit gegeven jouw oversteek naar een niet-wereldse dimensie verlichten en tot troost zijn.

  8. Ik wens je sterkte toe, Bert. Ik heb altijd genoten van je gezelschap en ik prijs je om de moed waarmee je je leven hebt geleefd en het einde tegemoet ziet.

  9. Hej hej Bert, het is goed. Ik schrok van jouw bericht en was verrast maar al snel overviel mij het gevoel. Het is goed. Natuurlijk moesten we elkaar leren kennen en vele verhalen met elkaar delen. Je hebt je nooit gezegd wie de pro was uit jouw boek: ‘de dood van een baaneigenaar’, misschien ……………. vertel je het nog eens. Of is het zoals de taoïst denkt: ” iedereen, immers wij zijn allen goed en slecht, de strijd in ons ‘zijn’. De reis van het leven heeft voor ieder een einde en we proberen dat maar uit te stellen. Het is goed, Bert.
    Mocht ik nog wat voor je kunnen doen, schroom niet en laat me weten. Het laatste stuk hoeft ook niemand alleen te doen. GRTZ Leo

  10. heb de verhaaltjes van Bert’s briljantjes gelezen, aangrijpend en mooi om te lezen hoe iemand zijn gedachten op papier kan zetten

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*