Bangladesh. Hoe onveilig zijn de kledingateliers?

Bangladesh, Kledingateliers, Erik Kuijpers

 

Bangladesh. Verbetering beloofd maar niet overal aanwezig.

Vijf jaar geleden, 24 april 2013, voltrok zich in Bangladesh de grootste ramp ooit in kledingateliers. In de hoofdstad Dhaka stortte het Savar-gebouw in aan het Rana-Plaza-complex. Meer dan 1.100 doden en 2.500 gewonden waren te betreuren.

Het bracht iets aan het licht dat enkelen zagen aankomen: veel te lage eisen aan veiligheid en geen goede controle op naleving van bouwvoorschriften. Het gebouw was vier verdiepingen hoger gebouwd dan volgens de plannen en toen de eerste scheuren zichtbaar werden ontruimde men de lager gelegen banken en winkels.

Maar de erboven gelegen kledingateliers riepen hun werknemers op te komen werken. De zware machines bij hen in gebruik gaven het laatste zetje aan het instorten van het gebouw.

Bangladesh, Kledingateliers, Erik Kuijpers

Kleren zijn big business

Deze industrie is van groot belang voor Bangladesh en voor de werkgelegenheid. Brei- en haakwerk neemt van de totale export 44% voor zijn rekening (17,5 miljard US$) en andere textielproducten 42% (16,6 miljard US$) waarmee het belang is aangetoond voor het land, voor de arbeiders en de transportsector. Uitvoer vindt voornamelijk plaats naar de EU, Noord-Amerika en Azië.

Twee plannen werden gesmeed om te voldoen aan de wens van internationale organisaties om het werken veiliger te maken. Het ‘Akkoord op Brand en Veiligheid’ is een samenwerkingsverband van 180 winkelketens waaronder wereldgiganten als Primark, H&M en Benetton. Daarnaast is actief ‘The Alliance of Bangladesh Worker Safety’ die 29 Amerikaanse handelaren samenbrengt waaronder grote bedrijven als Costco, Walmart en Sears.

Bangladesh, Kledingateliers, Erik Kuijpers

De regering van Bangladesh maakt regels bekend voor kledingateliers zoals het National Initiative en dat overziet de 5.271 textielfabrieken in Bangladesh (cijfers van de International Labour Organisation, ILO, 2018.)

Maar er komt een kink in de kabel. Er is twijfel of de afspraken kunnen worden nageleefd nu grote bedrijven wereldwijd zich afvragen of Bangladesh nog wel de juiste vestigingsplaats is. Daarnaast bestaat een groep textielbedrijven die buiten de afspraken valt; dat betreft circa 8.000 onderaannemers waarvan veel familiebedrijfjes.

Bangladesh, Kledingateliers, Erik Kuijpers
De ramp in Dhaka.

Er is na de ramp in Dhaka veel verbeterd. Bouwvoorschriften, elektrische installaties en brandwerende voorzieningen zijn aangepast aan moderne standaarden maar er is nog veel onveiligheid en twijfel.

Het zijn vaak lokale bestuurders die falen in het controleren van naleving. Gebrek aan actie of aan deskundigheid staat aan de plannen van de overheid in de weg.

Ontevreden fabrikanten; het wordt te duur…..

De fabrikanten, die een invloedrijke groep vormen binnen Bangladesh, achten de verplichte veiligheidsmaatregelen ‘onredelijk’ en te duur in het licht van de eisen van hun afnemers om de prijzen laag te houden. De prijzen staan onder druk, de concurrentie met andere lagelonenlanden is hevig en dan kunnen veiligheidsvoorschriften net een brug te ver zijn.

De kans is groot dat dan de overheid zwicht in het belang van werkgelegenheid. Dat de werknemers dan als eerste worden ‘vergeten’ lijkt evident.

 

Meer over dit onderwerp: De Schone Kleren Campagne

 

Bron: bbc.com nr 46349947. Vertaald en bewerkt door Erik Kuijpers.

Foto’s en prenten

Textielindustrie Bangladesh; wikimedia, 36516851.

Logo ILO; wikimedia, 4940652.

Vrouwen en meisjes vooral; wikimedia, 35623051.

Het ingestorte Savar-gebouw in het Rana Plaza gebouw, 2013; wikimedia, 26051590.

Redactie
Over Redactie 531 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*