Kletsnat Bangkok, een feest voor Paul

Het is Feest!

Paul van der Hijden, Kletsnat BKK
Het Voorspel
Foto Whatsonsukhumvit.com

Nee, ik ben voor zover ik weet geen masochist, maar met de steeds intensiever wordende regenbuien is mijn favoriete seizoen weer begonnen. Alleen al het geluid doet me naar de balkons snellen en mijn ogen geven bevestiging van mijn opgewonden gevoel: ja het giet. Ik ga aan de loefzijde staan en zie de regen vanaf mijn vijfde verdieping in grote tranen voor me omlaagstromen.

De enkele Thais die nog op straat lopen zijn met een tijdschrift, krant of tas boven hun hoofd op weg naar een schuilplek. Soms vergeet ik het, maar ook de lijzijde van mijn appartement moet ik even bekijken om te constateren dat ofwel mijn waterbakken – met vissen tegen de muggenlarven – even niet handmatig te hoeven te worden bijgevuld, dan wel aan de andere kant dat ik de bekleding van mijn balkonmeubels wellicht toch moet afdekken en stormvast moet zekeren: je weet immers maar nooit.

Paul van der ijden, Bkk in regen, kletsnat
Foto Pantip

Oh ja, ook ik word wel eens door een bui overvallen onderweg. Dat ik een metro uitrol en bovenaan de trap terecht kom in een klompje schuilende mensen. Men tuurt gewoon verder op de smartphone. Een dappere rent een stukje tot uit het zicht en inderdaad allen hebben geen paraplu bij zich. Daarover bestaat een zowel hardnekkige als waarschijnlijk waarheid: sjouw je de hele dag eentje met je mee, dan blijft het droog boven jou. Vergeet je hem, dan krijg je een nat hoofd. Het is te hopen dat er ooit iemand op afstudeert.  Ik houd het wachten in de entreehal van een OV uitgang een tijdje uit, maar loop vervolgens met redelijke vaste tred toch maar bestemmingwaarts. Ik ben niet met de trein gekomen om nu lang te gaan staan wachten.

Paul van der ijden, Bkk in regen, kletsnat
Met of zonder paraplu groot risico meer dan kletsnat hoofd
Foto BK Asia City

Tijdens een bui ergens een taxi pakken is ook een avontuur: naast het normale geklaag van de chauffeurs over de files, is nu de teneur de regen. Ik tracht de klager dan altijd te overtuigen van het feit dat hij niets te klagen heeft nu het regent omdat i e d e r e e n nu van zijn taxi gebruik wilt maken. Oké staat hij ook in de file, maar wel met een betalende klant in zijn auto… Ze kijken me dan aan met een mengeling van “heb ik het dan nooit goed begrepen?” en “wat een vervelende farang ben jij dat je mijn klagen ondergraaft”.

Paul van der Hijden, Kletsnat BKK
foto van inspirebangkok.com

Binnen mijn eigen woonhof liggen een aantal gebouwen aan betonplaten wegen langs wat geknipt groen. En steevast tijdens mijn favoriete buien loopt een deel van de hof tot boven enkelhoogte onder water. Gelukkig is een gedeelte ‘achterom’ wat hoger gelegen, dus kun je toch met droge voeten dwars door de tuin. Weliswaar langs de slaapkamers van bewoners maar met zompige stille tred stoor je hen niet.
Oppassen voor uitglijden: want mijn slippers worden spekglad op vochtig travertin van het trappenhuis.

Soms houdt een bui zo ontoeristisch lang aan (en dáár hoor je de TAT nooit over!), dat ik een stoel erbij pak en buiten ga zitten op mijn overdekte balkon. Het grote verschil met een bui in Nederland is dat het hier weliswaar ook afkoelt maar dat de buitenlucht, ondanks de buien uit de ijswolken, toch aangenaam warm blijft. Weer een van de voordelen van het leven in de tropen.

Kikkers brullen zeer regelmatig een astmatische korte schreeuw; soms doet een stel katten aan voortplanting met bijbehorend gekrijs. De afvoerpijpjes uit de daken geven een klaterende blijk van hun aanwezigheid; beneden staat het verkeer stil in de soi en regen belet het uitzicht op het zakencentrum.

Paul van der Hijden, Kletsnat BKK
…geen slingers nodig…
Foto James T. Scoggings Blog

Markante bebouwing die de buurt zo herkenbaar maakt, is verdwenen achter een grijze mist van waterdamp. Mijn omgeving heeft zo versiering genoeg, ik hoef voor dit feest geen slingers op te hangen.

Coverfoto: Dan Woods for Coconuts Bangkok

Paul van der Hijden
Over Paul van der Hijden 27 Artikelen
Geboren Limburger Paul van der Hijden (1951) studeerde voor maatschappelijk werker en werkte jarenlang o.a in de crisisinterventie, psychiatrie, jeugdhulpverlening, ongehuwde moederzorg, zelfhulpondersteuning en buddyzorg. In 1992, bij toeval op vakantie in Thailand, besloot hij daar ooit zijn pensioenjaren door te gaan brengen. Na vervroegde uittreding maakte hij in oktober 2008 zijn droom waar. In Thailand is hij actief geweest in de Nederlandse Vereniging Thailand.

1 Comment

  1. mooi verhaal voor plensbuien kan je ook naar limburg komen tegenwoordig

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.