Mijn Azië. Het Ballonfestival van Hua Hin (Thailand), deel 1

Nut verheugt zich op het ballonfestival

Theo van der Schaaf, Mijn Azië, Ballonfestival

‘Honey, the balloon festival is again in Hua Hin!’, zegt liefste Nut ‘dtuun teng’, wat ‘opgewonden’ betekent in Thai,  (dtuun middeltoon, teng omhoog). Het woord schiet me spontaan te binnen omdat het deze week in mijn huiswerkopgave zit aangaande mijn her-opgepakte studie conversatie Thai. Dat ziet er dus fonetisch zo uit en dat is qua uitspraak ook nog eens gebaseerd op de Engelse taal, voorwaar een extra moeilijkheid voor een Nederlander. Maar goed, dit is gewoon leuk en heeft helemaal niets te maken met waar ik over wil schrijven, maar wel een grappig woord toch?

Het zou zomaar kunnen dat ik er al eens eerder over heb geschreven, maar dat is iedereen vast vergeten. En bovendien was het gebeuren toen een heel kleine gebeurtenis, niet te vergelijken met wat zich nu manifesteert in Hua Hin. Wat is er aan de hand? zult u ondertussen zeggen, voor de draad ermee alsjeblieft!

‘Nut, what do you mean by balloon festival?’, vraag ik maar eens, vooralsnog geen idee hebbend waar ze het over heeft. Ze bedoelt dat we een paar jaar geleden in de straat waar we toen woonden een soort kleine kermis hadden waar onder andere een aantal stallen waren waar je met pijltjes zonder echte punt kon proberen ballonnen stuk te gooien, wat dus behoorlijk moeilijk bleek. Maar voor Nut was het toch een hoogtepunt want we wonnen een enorme pop, een soort Kermit, na heel veel mislukte botte pijltjes. ‘And now they do at Bluport but very big’, voegt ze er aan toe. Bluport is een recent geopend winkelcentrum wat niet erg succesvol is maar wel een enorm extra parkeerterrein heeft voor het geval het toch ooit een succes wordt. Dat terrein is nu voor ruim een week tot kermis verworden.

Het is zaterdagmiddag eind november en een lege agenda staat ons toe ’s avonds die kermis onveilig te maken. We gaan er met de auto naar toe want Nut rijdt niet graag op de motorbike in het donker. Dat is een slecht idee want het is vijf minuten rijden van ons huis en het kost ruim een half uur om te parkeren, wat uiteindelijk zo ver weg is van het evenement, dat we nog eens tien minuten lopen. Aangekomen bij de ingang die, net als het hele terrein, spectaculair verlicht is met grote kleurrijke neonbuizen, worden we in een uiterst smalle doorgang tussen twee lange rijen marktstallen geleid waar letterlijk bijna geen doorkomen aan is, sanuk (gezellig) schuifelen dus. Wat we onder andere links en rechts zien is veel specifiek Thais eten. Onder andere donkerbruin tot zwart in de wok gebrande insecten, maar ook gefrituurde kippenpoten, minizakjes met frietjes, zowaar een hele kraam vol goed uitziende aardbeien, zeevruchten en schelpen, veel kleurrijke geroosterde worstjes, en nog veel kleurrijker fruit en snoepgoed en taartjes in alle soorten en maten.

 

Eenmaal uit deze sluis gekomen wordt het open en zien we nog veel meer marktstallen en ook uitgestrekte rijen verkopers op de grond, een enorm podium waar iedereen die een kunstje kan zich mag vertonen, en in de verte, een ook weer met veel gekleurd neon uitgelichte grote kermis. Wij strijken neer bij een tafeltje voor het podium, kopen een biertje en kijken naar hele kleine tot wat grotere kinderen, voornamelijk meisjes, zeer traditioneel gekleed, die met loopjes en maniertjes op de beats van de luide muziek, volwassen dames uit een modeshow nadoen. Ze worden beloond met een roos of een bos rozen, gekocht door de familie. Dat geld gaat naar het goede doel, vertelt Nut. Het podium staat vol met gegadigden die amper kunnen wachten. Een dame praat de boel aan elkaar en moedigt alle deelnemers en het publiek aan om te applaudisseren of te joelen. Het is een vertederend gebeuren. Het goede doel is dus het Rode Kruis blijkt nu want iets voor het grote podium is een stand van de organisatie waar een permanente loterij gaande is, zullen we later zien.

Theo van der Schaaf, Mijn Azië, Ballonfestival, Podium

 

Theo van der Schaaf
Over Theo van der Schaaf 32 Artikelen
Theo van der Schaaf woont sinds acht jaar de meeste tijd in Hua Hin in Thailand, maar in de zomer ook wel in Aalsmeer. Hoewel ooit begonnen als timmerman bracht hij het grootste deel van zijn werkzame leven door in het exploiteren van muziek en film. Tegenwoordig is Theo van der Schaaf als columnist verbonden aan Trefpunt Azie, een blogsite voor Nederlanders en Belgen met een Aziatische connectie. Theo is auteur van Thaise Perikelen, een boek over zijn huidige leven in Thailand. Ook schreef hij De Herniafabriek, een onweerstaanbaar ziekenhuis verhaal.

1 Comment

  1. ‘dtuun teng’, wat ‘opgewonden’ betekent in Thai, (dtuun middeltoon, teng omhoog)’

    Het is ตื่นเต้น tuun ten. Tuun met lage toon betekent ‘wakker worden, schrikken’ en ten met dalende toon betekent ‘dansen, springen, kloppen van het hart’. Tuun ten betekent dus letterlijk: ‘schrikken met kloppend hart’. Zoiets.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*