Backbencher: Vredesduif Kim en de oudste truc ter wereld

Peter van Nuijsenburg, Backbencher, Kim, Vredesduif, Noord-Korea

Kim erg populair bij de manschappen
Foto North Korean News Agency

‘Verdeel en heers’ is vermoedelijk de oudste politieke truc ter wereld. Het werd een doctrine , divide et impera’, tijdens de Romeinen maar we kunnen ervan uitgaan dat het van kracht was zodra onze voorouders zich in stamverband en dus politiek begonnen te organiseren.

Het heeft in de loop der eeuwen nooit aan effectiviteit ingeboet. Wie in de politiek wil winnen, en politiek gaat vooral, misschien zelfs uitsluitend om winnen, moet in de eerste plaats zijn eigen gelederen gesloten houden en onmiddellijk daarna die van de tegenstander uit elkaar spelen. Als je dat beheerst, ben je een goed politicus, en bij grote bedrevenheid een staatsman. Als je het niet in de vingers hebt, kun je beter een ander vak kiezen.

Nu gaat de Noord-Koreaanse dictator Kim Jong un een poging wagen. Hij heeft zijn hand uitgestoken richting zuiden en wil ‘een open dialoog’ met de regering in Seoul om de spanningen op het Koreaanse schiereiland te verminderen. Hij is zelfs bereid een team sturen naar de Olympische Winterspelen die volgende maand in het Zuid-Koreaanse Pyeongchang plaatsvinden. Hij werd daartoe uitgenodigd door de Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in die daarmee het risico van het verstoren van de Spelen door Kim wil voorkomen.

Dat is deel een, het uitsturen van de vredesduif.

Deel twee kwam er meteen achteraan. De ouverture richting Seoul werd gevolgd door de verzekering dat Kim verder zou gaan met het uitbouwen van zijn nucleaire arsenaal. President Donald Trump moet wel weten dat bij alle vredelievende intenties de knop om de bom te lanceren op zijn bureau binnen handbereik blijft. Washington moet geen gekke ideeën over een preventieve aanval krijgen.

Over de motieven van Kim hoeven we niet lang te speculeren. Zijn economie heeft zeer te lijden van de sancties die de VN wegens zijn kernwapenprogramma hebben ingesteld. Vooral als China zich daaraan blijft houden, – altijd maar afwachten -, en de olietoevoer blijft afknijpen houdt Pyongyang het niet lang meer vol. Hij moet die sancties zien te neutraliseren en/of te omzeilen. Dat kan alleen door een wig te drijven in het pro-sanctie-front. De eerste zet is het aanwakkeren van de meningsverschillen tussen de VS en Zuid-Korea.

Cor Verhoef, Biografie De Mol

Kim weet dat de relatie tussen Trump en Moon Jae-in niet optimaal is. Moon is geen hardliner en wil een confrontatie met het noorden coute que coute voorkomen. Een militair conflict zou duizenden zo niet honderdduizenden levens kosten, ook zonder inzet van kernwapens. Hij wil de diplomatie daarom een kans geven. Trump ziet weinig in onderhandelingen. Dat zit niet in zijn naturel. Conflicten los je op door met de vuist op tafel te slaan. Wie het hardst slaat wint. Het is de diplomatie van de apenrots.

De Zuid-Koreaanse regering blijkt wel gevoelig voor de toenadering door Kim. Seoul heeft Pyongyang voorgesteld elkaar volgende week te treffen in Panmunjom, het grensdorp waar de contacten tussen beide staten doorgaans plaatsvinden. Het zou de eerste keer sinds 2015 zijn toen het contact wegens de verslechtering van de relaties werd verbroken.

Voorlopig zou alleen de Noord-Koreaanse deelname aan de Winterspelen op de agenda staan maar in de marge kan natuurlijk van alles ter sprake komen. De Zuid-Koreanen hebben hun bondgenoten, naast de VS vooral Japan, beloofd hen op de hoogte te houden. Niettemin, de inzet is duidelijk: ‘Het verbeteren van de inter-Koreaanse relaties en het oplossen van het Noord-Koreaanse nucleaire ‘thema’ zijn met elkaar verbonden’, aldus Seoul.

Trump volgt de Koreaanse pas de deux met opmerkelijke gelatenheid. ‘Het raketmannetje (Trumps bijnaam voor Kim, red.) wil nu praten met Zuid-Korea. Daar kan misschien iets goeds uitkomen maar misschien ook niet. We zullen het wel zien’, twitterde hij. Hij schijnt in elk geval voor dit moment de lijn van minister van buitenlandse zaken Rex Tillerson te volgen die de diplomatieke kaart, versterkt met sancties, wil blijven spelen.  ‘De sancties beginnen te bijten’, aldus de president in een voor zijn doen gematigde reactie.

Peter van Nuijsenburg, Korea-crisis, Kim, Trump

Even wachten met die oorlogsverklaring via Twitter

Hij haalt daarmee voor nu zijn voet van het retorische gaspedaal. Trump en Kim hebben elkaar sinds Noord-Korea vorig jaar begon met het oppompen van zijn nucleaire spierballen bestookt met dreigementen waarin Trump ‘te vuur en te zwaard’ zou voorkomen dat Kim met zijn raketten de VS bereikt en Kim ‘Seoul en Tokio in een vlammenzee’ wilde veranderen.

Of Kims charme-offensief succes heeft hangt verder vooral af van de opstelling van Rusland en met name China. Als het Moskou en Beijing in hun kraam te pas komt om Trump dwars te zitten, kunnen ze onder verwijzing naar het goede gedrag van Kim het sanctieregime versoepelen. Dan moeten de gesprekken tussen Seoul en Pyongyang op den duur wel meer opleveren dan een vrijblijvende uitwisseling van nobele intenties.

Er zijn zelfs optimisten die in die contacten de kiem zien van nieuwe onderhandelingen tussen de Korea’s, de VS, China, Rusland en Japan die uiteindelijk moeten leiden tot het bevriezen van het Noord-Koreaanse kernwapenarsenaal en testprogramma in ruil voor economische steun.

Dat is wel een erg zonnig vooruitzicht en Kim zal al zeer tevreden zijn als hij erin zou slagen Seoul verder los te weken van Washington.

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)