Olympische Spelen: voor Kim is deelnemen winnen

Peter van Nuijsenburg, Backbencher, Olympische Spelen, Kim
Han Hŭi-bok (Central Arts Studio). Kye Sun-hŭi, Noord-Koreaanse judo atlete, 16 jaar en verrassend winnares goud tijdens Olympische spelen Atlanta, Olieverf op doek, collectie Ronald de Groen
Van Nieuws uit Noord-Korea.nl 

Nog voor zijn sporters bij de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen in het Zuid-Koreaanse Pyeongchang het stadion binnenmarcheren heeft de Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-un zijn eerste grote prijs al binnen.

Veel heeft hij er niet voor hoeven doen. De Zuid-Koreanen waren zo verguld met het resultaat van de besprekingen over zijn deelname, dat ze een versoepeling van de sancties tegen het regime in Pyongyang overwegen. Dat zullen ze in Washington dat juist de duimschroeven wil aandraaien wegens Kims kernwapenprogramma, niet met instemming begroeten.

De besprekingen vonden plaats in Pammumjong, de gebruikelijke ontmoetingsplaats aan ‘de gevaarlijkste grens ter wereld’ en waren de eerste op topniveau sinds de contacten twee jaar geleden werden opgeschort.
Het ijs werd gebroken toen Kim in zijn nieuwjaarstoespraak onverwacht een verzoenende toon aansloeg. Hij verklaarde zich bereid in te gaan op de uitnodiging van de Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in om deel te nemen aan de Spelen. Moon zou het liefst zien dat Noord en Zuid in één ploeg deelnemen aan de openings- en sluitingsceremonie maar daar heeft Kim nog niet op gereageerd. De Zuid-Koreaanse president zou dan helemaal slagen in zijn opzet. Hij wil de Spelen vrijwaren van Noord-Koreaanse sabotageacties.

In de VS ging het alarm af. Kim, zo werd gevreesd, zou een wig willen drijven tussen Washington en Seoul.
Die vrees is niet ongegrond.

Officieel stond dinsdag alleen de Noord-Koreaanse deelname aan de Spelen op de agenda maar de Zuid-Koreaanse voelsprieten zijn inmiddels al naar andere thema’s uitgestoken. Seoul wil nu ook snel praten over de hereniging van families die door de burgeroorlog (1950-’53) van elkaar gescheiden zijn en het ‘verminderen van de militaire spanningen’. In dat kader werden gezamenlijke Zuid-Koreaanse en Amerikaanse manoeuvres oefeningen vorige week al afgeblazen. Wat Pyongyang in ruil daarvoor zal doen is niet duidelijk. Waarschijnlijk niets.

Kims ouverture wordt om die reden al een meesterzet genoemd. Zijn belangrijkste doel is het uit elkaar spelen van de coalitie, VS, Zuid-Korea, Japan, China en Rusland, die economische sancties hebben ingesteld wegens het uitbreiden en testen van zijn nucleaire arsenaal. Kim zou beschikken over raketten die de VS kunnen bereiken en heeft in november vorig jaar mogelijk een waterstofbom getest.

De sancties dreigen de toch al zwakke Noord-Koreaanse economie verder te ondermijnen. Betrouwbare informatie ontbreekt maar de Pyongyang zou snel door zijn reserves heenraken. Met name het afknijpen van de olieleveranties door China schijnt nu voelbaar te worden.

Peter van Nuijsenburg, Backbencher, Olympische Spelen, Kim
Kwekken van Kim TwitterTrump te machtig?
Foto BBC.com

De grote vraag is nu hoe Washington op de inter-Koreaanse toenadering zal reageren. Uit het Witte Huis komen, het zal niemand verbazen, vooral tegenstrijdige signalen. Eerst reageerde Trump tamelijk welwillend. ‘Het kan iets goeds maar ook iets slechts opleveren. We zullen het zien’. Daarna greep hij weer naar het twitterkanon: zijn nucleaire knop was groter dan die van Kim en ‘hij werkt’. Nu lijkt het sein weer op groen te staan. Hij staat voor ‘100 procent’ achter de gesprekken, zou graag zien dat ze over meer gaan dan deelname aan de Spelen en voegde eraan toe dat de VS er ‘op het juiste ogenblik bij betrokken zullen worden’.

Je weet nooit hoelang duurt maar hij zit nu kennelijk op het diplomatieke spoor. Daaraan parallel loopt het militaire spoor en beide moeten uiteindelijk naar hetzelfde doel leiden: verhinderen dat Kim met zijn nucleaire vuurwerk een serieuze bedreiging wordt. Bij voorkeur goedschiks en als het niet anders kan kwaadschiks.
Er wordt derhalve onverminderd gebrainstormd over mogelijke militaire opties, variërend van de meest ingrijpende, een preventieve aanval op Kims nucleaire installaties tot ‘symbolische schoten voor de boeg’, bijvoorbeeld een aanval op een van zijn paleizen, zodat de dictator weet dat hij het niet te bont moet maken.

Het zwakke punt in al die scenario’s is dat niemand enig idee heeft wat Kim in zijn schild voert. Zijn de bommen en raketten zijn levensverzekering en dienen ze ter afschrikking van een Amerikaanse aanval? Is het een drukmiddel om Seoul tot steeds verdergaande concessies te dwingen? Is hij echt bereid op avontuur te gaan en bij een eventuele escalatie van de crisis als eerste de trekker over te halen? Niemand die het weet. Het enige dat vaststaat is dat een gewapend conflict, zelfs als er geen kernwapens worden ingezet, honderdduizenden, misschien miljoenen levens zal kosten.

https://www.nieuwsuitnoordkorea.nl/blog/tag/propaganda/
Wijst Kim hier de zekere medaillewinnaar bij het Biatlon aan?
Foto van NoordKoreaanse tv-uitzending

Die zullen vooral de Zuid-Koreaanse nationaliteit hebben en dat verklaart ook de pogingen van Moon Jae-in om de onvoorspelbare noorderbuur gunstig te stemmen. Het risico is daarbij wel dat hij als enige concessies doet, de relatie met zijn belangrijkste bondgenoot op het spel zet en de positie van Kim versterkt. Dat is tot dusver altijd het resultaat geweest van de ontspanningspolitiek van Moons voorgangers. Die zogenoemde ‘zonneschijnpolitiek’ hielp alleen de Kims. Het leven voor de Noord-Koreanen werd er niet beter door, Pyongyang kon de toenadering op het door haar gewenste moment stopzetten en de Zuid-Koreanen betaalden de rekening.

Het zal niemand mogen verbazen als het ook dit keer zo afloopt. Kim heeft de troeven in handen. En voor de liefhebbers van ironie: voor Kim geldt de officiële Olympische slogan nu meer dan dan voor de atleten. ‘Deelnemen is belangrijker dan winnen’. Sterker nog, deelnemen ís winnen.

Peter van Nuijsenburg
Over Peter van Nuijsenburg 177 Artikelen
Journalist en publicist Peter van Nuijsenburg (64) werkte in het verleden bij De Telegraaf, Elsevier en persbureau GPD. Voor deze laatste organisatie was hij correspondent in Johannesburg, Berlijn en Tokio. Peter was voorheen ook parlementair en economisch redacteur. Hij is liefhebber en kenner van kunst en cultuur. Bij dagblad Trouw publiceerde hij boekbesprekingen. Beroepsmatig en (meer recentelijk) als toerist was hij in Thailand en andere Asean–landen.

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*