Arnold de Vunzige Vampier (3)

Nina, het mooie meisje

 

 

Roger Stassen, Vunzige Vampier, Nina, Mooi Meisje

Inmiddels op de universitaire campus van Chiang Mai…

Het volmaakt gevormde mooie vrouwenlichaam lag roerloos voor hem op de badkamervloer. Hij schatte haar ongeveer 55 kilo zwaar. Bijgevolg had hij minstens vier liter bloed gedronken, stel je voor! Eén liter per 1/13de van het lichaamsgewicht, tenminste dit had hij ooit ergens gelezen. Nooit gedacht dat hij in staat zou zijn zulke enorme hoeveelheden naar binnen te zwelgen. Hij moet geweldig grote dorst (of moest je dit honger noemen?) gehad hebben. Met elke slok die hij nam voelde hij de energie binnenstromen. Dit jongevrouwenbloed was krachtvoer van het edelste soort, een puur levenselixer. Het deed hem helemaal heropleven. Echt waar, het had geen dag langer hoeven duren!

De eerste tekenen van verval constateerde hij in het gebouw van het universitaire zwembad. Hij was de meisjes gevolgd tot in de kleedhokjes, had hen beloerd, toegekeken hoe ze zich hadden uitgekleed en hoe ze zich nadien in hun strakke badpakjes hadden gewurmd. Geen enkele opwinding had hij gevoeld. Zijn onzichtbare Janus bleef de zielige slapheid zelve, dit was niet normaal, dit had hij nog nooit meegemaakt. Hoe kon je in aanwezigheid van dergelijke prachtige naakte vrouwenlijven, die je dan ook nog zonder enig risico om betrapt te worden kon aanraken en betasten, erectieloos blijven?

Roger Stassen, Vunzige Vampier, Nina, Mooi Meisje
… zijn Janus de zielige slapheid zelve….

Arnold begreep er niets meer van. Hij piekerde zich suf, deed tenslotte nog een ultieme poging om zichzelf nogmaals te testen, even een rondje gluren bij een ander groepje.

En daar zag hij haar. Hemeltje wat een perfect lichaam! Grote strakke borsten met daarbovenop tepelkegeltjes om van te dromen, volmaakte dijen en billen en ach, dat schattige speeltuintje ertussen en als sluitstuk ranke schouders met daarbovenop een engelengelaatje. Zijn blik werd echter onweerstaanbaar toegezogen naar haar tere hals en een kloppende halsslagader. Arnold hoefde niet langer na te denken, zijn vragen waren beantwoord. Die slagader ja, hij wist nu wat hem te doen stond.

Roger Stassen, Vunzige Vampier, Nina, Mooi Meisje

Hij liep achter haar aan toen ze haar studentenflat opzocht om haar zwemspullen te laten drogen. Hier bleef hij de nacht afwachten terwijl zij naar een volgende les of voordracht vertrok. Het feit dat hij bij valavond opnieuw zichtbaar zou worden deed hem besluiten zich te verbergen onder haar bed. Hier nam hij de tijd om alles op een rijtje te zetten. Straks moest hij onverbiddelijk toeslaan, er was geen andere keuze. Deze aantrekkelijke jonge vrouw werd zijn eerste slachtoffer en dat was bijna letterlijk te nemen. Hij zou haar meester worden en zij zou slaafs alles doen wat hij verlangde, alles!, elk moment van de nacht! altijd en eeuwig! Man oh man, dit klonk heerlijk!

Toen hij de sleutel in het slot hoorde omdraaien en het licht werd aangeknipt dwong hij zichzelf nog even geduld te oefenen. Hij wilde geen rumoer, geen gegil. Het moest plots gebeuren, bliksemsnel en onverwacht. Ze ging op het bed zitten om haar schoenen uit te doen. Daarna ontkleedde ze zich helemaal, hulde zich in een bontgekleurde badhanddoek en opende de deur naar de badkamer. Arnold wachtte tot hij de douchekraan hoorde lopen. Hij opende de deur op een kier, uiterst zachtjes, wachtte op het moment dat ze met haar rug naar hem toegekeerd stond. Daarna sprong hij als een roofdier naar zijn prooi, hield een hand voor haar mond en beet met brute kracht.

Hij nam zelf ook een douche terwijl het meisje aan zijn voeten lag. Hij draaide het levenloze lichaam op haar rug, ze zag er verdomd bleek uit. Zou hij het verkeerd aangepakt hebben, had hij een restje bloed in haar aderen moeten laten?

Ineens werd hij in zijn nekvel gegrepen en uit de badkamer gesleurd. Het was Amalia, haar greep was zo krachtig dat hij vreesde gewurgd te worden. Ze trok hem de woonkamer in en nam plaats op het bed waaronder hij zich die namiddag verscholen had. “Arnoldje, lieve Arnoldje. Jij maakt best wel vorderingen”, fluisterde ze op een theatrale dreigende toon. “Leuk, je hebt net je eerste entiteit gecreëerd. Dat is heel erg flink van je. Jij wordt beslist een meester van de nacht…. maar vergeet nooit, ik herhaal, waag het nooit ofte nimmer om ook maar te veronderstellen dat je mij niet meer hoeft te dienen!”

Roger Stassen, Vunzige Vampier, Nina, Mooi Meisje

En net als in de Only-after-dark bar duwde ze zijn hoofd tussen haar dijen. “Doe datgene waar je zo goed in bent Arnoldje, tongvirtuoos van me, ik wil dat je me laat jodelen zoals die laatste keer. Jazeker je bent een vunzige, ziekelijke voyeur maar likken kan je als de beste. En… Aaa!!! Let toch een beetje op met je lange snijtanden. Arnold begroef zijn gelaat in haar bedwelmend geurende lichaamssappen en genoot samen met haar. Terwijl zwol zijn kloppende Janus tot dusver nooit behaalde afmetingen. Nina’s bloed (hij had haar naam daarstraks op een agenda in haar boekenkast gelezen), had hem sterker gemaakt dan ooit. Net als zijn mannelijkheid was zijn tong langer en krachtiger geworden. Met slingerende slepende uithalen bestreek hij elk plekje van Amalia’s genotszone. Het jubelend gegil dat daarna losbarstte moet over de gehele campus gehoord geweest zijn.

Nadat Amalia enigszins was uitgehijgd en -gekreund verscheen er een brede glimlach op haar gelaat. “Ik moet je nog voor één ding waarschuwen Arnoldje, Je slavinnetje hiernaast zal straks ontwaken en als de trouwste hond op je bevelen wachten. En ja hoor ik ken jou inmiddels, dat pronkstuk daar tussen jouw benen wil dezelfde behandeling als je mij zojuist gaf. Ontken het maar niet ik kijk dwars door je heen. Ik heb jouw gecreëerd, snappie?

Terwijl ze haar onafscheidelijke zwarte mantel opensloeg om via het geopende raam weg te vliegen begon ze onbedaarlijk te schaterlachen: “Denk eraan Arnoldje, ook jouw Nina heeft nu lange en scherpe hoektanden, hahaha haaa!!

Roger Stassen
Over Roger Stassen 75 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden.